alev'in dünyası

Ben tam bir TV hastasıyım...

2006-12-22T11:37:00.000+02:00

Uzun zamandır düşünüyorum, TV dizileri yokken nasıl vakit geçiriyormuşuz diye,ya da televizyonda ne izlermişiz eskiden, nerdeyse her akşam takip ettiğim bir dizi var benim...
Pazartesi Beyaz Gelincik, Salı Binbirgece, Çarşamba Avrupa Yakası, Perşembe Hırsız Polis ve Cuma Hatırla Sevgili... Aslında eskiden ben Tv izlemezdim pek, Bir İstanbul masalı ile başladı dizi maceram, ondan sonra da dizilerden kendimi alamaz oldum, her sene eylül başında bu sene dizi takip etmek yok diye karar veririm, ama mutlaka bir tane eklenir izlediklerime, her biride 2-3 sezon ekranda olduğundan ve her sezonda yeni bi tane eklendiğinden sonu gelmiyor, işte böyle... Hatta Beyaz Gelincik ve Hırsız Polis bir ara sıkmaya başlamıştı beni ama resmen izlememek dizime ihanet etmek gibi geldi bırakmadım takip etmeyi, ve 1-2 haftadır yine aynı heyecanla takip eder oldum... Hakan'da hiç Tv izlemez, izlerse de film, Discovery ve national Geographic izler, o yüzden benim dizilerin olduğu saatlerde televizyonu bana bırakır, o bilgisayarıyla haşır neşir olur, benimle de ''yalan dolan şeyleri nasıl seyrediyorsun'' diye dalga geçer, ama napim seviyorum o yalan dolan şeyleri işte.Herhalde bir gün gelecek bıkacağım diye bekliyorum ama hiç bıkacakmışım gibi de gelmiyor benden söylemesi...

2006-12-21T16:38:00.000+02:00

Bu aralar üzerimde bir yorgunluk var ki anlatamam. Sabahları işe gelirken acayip zorlanıyorum, müm kün olsa akşama kadar yatıp uyuyabilirim. Herhalde geçtiğimiz hafta yorucu ve stresli bir hafta geçirdim ondandır.Yakında geçer, bıkkınlığımın ve yorgunluğumun aldığım kilolarla da ilgisi olduğunu düşünmüyor değilim aslında... Ben kilo aldığım zaman çok mutsuz oluyorum, karnımdaki şişlik rahatsız ediyor, sinirimi bozuyor, kıyafetlerimin içine giremiyorum ve daha neler neler. Bu kadar şey hissetmeme ve acı çekmeme rağmen yemek yemekten de geri kalmıyorum o ayrı.Zayıflamam lazım, estetik açıdan verdiği sıkıntıdan vazgeçtim artık, estetiğin öncesinde psikolojim altüst oluyor şişkolaşınca, allahım nolur bana yardım et, güç kuvvet ver de şu boğazıma hakim olabileyim...

Dün değil önceki gün çok eski bir arkadaşım geli mağazaya, Tülin, gerçekten çok önemsediğim ve değer verdiğim bir arkadaşımdır, İzmir'de Pamukbank'da çalıştığım günlerde birlikte çalışıyorduk, dert ortağımdı, o ucubik kurumda, babasının çiftliği gibi davranan garip yaratıklarla mücadele verirdik ikimiz, ben kaçtım Ankara'ya kurtuldum o bok çukurundan, o devam etti çalışmaya, ama sonunda başarmış ve emekli olmuş kurtulmuş. Kısada olsa eski günleri konuştuk, ikimizin de içinde hala kin var onlara karşı... Allah oradakilerle bir şekilde çalışmak zorunda olanlara güç kuvvet versin, hala aynı kurumdaymış aynı şahsiyetler...
Tulin'le evlerimiz birbirine çok yakınmış, inşallah görüşebiliriz bundan sonra...

Dün de aynı zamanda apartman komşum olan Abide geldi, gece rüyasında beni görmüş, anlattı rüyasını, güzel şeyler görmüş, rüyasında bizim mağazada yemek yiyormuşuz, sonra yaprak sarması yapıyormuşuz mağazanın içinde, Hakan yurtdışından çok güzel pırıltılı bir ayna getirmiş onu mağazaya yerleştirmişiz, kocaman bir sepet dolusu benbeyaz sarımsaklar görmüş filan falan... Ben k...nın açık kalmış olabileceğini düşündüm ama bilemiyorum artık, hayır olsun inşallah...

Yarın da Zü gelecek Milas'dan. O da artık Bodrum'da yaşamaya başlayacak, çok güzel bir yerde ev tuttu, bir aksilik olmaz ise taşınacak ve ilk misafirleri biz olacağız inşallah. Mevcut evi mobilyalıydı ve çok fazla eşyası yoktu, şimdi kiralayacağı ev mobilyasız ,yatak odası var, beyaz eşyaları da var, bir tek salon için oturma grubu alması gerekiyor. Yataş'da bir L koltuk beğendik, resimde çok güzel görünüyordu,ona bakacak.Hem çok modern görünüyordu hem de açılıp yatak olabilen modellerdendi. Bakalım resimdeki kadar güzel mi göreceğpiz. Aksilik ben bu hafta pazar günü de çalışıyorum, o kendisi dolaşır herhalde, belki akşam birlikte bakarız, duruma göre ayarlama yapacağız artık...

Annemler önümüzdeki hafta Akyaka'ya gelecekler, bayram ve yılbaşını orda geçirmek istiyorlar, havalar soğumasa bari de rahat etseler yazlık evde.Şömine yeterince ısıtmıyor evi, hasta olmalarından endişe ediyorum ama kafaya koydular bir kere mümkün değil vazgeçmeleri. Cumartesi günü Elma Şekeri'nin yılbaşı partisi yapılacakmış Ankara Sheraton Otelde, partiye katılıp pazar sabahı yola çıkacaklar yeni arabalarıya. !3 ocak da da Çitos'un arkadaşı benim de çok sevdiğim Belkıs evleniyor, 13 ocak'a kadar Akyaka'da kalıp, düğüne birkaç gün kala İzmir'e gelecekler, Çitos'lar da gelecek düğün için tabiki, sonra hep birlikte dönecekler Ankara'ya.Ben de onlarla giderim diye düşünmüştüm ama, bu durumda Çitos'lara bağlı benim gidişim. Çünkü, Çitos'lar uçakla değilde, annemlerle birlikte arabayla dönerlerse ben gidemem yer yok arabada.
Çitos'lar şubat tatilinde Dubai'ye gitmeyi planlıyorlar, aksilik olmazda giderlerse,benim gidişim onların dönüşüne göre olur artık, gitmişken onlarla da olmak isterim çünkü, Belkıs'ın düğününden sonra onlarla dönsem de olur aslında, bakalım duruma göre karar veririm artık,13 ocak sonrası olacağı kesin.

çok ruhsuzum bu aralar...

2006-12-18T16:03:00.000+02:00

Evet, çok ruhsuzum bu aralar.Ne gelesim var, ne gidesim var, neden böyle oldum bilmiyorum. Geçtiğimiz hafta zor bir haftaydı, ondan önceki de stresli bir hafta, koca da burda değildi, sıkıntılarımın altından tek başıma kalkamadım herhalde, sıkıldım, bunaldım, çok yorgun ve ruhsuz hissediyorum.Bari yazayım da rahatlayayım diye uzun zamandır ihmal ettiğim blogcuğuma sarıldım bu aralar.Son 2-3 haftadır üzerimde bir bıkkınlık var, ne güzel 10 gün sonra tatile gidiyoruz ama hiç bir şey hissetmiyorum. Gitmeyiversek daha bile hoşuma gidecek. Bu aralar işler işstediğim gibi gitmediğinden de hevesim geçti ondandır diye düşünüyorum...
Bana kalsa, hergün evde yatıp yuvarlanmak istiyorum, iş stresi yaşamadan, hiç birşey düşünmeden.... İnsanoğlu da ne nankör oluyor değil mi, daha 3-4 ay öncesine kadar öfff artık evde çok sıkıldım tekrar çalışmak istiyorum diyen ben değildim sanki. Buna şımarıklık derler kızım başka açıklaması yok. Ama, bu hafta içinde birgün tatil yapayım bari en azından yarım gün kendime geleyim biraz...

batsın bu dünya...

2006-12-14T21:35:00.000+02:00

İnanamıyorum yaa,herşey bu kadar mı üst üste gelir, her şey bu kadar mı ters gider?
Bu aralar herşey ters gidiyor, sıkıntılar ard arda geliyor, oysa ben düzensizlikten belirsizlikten nefret ederim. Olaylar alıştığımın dışında akmaya başlarsa, beklentimin dışında seyretmeye başlarsa ayarım kaçar, yine böyle bir periyoddayım. İnşallah sıkıntıları çabuk aşarız, inşallah normale çabuk döneriz...

Üzgünüm...

2006-12-12T15:58:00.000+02:00

Selam Günlük,

Geçtiğimiz hafta dayım ameliyat oldu, maalesef kötü haber geldi, dayım kansermiş.
Uzun zamandır rahatsızdı,ancak, çok ciddi bir şey değil diye düşünüyorduk, öyle bahsediyordu, meğer çok ciddiymiş rahatsızlığı...Mide ile ince bağırsak arasında ters bir yerde tümör tespit edilmiş ve çok acil alınması gerekiyormuş meğer. Hatta ameliyatın acilen yapılması gerektiğini söylemiş doktoru, ameliyata girereken %50 şansı olduğunu söylemiş doktoru, bunları bile bile ameliyata girmiş ve kimseyle paylaşmamış... Eşinden ayrılmıştı geçtiğimiz kış ve çocukları ile de arası pek iyi değildi. Çocukların başka seyler peşinde olduğunu filan söyleyen bazı aile büyükleri de var, ancak ben onlar kadar acımasız değilim çocuklara karşı. Onlar da zor günler geçirdiler diye tahmin ediyorum.
Allaha şükürler olsun ki, artık çocukları yanında, ona destek olmaya çalışıyorlar, eski karısı da hastanede onunla ilgileniyor, beraber olduğu kişi desebeple gelemiyormuş hastaneye, büyük teyzemle görüşüp haber alıyor galiba... Durum hastalık dışında da biraz karmaşık galiba, ama bunlar çok önemsiz şeyler, çok daha büyük bir dert var ortada...

Ameliyat oldu bitti, amaen sancılı ve zor aşama olan bu beter hastalığın hangi evrede olduğu tesbit edilecek, patoloji raporu bekleniyor, o da en iyi ihtimalle yarın çıkacak, inşallah durum çok feci değildir. Sonuç kötü tabi, ama bari kötünün iyisi gelse keşke. Daha genç sayılır, 56 yaşında...

Dayım çok kilo vermiş, yaklaşık 2 aydır su bile içse en geç 20 dakika sonra çıkarıyormuş. Kuzenlerim kendisi bişeyler olduğunun farkındaymış ,şimdi sadece ne olduğunu öğrendi diyorlar. Zor bir durum, babamda da bu beter hastalığın başka bir türlüsü var, 4 senedir bu hastalıkla yaşıyor, Allah'a şükürler olsun ters giden bişey yok, babamın ne hissettiğini çok iyi biliyorum, birlikte öğrenmiştik hastalığın ne olduğunu, ilk günleri çok sıkıntılıydı, sürekli espri yapan, hayat dolu olan babam gitmiş sanki yerine başka biri gelmişti, sanki o eski babam geri gelmeyecek diye çok korkmuştuk, ama moralle ,yaşama sevinciyle kendini kısa sürede toparladı babam... O günlerde de dayım babamla birlikteydi hep, o süreci yaşamıştı, inşallah o da babam kadar şanslı olur , hastalığı onun yaşam kalitesini düşürmez ve çok uzun yıllar sağlıkla yaşar...Babam ona model olur...

hareketli bir gün daha.

2006-12-06T20:23:00.000+02:00

İşyeri bugün sakindi ama aile kanadında hareket vardı bugün.
Dayım uzun zamandır midesinden rahatsız ve needeyse bir aydır ameliyat olacak, hastaneden sürekli gün veriyorlar ama ameliyat bir türlü gerçekleşemiyordu, komedi gibi.Sürekli telefon trafiği yaşıyoruz , dün itibariyle teyzem haber verdi ameliyat yarın diye, artık dün aramadım dayımı, sürekli acil şifa diliyoruz ama ameliyat olmuyor bir türlü, ne kadar sinir bozucu bir durum,ne kadar stres çekiyordur kimbilir artık,bugün akşam üzeri aradım acaba ayılmışmıdır, telefona kim cevap verir diye düşünceler içindeyken aaa bir de baktım dayım telefonda, sesi de gayet normal geliyor, olay anlaşıldı tabi, bugün de olmamış, hastanede organ nakli yapılıyormuş o uzamış diğer ameliyatlar iptal olmuş.Eminim ki organ nakli önemli bir ameliyat ve mutlaka o ameliyatın önceliği vardır ve o yüzden diğerleri iptal edilmiştir ama sırasını bekleyen hastalarda sürekli stres halinde kalıyorlar o kötü.İnşallah yarın biter de kurtulur , yarın bir organ nakli daha varmış, aksilik olmasa bari. Annemle babam da gelecek cuma günü, dayım gelmene gerek yok demiş anneme ama, içi elvermedi herhalde gelmek istedi...

mutlu bir haberdi aslında, ama ...

2006-12-05T20:41:00.000+02:00

Bu aralar günler gene çok hareketlendi, diyete başladım, aslında pek de başlamadım kendimi bildim bileli diyet halinde olduğumdanmıdır nedir bilemiyorum bşr türlü adam gibi devam ettiremiyorum, hakkımda hayırlısı...

Hakan Maraş'a gitti, bir arsa işleri var, en müsait Hakan'dı sanırım, o gitti, inşallah halleder ve tekrar gitmesi gerekmez, çünkü, şu arala mağazanın halledilmesi gereken işleri var, zamanlama biraz ters oldu sanki, ama olsun, geldiğinde halleder.Ayyyy, biran evvel benim dondurmamı kargoye versede yesem. (Dİyetteyim de...)Maraş'ta bir kaç gün kalacak ve ordan da Ankara'ya geçecek, herhalde bir hafta sürer seyahati.Bu aralar O'a biraz kırgın ve kızgınım aslında, detay yok, o kendisi biliyor sebebini, ama herzamanki gibi kabul etmiyor tabiki, gene yanlış anlayan benim, gene abartan benim, tabi bu sadece onun düşüncesi...(Gerçi ben buraya bu kadar kişisel ve özel şeyler yazmaktan hoşlanmıyorum, bu sefer yazdım ama tekerrür etmeyecek, bu seferlik idare et)Bu arada bir aksilik olmazsa perşembe akşamı Züüü gelecek ,inşallah gelir, perşembeye kadar da ben yalnızlıktan sıkılmış olurum, hafta sonunu beraber geçiririz eğlenceli olur...

Bu sabah kendisi ilşe ilgili ipucu vermeyeceğim bir kişiden aslında çok güzel bir haber aldım, ama bu haberin zamanlaması çok yanlış olduğundan sevinemedim, o da şoktaydı zaten. O kişi hamile, yani bir bebeği olacak, buraya kadar çok keyifli değil mi?Ama işin aslı öyle değil. O, yumurtalık kisti sebebiyle 4 defa ameliyat olmuş son 10 yıl içinde, ve doktorları bebek sahibi olma ihtimalinin olmadığını söylemişler, geçtiğimiz yıl evlenmiş, bebek sahibi olamayacağı gerçeğini kabul etmişlerdi,zaten pek yolunda giden bir evliliği yok, maddi sıkıntı içindeler,borçları da var aynı zamanda...Son bir haftadır adeti geçiktiğinden huzursuzdu ama hamile olabileceği ihtimali üzerinde de hiç durmuyordu...Meğer bu onu çok huzursuz etmiş olacak ki, dün kendisi test yapmış ve pozitif çıkmış, onun üzerine tahlil yaptırmış ve sonuç yine pozitif. Hemen kendisine çocuk sahibi olamayacağını söyleyen doktoru aramış, adam da ''kızım ne güzel işte çocuğun olacak'' demiş.İdrar testi yaptırmış sağlık ocağında, bu arada doktoru da sağlık ocaklarında yapılan testlere çok da güvenme gibi birşey söylemiş.Kesinlikle bebeği istemiyor, yarın doktora gidecek... O'na göre, şu an için çocuk sahibi olmak onun için en son düşünülecek şey, öyle diyor kendisi, bu arada beyin damarlarında da bir rahatsızlık var ve onun için sürekli kullandığı bir ilaç da var, ki, bu bebek için tehlikeli bir ilaçmış, yani durum o kadar karmaşık ki...Operasyon yaptırmaya kararlı gibi görünüyordu,(bu arada narkoz alması gerekirse ilacı bırakmak zorunda ve ilkacı bıraktıktan sonra da 15 gün geçmek zorundaymış, bu da başka bir sorun, inşallah bebek çok büyümemiştir) hatta doğurması için konuşmaya çalıştım ama, kızın o kadar çok problemi var ki, o da haklı sanki,en önemlisi de kullanmak zorunda olduğu ilaç, onu ömür boyu kesintisiz kullanması gerekiyormuş,hatta doktoru gel konuşalım biraz demiş, ama ''gidip kalp sesi, bilmem ne sesi dinleyecek durumda değilim, bu kadar duygusallığı kaldıramam,buna izin vermeyeceğim '' dedi... Ailesi de hiç aklı başında insanlar değil, onlara söylemeyecekmiş, bir de onlara dert anlatamam diyor, kocası da bebeği istiyor galiba, offff yaaaa, bu ne böyle, Türk filmi gibi, ama maalesef tüm bunlar hayatın ta kendisi.Yarın akşam birlikte doktora gideceğiz ,bebeğin ne kadarlık olduğunu filan öğrenmek için...İnşallah güzel haberler alırız.Bundan sonrası kendisinin ve eşinin karar vereceği bir durum...

günler, aylar gelip geçiyor.

2006-11-30T20:31:00.000+02:00

Günler hızla akıp gidiyor, ben bir türlü oturup iki satır bile olsa b irşeyler karalayamıyorum. Vakit sıkıntım yok, çok rahatlıkla hergün yazabiliyorum ama bir türlü yazamıyorum. Bu aralar kendim yazmak yerine, sessiz sedasız blog takip etmeyi tercih eder vaziyetteyim. Hergün mutlaka bakmam gerekenler var, arada bir fırsat bulursam göz attıklarım var, son olarak da yeni keşfedip ara sıra bakar olduğum ve sürekli takip eder olduklarım var. Yani bu aralar, bu şekilde daha mutluyum sanki...

Yokluğumda pek çok şey oldu sana haber vermediğim.Birinci haber, ki en önemlilerinden bence, Mutfak Pencerem Tata ile tanıştım, aslında birlikte çok zaman geçirme fırsatımız olamadı, bizim mağazayı görmüş dolaşırken kısacık kapıdan da olsa uğradı, hatta çok yakın oturuyormusuz Alsancak'ta...Ben Tata'yı gördüğüme ve tanıştığımıza çok memnun oldum, çok sıcak bir insan, gitmeden önce alasmarladık diye tekrar uğradı ki, bu çok ince bir davranış.En son pazar günü bizim evin çok yakınında kurulan pazarda rastladım ona, sadece selamlaşabildik. İnşallah tekrar geldiğinde görüğşürüz, aturup sohbet etme fırsatı buluruz, muhtemelen dün evine döndü, çarşamba dönüyorum dedi yanlış hatırlamıyorsam...EVİNE HOŞGELDİN TATA...

İkinci haber ise gayet sevimsiz hatta yazmak bile istemediğim bir şey. Bizim mağazanın olduğu caddede bir mağazaya saldırı yapıldı, mağaza çalışanına taciz girişimi, çok üzücü, anlatmaya kelimeler bulamıyorum. Güpe gündüz, günün en hareketli saatinde, inanılır gibi değil, allahtan tacizci hemen yakalandı da yaptığı yanına kar kalmadı.(Bu sinir bozuu konuyu daha fazla anlatıp sinir bozmak istemiyorum,söylenecek çok şey var, aynı zamanda da hiç bir şey yok. İğre nç ötesi bir durum. Tüm gazetelerde ve TV kanallarında yeterince gösterildi zaten...)

Üçüncü haber en az taciz olayı kadar iğrenç bir haber.Bunu konu bile etmeye değmez aslında ama yine de seninle paylaşmak istiyorum. Bir bakıma dedikodu yapıp rahatlamak istiyorum belki de. Çok yakınımızda bir komşumuz var, çok sıcak ilişkiler içinde değiliz kendileriyle, ama birbirimize düşman da değiliz, en azından biz değiliz...Bugün yaşanan sevimsiz olayla ilgili, aynı saldırı size olsa, sizi kurtaran olmazdı demişler bizimle birlikte çalışan Ö.hanım'a. Kız anlatınca inanamadım, üzüleyim mi, bu konu üzerine düşüneyim mi bilemedim, ha, şunu da biliyorum ki, bu konu üzerine kafa yormaya gerek yok, cahilliğine verip uzatmamak en doğrusu ama, insan hangi ruh halinin böyle konuşmaya sebep olduğunu da düşünmeden edemiyor.Hele, hemcinsi böyle düşününce...Allah kimseye böyle bir durum yaşatmasın, kurtaranı olsada olmasada...

Bu kadar tatsızlıktan sonra, güzel şeylerden bahsedeyim. Geçtiğimiz bayram ,taşınma telaşından, işyerinin de verdiği yorgunluktan hiçbir yere gitmemiştik, ama bayramı evde yapayalnız geçirmek de pek hoşumuza gimemişti açıkcası.Bu bayram da aynı şey olmasın diye, Prag'a gitmye karar verdik, tatilin yeniyıl akşamını da içine alması ayrı bir hoşluk oldu. Gerçi ben 2001 yılını da Prag'da karşılamıştım, benim için Prag'da yeniyıla girmek değişik olmayacak, çünkü daha önce tecrübe etmiştim, ancak, Hakan hem daha önce Prag'a gitmediğinden, hem de yurtdışında yeni yıla girmek istediğinden buna karar verdik. Zaten Prag harika bir şehir, masallar diyarı gibi, tekrar gitmek tam süper olacak...

Geçtiğimiz hafta misafirlerimiz de vardi, benim canım arkadaşım ve onun erkek arkadaşı bizimleydi, onlarla da çok iyi zaman geçirdik, hatta canım arkadaşım çok uğurlu geldi, geçtiğimiz hatfa iyi bir haftaydı işyerinde...Hatta onun arkadaşları da geldi, hep adını duyduğum ama tanışma fırsatı bulamadığım arkadaşları ile de tanıştım, iyi vakit geçirdik...

Bu aralar epey kilo aldık karı koca....Doyma hissimi keybettim gene, allahım bu kadar mı olur, akşam eve geliyorum uyuyana kadar yiyorum ya, kendimden iğreniyorum artık, sabahları tok uyanıyorum. Her sabah diyete giriyorum ama öğleye kadar sürüyor diyet, saat en geç 14.00 itibariyle bünye diyetten çıkıyor, sabah ayna karşısında ağlamaklı olan ben değilmişim gibi.Ama bu sefer kesin kararlıyım, zayıflayacaksam kendim başaracağım, diyetisyene, karboksiterapiye filan gitmek yok, kızım, beceremiyorsan bundan sonra şişman dolaşırsın, kendini böyle kabul edersin, olay bundan ibarettir yani...Artık, şişko, basiretsiz ve incelip kalınlaşmaktan yalama olmuş bir tipim artık...(üç nokta olayını abartmış haldeyim görüldğü gibi)Bugün Çitos'l konuştuk telefonda o da kilo almış, bu bizim ailede klasik haline geldi anlaşılan...En azından tatile gidene kadar 1-2 kilo versem iyi olacak, orda rahat etmek için, fazla kilo insanı rahatsız eder ya, yürürken daha rahat edebil mek için, orda da acayip yeriz zaten, porsiyonları zaten çok kocaman...

2006-11-15T12:09:00.000+02:00

uzun zamandir yazmiyordum aslinda, yazasim da gelmiyordu aslina bakarsan. Degisik biseyler olmuyor uzun zamandir, en son bayramda yazdim sanirim.Bayram oylesine gecti gitti, evde vakit gecirdik, birgunu Ersel'lerde gecirdik, bir gununu Forum Bornova'da gecirmeye calistik, ama oyle kalabalikti ki sadece 15 dakika dayanabildik o kalabaliga.Bayramdan sonra bir kerede ikea'ya gitmemiz gerekiyordu bazi eksikleri tananlamak icin ivir zivir almaya yani, ama Forum ile ikea birbirine cok yakin oldugundan her ikisinin kalabaligi birbirine karismisti,zaten park yeride bulamadik geri donduk hicbir isimizi halledemedik ayrica.hatta ve hatta oyle kalabalikti ki,canim dondurma istedi, Hakan uygun bir yerde beklerken bir kosu dondurma kapip gelmek arzusuyla ikea'ya daldim, aman allahim o neydi oyle, insanlar uzerime geliyorlardi sanki, ben boyle bir kalabalik gormedim hayatimda, Bodrum barlar sokagi gibiydi resmen,dondurma da ki kuyruk da abartmiyorum 150-200 kisi vardi kesin.Tabiki yutkunarak arabaya geri dondum ,, ayni dondurma mc donalds da da var diyerek ic gecirdim sadece.Bir daha da kolay kolay oralara gitmem sanirim.

Onun disinda gectigimiz hafta istanbul'a gittim is icin. Yorucu oldu ama guzeldi.
Buralarda hava da sogudu artik,sabah yaz gibi bir havaya kalkiyorsun oyleye dogru sogumaya basliyor aksama dogru da dondurucu hal aliyor hava. Ben hala alisamadim buralara, alisacak gibi de gormuyorum kendimi. Hersey alistigimin cok aksine calisiyor burda, ama yapacak bir sey yok, evimiz burda isimiz burda...

Bu ara iser pek yolunda gitmiyor ama buda karamsarliga kapilmayi gerektirmiyor, gecici bir donem diye dusunmeye calisiyorum ama gamli baykus ben, agzim boyle soylerken icim boyle demiyor aslinda, moralim bozuluyor ama yapacak bişey yok bu durumda da, beklemekten baska, duzelir insallah, sabahlari ise gelirken Nur'a ugramadan gecmezdim, icimden ona bile ugramak gelmiyor, insanin keyfi olmayinca boyle olur ya....

İste boyle,haaa, gectigimiz hafta taaa Ankara'dan arkadasim Nursel geldi magazaya, cok sevindim onu gorunce nerdeyse 10 senedir gorusmemistik, sonra Benian geldi o da cocukluk arkadasim herhalde onu da nerdeyse 15 yildir gormemistim, o da iyi oldu, eski arkadaslarimi tek tek toplamaya basladim, eskisi gibi olurmu bilmiyorum ama tekrar karsilasmak guzeldi onca seneden sonra...

HERKESE İYİ BAYRAMLAR...

2006-10-23T11:58:00.001+03:00

yarın bayram...

2006-10-22T23:22:00.000+03:00

Ne güzeldi çocukluğumun bayramları. Bayramlıklar alınırdı ne güzel, babaanneler, anneanneler, dedeler vardı, halalar, teyzeler, dayılar gelirdi, hep birlikte ne güzel geçerdi bayramlar. Şİmdi öyle değil maalesef, annemler Ankara'da, biz burda, tek başımıza, bu durumda bayram ne ifade eder ki insana... Benim bankada çalıştığım zamanlarda, bayram tatilleri yurtdışı seyahatleri demekti bizim için, o yüzden bayram filan anlamazdık, zaten turlarda insanlar birbirlerine selam bile vermezler ya, en azından ben hep böylesine rastladım,insanlar birbirleriyle gözgözer gelmeye bile tahammül edemezler, zaten ancak kahvaltıda belki karşılaşılır, orda da yiyeceklerin derdine düşüldüğünden kimse kimseyi farketmez,ama elinde bir alışveriş torbası gördüyse, ve allah muhafaza aradığı birşeyse hemen sorar nerden aldınız filan diye, o yüzden gavur memleketlerinde bayram filan farketmezdik zaten,şimdi tek başımıza kalınca sudan çıkmış balığa döndüm anlayacağın.

Herkese iyi bayramlar ve iyi tatiller...

öylesine,,,

2006-10-15T12:40:00.000+03:00

selam günlük,
Bu aralar sana hiç vakit ayıramıyorum, bana kızıyorsan da çok haklısın. Ama napim, onca zaman evde boş boş vakit geçirdikten sonra, birden bire böyle tempolu bir iş hayatına geri dönünce, sudan çıkmış balığa döndüm resmen. Hiçbir şeye yetişemedim, zamanı doğru kullanamadım, bunlar olurken de en iyici sadece işe yoğunlaşayım, bari orası düzene girsin kararı verdim, mağazacılık da ne değişik bir işmiş onu öğrendim...

Genel olarak işler iyi gidiyor,şimdilik memnunuz halimizden, daha iki ay önce açılan işyeri için işler fena gitmiyor, ben kendi kendime çok nazar değdiririm, bu konuda fazla konuşmamayım en iyisi. Bu arada, artık mavişehir'den kurtulduk, yeni evimiz diğerine göre daha küçük, eşyalar zor zar sığdı,cadde üzeri olduğu için oldukça gürültülü ama olsun, ben burda daha mutluyum, çünkü, daha önce defalarca da bahsetmişimdir, ben şehrin göbeğinde olmayı, insanlafrın arasına karışmayı, çarşı pazarın içinde olmayı seviyorum, o yüzden mavişehir bana uymuyordu, neyse, bitti gitti artık mavişehir... Şimdiki evimiz herşeyin öncesinde eve çok yakın, yürüme mesafesinde, bu bile bizim için çok büyük avantaj...

Taşınma sırasında, allahtan annem ve babam geldiler de çok rahat ettik.Ben taşınma sırasında mağazadaydım, annem, babam ve Hakan o işi hallettiler, ertesi günde ben evde annemle evin son şeklini oluşturdum, böyle bir iş bölümü yaptık anlayacağın...
Bu arada, iyi bir nakliye firması ile anlaşmıştık, hatta izmir'in en iyilerindenmiş ama maalesef onlar da fos çıktı, anlaşma sırasında bize gösterdikleri malzemeleri getirmediler, klasik kazık atma ortamı yaratmaya çalıştılar, be kardeşim biz sizi neden tercih ettik, eşyalarımızın zarar görmemesi için o malzemeyi kullanacaksınız diye tercih ettik, diğer şekilde taşınacak olsak neden 5 katı fazla para verelim ki dimi ama. Sonuç olarak bir gün gecikmeli taşındık, biz ısrarcı olunca show olsun diye gösterdikleri malzameyi ertesi gün temin ettiler de öyle taşındık...

Neden biz millet olarak hep böyleyiz, neden işimizi doğru dürüst yapmayıp, hep üçkağıtla iş b itirmeye çalışırız an layabilmiş değilim...(Tabiki istisnalar vardır, ama bunca sene ben o istisnalara hiç rastlayamadım...)

Sıkıntıları geçiyorum, günler eğlenceli geçiyor mağazada, çok şeker insanlarla tanışıyoruz,eğlenceli vakit geçiriyoruz, zaman zaman da bizi üzen durumlar da yaşıyoruz tabi, değişik davranışlı kişiler de geliyor ama yapacak birşey yok...

Şİmdilik bu kadar, önümüzdeki hafta yoğun olacağımızı tahmin ediyoruz, malum bayram geliyor, İstanbul önümüzdeki hafta müşterilere yetişemeyeceğimizi söylüyor, bakalım yaşayıp göreceğiz...

bugün benim doğum günüm...

2006-10-03T18:22:00.000+03:00

Bundan tam 37 sene önce doğmuşum ben. Vay be, acayip büyük bir rakam dimi ama? Koskocaman 37 ama ben hiç de öyle hissetmiyorum...

Dün de evlilik yıldönümümüzdü, ne mi yaptık, hiçbişi, çünkü bu aralar trafik öyle yoğun ki, evlilik yıldönümü düşünecek hal de yok zaten, ve işin ilginç olanı, dün karşıyaka-alsancak arası arabada seyrederken uyandık kocamla birlikte, oysa bundan 3 sene evvel Paris konsolosluğunda kıyılan nikahtan sonra, karar verdik, her yıl 2 ekim'de paris'de olacaktık, ama bir kere bile gidemedik, ilk yıl Dubai işlemleri vardı gidemedik, vakit yoktu, ikinci yıl işler yoğundu, gidemedik, bu sene de mağazayı su bastı, ev taşınma işleri vardı, tabiki gidemedik, yarın sabah dataşınıyoruz o yüzden doğum günü kutlaması ile filan uğraşacak ne zaman var ne de hal, olsun, önemli değil zaten ben pek takılmam öyle kutlamalara, dert değil yani...

Yağmur yağıyor, seller akıyor...

2006-09-30T07:16:00.000+03:00

Evet, bu aralar blogumu biraz ihmal ediyorum, ancak, işlerin yoğunluğu, taşınma telaşı derken değil bloga kendime bile vakit ayıramaz hale geldim. İnşallah Çarşamba günü yeni evimize de taşınınca günde toplam 2 saat yola harcadığımız zamandan tasarruf edeceğim ve perşembe sabahı itibariyle +2 saatle güne başlayacağım inşallah.

Bu aralar işler yoğunlaştı, havaların soğumasıyla birlikte kışlık ihtiyaçlar çıktı ve kısmen de olsa alışveriş hızlandı Alsancak'ta, en azından bizim mağaza için durum böyle. Bu arada, perşembe akşama doğru başlayan ve ben hayatımda böyle yağmur görmedim dedirten yağmur, İzmir'deki pek çok işyerini olduğu gibi bizi su içinde bıraktı, ama Allaha şükürler olsun ki, ucuz atlattık, hasar çok büyük değil, sadece yerler su içinde kaldı parkeler muhtemelen değişmek zorunda kalacak ki bunu zaman gösterecek, kuruyunca kabarmalar başlar herhalde, kısmen de olsa kabardı zaten. Napalım hayırlısı olsun, beterin beteri var ,buna da şükür, ürünler zarar görebilirdi, sadece parke ve mobilyalardaki hasarla atlattık gibi duruyor şimdilik...

Dün bir olay yaşadım, bunu paylaşmadan geçemeyeceğim...Biz kovalarla,viledalarla mağazadaki suyu boşaltmaya çalışmısız, bitarafımızdan ter akmış, moral bozukluğu da cabası, kadının biri geldi, aynen şu diyalog yaşandı aramızda:
Kadın:Mağazayı su bastı mı?
Alev:Evet, ancak temizleyebildik.
Kadın:Ayyyy, ben bir arkadaşıma bu dükkanı tutması için çok ısrar etmiştim,
Alev:??????!!!!!!!!:::::::::::::::::
Kadın:Ay ben o dükkanla uğraşamam su basar orayı,dedi. siz biliyormuydunuz buraya su başacağını?
Alev:Tabiki biliyorduk, buraya su basacağını anlamak için alim olmaya gerek yok, sadece hazırlıksız yakalandık!!!!!!
Kadın:Aman, boşverin yağmur yağsın, bu önemli değil, deprem olmasın en kötüsü bu ....ve ilginç konuşma bu yönde şuursuzda bir müddet daha devam eder...

(Bu hanım acaba ne demek istemiş olabilir, anlayabilen var mı?)

Diğer bir ilginç olay da yağmurun deli gibi yağdığı saatlerde yaşandı ki bu dün yaşanandan daha ironik...

Bir zamanlar iş için daha ilişki içinde olunan ancak, bahsedilen işin bitmesi nedeniyle sadece tanıdık olmaktan ileri gitmeyen bir aile ile yaşanan telefon görüşmesidir.Yağmur en şiddetl,i hali ile yağmaktadır, kocamın telefonu çalar,ancak o an telefona cevap verilemez çünkü, otobüste seyredilmektedir. Eve gelince geri aranır ve durum öğrenilir:
Kadın:Çok yağmur vardı, alışveriş merkezinde mahsur kaldık, alışveriş merkezinin otoparkına gidemedik, yanımızda çocuk vardı, o olmasa mesele değil, sizden şemsiye getirmenizi isteyecektik.

Bu ne biçim bir mantık ben anlayamadım, kendisinin çıkamadığı yağmura biz çıkacağız, gerekirse donumuza kadar ıslanacağız, şemsiyeyi ulaştıracağız, ve belki arabalarına kadar eşlik edeceğiz, muhtemelen şemsiyeyi de onlara vermemiz gerekecek, çünkü, evin otoparkından apartman girişine de ulaşmak sorun olabilir kendileri için, sonrası onları ilgilendirmez, kendiniz nasıl eve döneceğimizi bir zahmet düşünüverelim artık, onu da mı düşünmsünler bizim için değilmi ama?

Bu konu hakkında yorum morum yapamam ben sizlerden yapabilen varmı?

İyiki doğdun Elma Şekeri'm

2006-09-20T22:51:00.000+03:00

Bundan tam 6 sene önceydi. Yıllardan 2000, günlerden 21 Eylül ve hatta perşembe gecesi... Elma Şekeri doğacak, bekliyoruz, ben o zamanlar da gene Çitos'dan ayrı şehirdeyim, ama doğum cumartesi olacak ben de orada yanında olacağım, ama olmadı, yine evdeki hesap çarşıya uymadı, Elma Şekeri acele etti ben gidemeden o erken geldi, ama hastaneden eve gitmelerine yetiştim, kucağıma alamadım önce, hastanede avaz avaz bağırıyordu,memeyi kabul etmiyordu, hemşireler kaşıkla annesinin sütünü vermeyi çalışıyorlardı ben onu ilk gördüğümde, çok uğraştırmıştı herkesi.Acayip şeyler hissettim onu ilk gördüğümde,çokgüzel bir bebek diye düşündüm,yenidoğan bebekler değişik olurya, bu sefer öyle gelmedi bana, çok güzel geldi gözüme, eve geldiğimizde kucağıma alabildim ancak, Çitos'la ben de hamile kaldım sanki,ben de doğurdum onunla ve en güzeli ben de bebeğimi kucağıma aldım sanki, o minicik bebiş, şimdi kocaman okullu kız oldu ama o benim bitanem, o benim herşeyim...Hep söyledim hala söylüyorum, acaba kendi çocuğum olsa Elma şekeri'ni sevdiğim kadar sevebilir miyim diye...

Aşkım, bitanem, ElmaŞekeri'm, yarın senin doğum günün,sen dünyaya geldikten sonra herşey ne kadar değişti ve ne kadar güzel oldu,heryer seninle güzelleşti , seninle şenlendi sanki, umarım hep çok şanslı olursun, dilerim hayat sana hep daha fazlasını verir...Doğum günün kutlu olsun bebeğim, hep çok mutlu ol...

Taşınıyoruz,umarım artık bu sondur...

2006-09-18T21:36:00.000+03:00

Yaa, ne kısmetsiziz ev konusunda, evlendiğimizden beri kaçıncı taşınışımız, bıktım artık...

Aslında, hep kendimiz kaşındık bu konuda, ama bu sefer mecburi oldu, ama inşallah iyi olacak, yeni evimiz işyerimize çok yakın yürüme mesafesinde, halen yaşadığımız evden de çok daha güzel, en azından yeni bina, burası gibi dandik değil,(gidiyoruz ya artık bu ev iyice tüü kaka oldu, hoş zaten hiç ısınamadım ben bu eve)gayet güzel bir bina ve ev...

Yaşadığımız taşınma maceralarına gelince, ilk önce evlenip Ankara'ya taşındık Marmaris'ten bu birincisi idi, sonra Ankara'da kendi evimizi aldık, bu dönemde de Dubai'ye yerleşme kararı almıştık, yeni evi kiraya verip mevcut kiraladığımız evi de boşaltmayıp Türkiye'ye geldiğimiz zamanlarda kullanmak için boşaltmamaya karar vermiştik, ama beceremedik, yani yeni evi kiraya vermek işimize gelmedi, hadi hooop eskisini boşaltıp yenisine taşındık, GOP'da 2 sokak öteye taşındık, sonra Dubai'de işler umduğumuz gibi gitmeyince birsüre sonra geri döndük, yeni evimizide oturmaya başladık, hani şu kiraya vermeye kıyamadığımız güzel evimize. Sonra Ankara'dan ayrılıp İzmir'e geldik ama bu arada evimizi eşyaları ile kiraya verip bir Japon'a, bu sefer halen oturduğumuz eve taşındık, ve hatta, ev sahibesinin söylediklerinden de gaza gelip tam bu eve göre eşyalar aldık, ev genişya, sanki kendi evimizmiş gibi bisürü bişeyde yaptık, ama tüm bunlar bize kazık olarak geri döndü, bir önceki postta anlattığım üzre evden kovulduk(sözde) umarım bugün kontratı yaptığımız ve çok içimize sinerek kiraladığımız ev son taşınma maceramız olur. Tabiki kendi evimizi alıp keyfimize uygun hale getirene kadar...

Gene kolilerle savaş başlıyor na'palım, daha 10 günümüz var taşınmak için yavaş yavaş hallederiz inşallah.

ben birşey demiyorum artık...

2006-09-16T22:36:00.000+03:00

Bu aralar canımız çok sıkkın...

Daha öncede bahsettiğim gibi, bu memlekete taşınalı 1 sene olmak üzere. Geçtiğimiz yıl kasım başında bu memleketin Mavişehir denen bölgesinde ev kiraladık ve taşındık. Aslında o zaman da burasını beğenmemiştim yaşadığım süre boyunca da hiç ısınamadım o ayrı mesele ama çok da kötü niyetli birev sahibemiz oldu maalesef...
Olayları kendi tarafımdan düşünerek yorumluyorum belki ama, çok kötü de bir kazık yedik galiba. Evi kiraladığımız zaman, ev sahibemiz bu evi satmayı düşünmediğini, kendisinin de taşınmayı hiç düşünmediğini ve bu evinin onlara uygun olmadığını zaten bu sitede 4 tane daha evi olduğunu söyledi, oysaki biz ona, ne evi satmayı düşünüp düşünmediğini, kaç tane daha dairesi olduğunu ve hatta kendisi oturmayı düşünürmü hiç sormadık , ayrıca merak da etmedik zaten de bunları sormak aklımıza da gelmezdi.Neyse, biz ne zaman istersek o zaman evi boşaltacağımızı söyledi. Bizde memnun memnun kiraladık evi.Taşındıktan bir yada iki ay sonra gecenin bir vakti telefon ederek,'' size bunu söylemek zorundayım, evi satıyorum ama, evi boşaltmanıza gerek yok, belki satın alacak olan kişi de kiraya verir, sizden iyi kiracı da bulamaz'' filan falan hikayesi okudu bize. Tabiki huzurumuz kaçtı, moralimiz bozuldu,ama geçen 6 ay boyunca da evi görmeye bile hepi topu 3 kişi gelince herhalde satılmayacak diye düşündük ve rahatsız olmadık. Zaten Alsancak'ta mağaza da açınca oraya taşınmamız farz oldu ama kışı geçirelim o arada da ev satılır zaten nisan gibi taşınırız diyorduk. Ama tabiki, ev sahibemizin daha ince planlar içinde olduğunu tahmin edemedik... Taki geçtiğimiz çarşamba evi boşaltın kendim taşınacağım diyene kadar...Yanılmıyorsam hemen boşaltın tarzında şeylerde söylemiş kocacıma. üç gündür harıl harıl ev arıyoruz, moraller eksi seviyede, canım kocam bir mutsuz,ben ayrı mutsuz kahrolduk anlayacağın.Allahtan şansımız yaver gitti ve çok şirin, yeni ve temiz bir daire bulduk mimar arkadaşım sayesinde hem de onun apartmanında. Komşu da olacağız yani.

Kötü komşu ev sahibi yapar diye bir söz var galiba, ben bunu kötü ev sahibi ev aldırır diye değiştirip en kısa zamanda ev alabilmeyi ümitediyorum. Yaaaa, bizim de kiracılarımız var ama hiç böyle kazık atmadık kiracılarımıza... İnsanlar tabiki evlerini satmak isteyebilirler, kiracıyı çıkarmak da isteyebilirler ama, ben bizim hikayede bir kötü niyet seziyorum sanki. Bizden önceki kiracılar hiç kira ödememişler ve bir sürüde sorun yaşatmışlar ev sahibesine, o da evi satmaya karar vermiş bu arada da biz garibanlara evi kiralayıp , evi satana kadar kirasını almış sanki.Ve hatta eski kiracısının hıncını da bizden çıkarıyor sanki.Evdeki hesap çarşıya uymayınca, ev satılamayıncada gözüne batmışız herhalde son perde olarak da bizi def etmeye karar vermiş...

Napalım, canı sağolsun, Allah hayırlı müşteriler versin. Evinin de hayrını görsün . 11 ay evinde oturduk, üşüdük, terledik, toz almaktan telef olduk ama olsun,gene de rahat ettik evinde...

ve sonunda açılışımız da bitti

2006-09-12T06:55:00.000+03:00

Evet, bitti, ama biz de bittik. Ben çocukluğumdan beri bu tip merasimlerden pek hoşlanmam, bir o kadar da gerilirim.Gerilecek ne var aslında ama, yaradılış işte.Hatta, o kadar hoşlanmam ki, biz evlilik törenimizi sırf bu yüzden Paris'te halletmiştik. Pek bi rahat olmuştu, kakara kikiri şeklinde çok kısıtlı bir davetliyle olmuştu nikah törenimiz. Nikahımızı kıyan konsolos bey bile bizim bu laylaylom halimize dahil olmuştu. Neyse, o günü başka sefer anlatırım...

Açılış güzel oldu, aslında açılış gibi oldu, davet ettiğimiz dostalrımızın hemen hemen hepsi geldiler sadece daha önce üstü kapalı bahsettiğim dansözlük yapan arkadaşlarımız gelemediler, birkaçı çiçek göndermişler.Teşekkür ederiz...

Açılış fotograflarımızı yayınlamak isterdim ama, bir tane bile foto almadım, Çitos sürekli konukları görüntülüyordu, A.ve P.hanım'da foto aldı onlardan alıp yayınlarım belki,ama herhalde bu hafta içinde basında çıkar haberlerimiz ordan da koyarım belki...

Dün ilkokul 1. sınıflar ders yılına başladılar benim bebeğim Elma Şekeri'de başladı.Hayırlı olur inşallah, başarılar diliyorum tüm kuzucuklara.İnşallah hepsiokullarına, öğretmenlerine,arkadaşlarına çok çabuk alışır ve okul hayatına kolaylıkla adapte olurlar.
Allah hepsine zihin açıklığı versin...

Misafirlerimiz geldi...

2006-09-08T23:56:00.000+03:00

Açılışımız var ya yarın, tüm akrabalarımız seferber oldular bizim için...

Önce annem, babam geldiler. Bugün de Hakan'ın abisi Taner Abi, eltim Özay ve gençler Mert ve Berk geldiler Ankara'dan.Yarın sabah da Çitos geliyor , o da Ankara'dan gelecek. Sağolsun hepsi de yanımızda olacaklar. Bizi yalnız bırakmadıkları için burdan da teşekkür ediyorum onlara. Ayaklarına ve gönüllerine sağlık...

Bugün TanerAbi, Özay, Mert ve Berk hep birlikte geldiler mağazaya, akşam birlikte kapattık, malum hergünkü gibi fazla malları evdeki depoya getirdik, bugün ben kıyafet taşımadım çünkü Mert'le Berk taşıdılar tüm malları. Ben rahat ettim yani. Akşam terasta yemeğimizi yedik, güzel geçti, benim canım kocam yine kelimeden tasarruf edip evin durumunu doğru düzgün anlatmadığından Taner Abi ve Özay önceden ayarladıkları otele gittiler biraz evvel, çocuklar bizimle kaldı... Oysa ben hepsi için evi hazırlamıştım, artık yarın geceyi hepbirlikte geçireceğiz. Çocuklarda onümüzdeki hafta bizimle kalacaklar bize de değişiklik olacak ...

Bugün başka bir şey daha yaşadım ve beni çok duygulandırdı, mağazada Ö. hanım ve eşi bize açılış öncesi çiçek göndermişler, çok ince bir davranıştı, acayip memnun oldum...Ayrıca da arkadaşımız zannettiğimiz birsürü şahsiyet de açılışa gelemeyeceklerini belirten sudan mazeretleri ile bizi geçiştirdiler,nap'alım canları sağolsun. İçimden gelemiyorsunuz madem, öyleyse çiçeklerinizi bekleriz diyesim geldi, sırf gıcıklık yapmak için ama değmeyeceğine karar verdim sonradan.Artık öğrendim ki her aklına geleni söylemeyeceksin,her aklından geçeni söylersen sonrasında tatsızlık yaşanıyor, az konuşan herzaman kazanıyor...(Bu da böylesine bir dipnot olsun.)

Bugünlük de bu kadar, yarın yoğun ve telaşlı bir gün olacak,açılışa dair notları da en kısa zamanda yazarım artık...

Gelen gelmeyen ve hatta gelemeyen herkese de teşekkürler...

haftasonu bekleyişi...

2006-08-31T23:40:00.000+03:00

bugün pek bi yorgun kalktım.Haftasonu gelmeden dinlenemeyeceğiz biz... Haftasonu yani pazar bir gelse evden çıkmadan akşama kadar keyifyapacağım evde. Yoooo, sakın yanlış anlaşılmasın, tabiki işe gitmekten bu kadar çabuk sıkılmadım, neredeyse bir aydır sürekli gece yarılarına kadar çalıştığımızdan artık çok yorulduk, vücudun da dinlenmeye ihtiyacı var o bakımdan yani. Geçen cumartesi akşamı dinlenecekken, Ersel'lere gittik ve gece 2,30 civarı eve gelebildik, ertesi günde (pazar) evde depo oluşturma ve düzenleme çalışmaları devam etti, o yüzdendir ki pek bi yorgunuz...(Mağazada depo yetmedi, o yüzden evin bir odasını iptal edip depoya dönüştürdük, sattığımız ürünlerin birer serisi de evde duruyor yani.Bizim bir an evvel mağazaya yakın biryerlere taşınmamız farz oldu ama kışı bir geçirelim sonrası Allah kerim. Şimdi bide taşınma masrafı çıkmasın, ha, ev satılırsa zaten taşınmamız gerekir ama, no'lur şimdi kimse satın almasın evi, bir de taşınma çıkarsa herhalde sürünürüz artık...

Artık alışıyorum galiba servis vermeye, tüm ürünlere ve modellere de alıştım artık, mağaza kontrolüm altına girdi nihayet.Ama, tabiki, satış konusunda eksikliklerim var, doğru yönlendirmeler yapamıyorum zaman zaman, o da oluşur zamanla, mesela bugün doğumuna 3 hafta kalmış olan müşteriye gecelik ve emzirme atleti önermedim, unuttum çünkü,gerçi o abiye arıyordu, o arada bak buda var demelimiydim o da ayrı konu ama,muhtemelen yarın gelip, abiye kıyafet bakacak, o zaman önermeliyim mutlaka...

Zamanla alışacağım inşallah...

işleri yoluna koyabilsem

2006-08-31T07:59:00.000+03:00

merhaba,
bu aralar dünya ile ilişkimi kesmiş durumdayım sanki. Saat 7,30 da uyan, hazırlan, işekoş, 9,30 da mağazayı aç, akşama kadar müşteri belki, gelen müşterilere servis ver, akşam 9,30 gibi eve dönüş, hafif bie yemek o da genelde kahvaltı türü şeyler. ÇÜnkü, evde ne yemek pişirecek malzeme kaldı ne de o malzemeleri pişirecek kişi, vakit yokki, geliyoruz eve, yemek yiyor, belki yarım saat kadar oturup günün değerlendirmesini yapıyor ve uyuyakalıyoruz. Hoş gün değerlendirmesi her an yapar vaziyetteyiz bu aralar ama olacak o kadar.

Allahtan cumartesi akşam annem gelecek, hem evi temizletecek, hem bize biraz destek olacak, yemek filan hazırlar en azından, açılışa kadar 1 hafta kalacak, açılıştan önce de babam gelip annemi götürecek, annemden sonra halimiz ne olur bilemiyorum artık. Açılışa Çitos'da gelecek inşallah. Ailecek geleceklerdi ancak, ayın 11'inde Elma Şekeri'nin okulu başlıyor, ve çirkin ördek yavrusu'da var, o yüzden zorlanacaklar, en kötüihtimalle Ayhan kızlarla kalacak, Çitos gelecek, ha son alternatif de şu, Çirkin Ördek Yavrusu'nu Nuran Teyze ile bırakıp belki 3 kişi gelecekler, sabah gelip akşam dönmek zor olur belki ama, bakacaklar artık. Ç.Ö.Y.da Nuran Teyze'yi tatil boyunca görmedi yadırgarmı o da belli değil aslında. NUran Hanım'ın da kızı evlenecek o yüzden işe ekimde başlayacak, işler karışık yani...

Ben artık hazırlanmalıyım, bol müşterili gün olur inşallah...

ev hanımlığı bitti...

2006-08-28T22:05:00.000+03:00

sonunda açıldı mağazamız...
Cumartesi günü başladık satış yapmaya, ilk gün olmasına rağmen fena sayılmayacak kadar iyiydi. Bugün de mağazaya giren kişi çok oldu ama satış cumartesi gibi değildi. İyi olacak inşallah...

Bugün B.hanım yoktu, çünkü cumartesi akşam gönderdik İstanbul'a, yani bugün yalnızdım mağazada. Ama korktuğum gibi olmadı, çabuk alıştım, mutlaka acemiliğim olmuştur ama gelen müşterileri sıkmamaya çalıştım, vicdan azabı gibi tepelerinde dikilmedim, talep etmeleri halinde yardımcı oldum, becerebildim sanırım...Ürünleri de çabuk ezberledim, aradığımı kolayca bulur hale geldim, zorlanmadım yani. Ö.Hanım başlayana kadar ben de acemiliğmi iyice atmış olurum herhalde. Asılan bakarsan yalnız kalmam benim için faydalı da olacak, daha hızlı öğreneceğim.

Ürünlerimiz beğeniliyor,vitrinimiz çok dikkat çekici oldu, koyduğumuz digital baskı resim de çok gösterişli oldu, herkes bakıyor ve yorumlar yapıyorlar, geçerlerken duyuyorum...

Hayırlı olur inşallah...

başlık maşlık yok...

2006-08-23T22:58:00.000+03:00

Selam günlük,
bu aralar seninle hiç ilgilenemiyorum aslında... Sabah erkenden kalk,paldır küldür hazırlan, mağazaya git, ona koş, buna koş öğle bir koşturma içindeyiz ki kocamla beraber inanılmaz bir durum,ben yemek yemeye bile fırsat bulamıyorum. Evde düzen müzen kalmadı zaten, her taraf pislik içinde, çöp öğütme makinası arızalandı, onu yaptıracak zaman yok. bu durumdayız yani, çöp öğütme makinan mı kusur kaldı diyebilirsin ama, gerçekten kusur kaldı, çünkü mutfak lavabosu kullanılamaz hale geldiği için evet kusur kaldı...Ama olsun, mağaza bir aksilik çıkmaz ise,(Allahım lütfen çıkmasın) cuma günü satışa başlayabilecek, hayırlı olur inşallah.çılış kokteylimiz 9,eylül'de....

Diğer cephelere gelirsem, Çitos'lar dün gece yolculuğu yaparak sağ salim evlerine ulaştılar bu sabah. Biz yaz daha bitiyor....ve hatta tatil anlamında bitti... finito yani... Sabah Ankara'ya 10 km kala ciddi bir kaza atlatmışlar, allah korumuş ufak tefek çizik vs. ile atlatmışlar, tabiki bu durumdan annemlerin haberi yok, Elma Şekeri'nin gözü iyileşmeye başlamış, dün son kez kafasını ıslatmadan havuza girmiş bebeğim, kapanış yapmış yani.

Annemle babam da bu sabah İzmir'e geldiler, 1-2 saat mağazada kaldılar, babam çok merak ediyordu, inşaat işlerini sever ya o yüzden... Öğleden sonra teyzeme geçtiler, biz de akşam gidecektik ve orada görüşecektik ama, program değişti, akşam döndüler Akyaka'ya. Nedeni ise, teyzemde dayım var, Bodrum'dan geldi oda, ama midesi bozulmuş galiba, hastaydı, akşama doğru daha kötü olmuş, hastaneye gitmişler Ege sağlık'a,acilde serum filan bağlamışlar, teyzem başında kalmış, annemlerde nasıl olsa gideceğiz diye erken gitmeye karar vermişler...Aslında dayıma uğramak lazımdı ama,işler o kadar yoğunki,gidemedik...

İstanbul mağazadan bize destek için B. hanım geldi, bizim elemanımız Ö.Hanım'da geldi, akşam yarın yapacaklarımız için görüştük, ürünler de yarın sabah gelince inşallah, mağaza son şeklini alacak...

O kadar işle uğraştık, ustalarla uğraştık, hepsi iyi insanlardı ve bizi hiç üzmediler çok teşekkür ederim onlara, ancak, bizi kazıklayan aynacıya da sevgilerimi gönderiyorum burdan... İnşallah o getirdiği ne idüğü belirsiz aynayı yarın gelip değiştirecek, pek umudum yok çünkü, parasını aldı işi bitti bizimle, artık uğraş dur, maalesef bu işler böyle... Nasıl olsa parasını aldı köprüyü geçti ya kim takar bizi, uyanık olsaydın kazığımı yemeseydin kardeşim diyordur herhalde...Biz de boş bulunmuşuz ki, ayna monte edilirken takip etmemişiz. Oluyor işte böyle sıkıntılar, yapacak bir şey yok...

Bugünlük benden bu kadar, yarın da yapacak çok iş var, yazmaya çalışacağım...Ha, bu arada 73 kiloyum, nasıl oluyor anlamıyorum,bu kadar koşturmaya ve yorgunluğa rağmen hala kilo veremiyorum, bu kadarda olmaz ki... Sindirim sorumun da devam ediyor, bu aralar yemek düzenimiz iyice bozulduğundan tuvalete uğramaz oldum, h,ç de su içmiyorum bu arada...yazının gündemi şaçma sapan yönlere kaydı,en iyisi ben uyuyayım arık.Bana müsade...

sıcak daha sıcak olacak...

2006-08-20T21:30:00.000+03:00

İyi ,güzel anladık, sıcak olacak da, bu sıcakların sonu gelmeyecek mi? Dayanamıyorum artık, sokak ayrı sıcak, ev daha ayrı bir sıcak. Mümkünse, bu aralar hayatımı duşta geçirmek istiyorum, su bile ç.ş gibi akıyor, imdat yani, biri bana yardım etsin.....

yoğun ve yorgun...

2006-08-18T22:25:00.000+03:00

bugün bitti, ama ben de bittim. daha yeni eve gelebildik. nerdeyse 3öğün dışarda yer vaziyetteyiz, biri buna bir son demeli...

Bugün Çitos'la konuştuk, açılış tarihinin ona da uygun bir tarih olması çok iyi oldu, Ankara'dan gelmeleri sorun olmayacak o tarihte, çünkü, gelmeyi çok arzu ediyor. Tatillerinin bitmesine çok az kaldı ya, sözde hep denizde vakit geçireceklerdi, ama, aksilikler yakalarını bırakmamış gene, Elma Şekeri'nin gözü iltihaplanmış, hatta tek gözü tamamen kapanır vaziyetteymiş, antibiyotik alıyormuş, göz kapağında bir kızarıklık farketmiştik nerdeyse bir ay önce, meğer ondan kaynaklanıyormuş, bu durum gözün mikrop almasını kolaylaştırıyormuş, hatta doktor madem gördünüz neden ihmal ettiniz diye fırçayı da basmış anlaşılan...Elma Şekeri'nin de hep başına gelir böyle şeyler. Hersene bir tarafına bişerler olur, tek gözle bakmaya, görmeye çalışmak da ne zordur, ama, bebeğim hiç sorun etmez böyle şöyleri, gayretli bir çocuktur o,allah beterinden korusun.Ama, iyileşmeye başlamış artık, bu sevindirici... Acemi Cadı'yi izliyordu denim konuştuğumuzda, TV seyrediyorsa, mesele yok demekki...

artık enimim....

2006-08-18T08:18:00.000+03:00

artık eminim, bendeki eksik parçalarda birleşti, tahmin ediyorum ki, İstanbul tarafı da aynı şeyleri hissetti, havada bekleyen parça yerine yerşleşti...

Herşey çok güzel olacak, hissediyorum...

Biraz kilo aldım süratle vermem lazım...

2006-08-16T07:22:00.000+03:00

Biraz diyorum ama ne kadar bilmiyorum... Aslında çok yemiyorum ama, uzun zamandır beslendiğim şeklin çok dışında şeyler tüketmek zorunda kaldım yaklaşık 1 aydır o yüzden düzen bozuldu, görüntümde bir değişiklik yok ama, göbeğim çıktı biraz (bu değişiklik değil de ne sanki, ama şişko gözükmüyorum demek istemiştim). Neyse, en kısa sürede toparlarım inşallah...

Yarın sabah İstanbul'a gidiyoruz, mağaza ile ilgili, turistik amaçlı değil yani.Yarın zor bir gün olacak, günü birlik gidince insan sersem gibi oluyor, sabah çok erken kalk, yollara düş,geceyarısından sonra eve gel, ama napalım bu aralar böyle artık.CUma sabahı burda olmamız lazım, tadilat devam ediyor çünkü...

Dün akşam annemle konuştum, Giray Abimin (kuzenim) küçük kızının nişanı olacakmış yarın akşam, aslında günü birlik de olsa babanla İzmir'e gelmeyi düşünmüştük ,baban mağazayı merak ediyor dedi, (babam inşaat işlerine bayılır da... Bilirim, yapılan inşaatlara gider saatlerce seğreder ustaları, hayatları boyunca da annemle birlikte bıkmadan usanmadan tadilat yaptılar, sevmeseler yapılmaz, biz 10 gündür mağazanın tadilatı ile uğraşıyoruz bana fenalık geldi artık,ustaları ayarla, zaman zaman kaprislerine tahammül et, git malzeme seç, bana göre işler değil anlayacağın, ben böyle meşakkatli işleri sevmem biraz keyif insanıyımdır, herşey olsun bitsin ben hazıra konayım, böyle alışmışım huy işte) Ama nişan girince işin içine iptal oldu gelmeyecekler, zaten biz de İstanbul'da olacağız. Nişanda Arzu'yu babamdan isteyeceklermiş.Büyükdayı ve ailenin en büyüğü olduğundan sanırım,babam da sever böyle şeyleri, kız istemeler babamdan sorulur, nikah şahitlikleri pek çok zaman babamın görevi olur.
Eğer isterse annem Elma Şekeri'ni de götürecek nişana. Hayatında bir daha nerde görecek böyle bir toplantıyı, onların zamanına artık kız isteme filan da kalmaz zaten. ben küçükken hatırlıyorum, birkaç tane bu tür (kız istemeli) nişana gitmiştim ve hala hafızamdadır...

Cuma ya da cumartesi günü Ayhan gelecekmiş Akyaka'ya. Birkaç gün daha kalıp dönecekler Ankara'ya.Onlar da tatilin sonuna geldiler, Elma şekeri'nin okul hazırlıkları yapılacak artık. Hazırlık dediğim de, forma alınacak, kitapları alınacak filan falan herhalde. Çitos'da öğretmen olduğu için onun görev de erken başlıyor çocuklara nazaran. Onlarda yoğun koşuşturmanın içine giriyorlar artık. Haaa, daha Elma şekeri'nin odası alınacak, oohooooo çok iş var çok. Hem Ankara hem İzmir hem de Akyaka (annemler de mutlaka bir trafik yaratırlar kendilerine Ankara'ya dönene kadar) cephesinde trafik yoğun buralar...

bugün kocamın dogumgünü...

2006-08-14T17:42:00.000+03:00

iyiki doğdun Hakan, İyiki doğdun Hakan, iyiki doğdun iyiki doğdun mutlu yıllar sana...

İyilikle, sağlıkla, mutlulukla...

öylesine geçiyor işte...

2006-08-14T09:34:00.000+03:00

Yazlıktan döndüğümden beri hayatımızı eski düzene sokamadım bir türlü. Mağaza hazırlıkları tüm hızla devam ederken, benim 2 yıldır miskinlik ve tembellik üzerine kurulmuş olan vucüt ritmim zaten tepetaklak oldu, oradan oraya koşuşturmaktan bedenen, daha da önemlisi nasıl olacak, kıvırabilecekmiyim, pişman olurmuyum vs.vs. düşünmekten de ruhen yoruldum, tüm bunlar birleşince ben de garip bir ruh halindeyim. Konuşasım yok, gidesim yok, gelesim yok, yok da yok yani, mümkün olsada bir uyusam ve işler hallolana kadar uyanmasam. Elma şekeri ile Çitos'dagittizaten, 2 gün oldu ama ben hala alışamadım gittiklerine, evde hala izleri varken de kendime gelemem zaten. Çocukluğumdan beri ayrılıkları kolay atlatamam ben,ayrılık anlarında salya sümük ağlarım.Bu kadar düzensizlik içinde, yemek düzenide olmuyor tabi, çalışma hayatından 2 senedir uzaktayım, ev ile işi birlikte yürütmeyi beceremiyorum şimdilik, ha tabiki alışacağım ve düzenimi tekrar kuracağım ama bu aralar bir tuhafım anlayacağın.Yemek düzeni olmayınca, ya dışarıdan yiyoruz, ya da aburcubur ile karın doyuruyoruz, evde ne bulursak onu yiyoruz yani, bu nedenledir ki, karı koca biraz kilo aldık, 1-2 kilo kadar... O kadar koşuşturmaya bile kilo alabilen bir bünyeye sahibim ya, şaşıyorum kendime, insanlar yoğun olunca, zayıflarlar, süzülürler, iştahsız olurlar, bu iyi meziyetlerin hiçbiri benim bünyede barınamıyor maalesef. Her bir koşulda şişmanlarım ben. Üzülürüm yerim, sevinirim yerim, ne biçim metobalizmam var kardeşim, bu kadar mı dirençli olur incelmemek için. İmreniyorum,kıskanıyorum, ve hatta gıcık oluyorum metabolizmaları makul mantıklı çalışan insanlara...

İşte günler böyle geçiyor, sıcaklarla da aram hiç iyi değil. Bitse de kurtulsam, zaten yazı hiç sevmem, mümkün olsada 12 ay kış yaşasak... Benim gibi düşünen çok az insan var belki ama, ben kış aylarında daha zinde, daha mutlu, daha huzurlu oluyorum, bu nedendenmidir bilinmez kışlık kıyafetlerim bile daha güzeldir benim...

Evde geçirdiğim son haftalar ve günler de bitmek üzere, muhtemelen bir aksilik olmaz ise, 15 güne kalmaz çalışma hayatım başlıyor, artık başlasın da zaten, evde otur otur nereye kadar vakit de geçmiyor, para da kazanmak lazım, ve hatta Nemrut görmek bile lazım...

Elma şekeri gitti...

2006-08-11T19:46:00.000+03:00

Evet, bu sabah gittiler annesiyle beraber. Sayılı gün çabuk geçiyor işte, bir geldiler bir gittiler, bakalım inşallah yarı yıl tatilinde gelirler yeniden.2,5 gün kaldılar aslında, ama olsun Elma Şekeri'm rahat etti azıcık, Çirkin ördek yavrusu yüzünden sabır küpü oldu zaten yavrucuk, azıcık rahat ettiler annesiyle beraber, gerçi son gün Ç.Ö.Y. sayıkladılar ana kız ama olsun.

Dün sabah erkenden yollara döküldük, önce dükkana uğradık, almamız gereken bir kargo vardı, ama gelmemiş o yüzden boşu boşuna gitmiş olduk, ordan Elma şekeri'nin büyük teyzesine geçtik, akşama kadar ordaydık, teyzemizin cuma günü(bugün) günü vardı, onun ikram hazırlıklarına yardım ettik, daha doğrusu pastalarını pişirdik Çitos'la beraber, teyzemizim torunu Elif ve bakıcısı da geldi, onları da görmüş oldu bizimkiler. Akşama doğru Hakan gelip aldı bizi, Tevfik Abi'nin mapğazaya uğradık, ordan da Fuar'ın içinde Lunapark'a gittik. Elma şekeri çok istiyordu Lunaparka gitmek, gittik, değişik bir akşam geçirdik.Elma şekeri pek hoşlanmadı lunapark'daki oyuncaklar pek açmadı onu. İlk önce atlıkarıncaya bindi, cinderella'nın kabak arabasına, ama, indiğinde çok sıkıcıydı dedi. Sonra, dönme dolaba bindik, o biraz hoşuna gitti,değişik geldi ona, biz geçtiğimiz şubatta Tokyo'ya gittiğimizde Odaiba'da bir dönme dolaba binmiştik, onunla kıyasladım, burdaki tamamen fiyaskoydu, ama olsun , değişikti. Dönme dolaptan sonra, perili ev vardı ona bindik, ben korkudan ölecektim nerdeyse, Elma Şekeri mahvoldu, indikten sonra 5-10 dakika dudakları titredi prensesimin. Şoku atlatsın diye annesi onu sihirli aynalara götürdü ama, gittiler ve döndüler, pek beğenmedi galiba. Sonra kapanışı Elma Kurduyla yaptı, o da sanki basit gibi duruyordu ama o da bayağı sarstı Elma şekeri'ni.Biraz büyüyünce daha çok hoşuna gider herhalde...Önümüzdeki yaz tekrar gideriz, belki o zaman daha çok zevk alır...Bize de değişiklik oldu, Elma şekeri istemese acaba lunaparka gitmek aklımıza gelirnmiydi, hiç sanmam, keşke herkes gitse ve oranın havası biraz değişse ne güzel olur.

Bu sabah gittiler ya, Akyaka'ya vardıklarında konuştuk, Ç.Ö.Y. gayet iyiymiş, anane ve dedesini hiç sıkmamaış, ve hatta Çitos'a da hiç kapris yapmamış. Çİtos çok endişeliydi, beni bırakıp gittin diye kapris yapar zannetmişti, hiç kapris mapris yapmamış,diye de bozulmadı değil aslında.

Artık onların da tatili bitiyor, 10 gün sonra dönecekler evlerine, Ankara'ya... Normalde Ağustos sonuna kalırlardı ama, bu yıl erken dönecekler, Elma şekeri 1. sınıfa başlıyor artık, hazırlıklar var, ama belli olmaz, belki ertelerler. Erkenden dönüp ne yapacaklar sıcakta?Kızlar tüm kış karlar altında yaşıyorlar zaten, denize, havuza doysunlar iyice. Gidince pişman olurlar niye erkenden döndük diye...

Bu gün Çitos ve Elma Şekeri'ni gönderdikten sonra, havalimanına geçtik biz, Hakan'ın kuzeni gelecekti Maraş'tan, daha doğrusu Adana'dan İzmir'e gelip, burdan karayoluyla Bodrum'a geçtiler,onları karşılamak için enişte ve Hakan'ın babası geldiler Bodrum'dan. Havalimanında buluştuk, bahaneyle görüştük, kuzen ve çocuklarının uçağı gelince onları da Bodrum'a uğurladık, bu gün geliş gidiş trafiği yoğundu anlayacağın.

Sonra dükkana döndük. Ufak tefek işler kaldı artık, ama bunlar daha çok oyalıyor insanı, ama çoğu gitti azı kaldı , 10 güne kalmaz herşey bitecek hayırlısıyla...

beni duyan var mı?

2006-08-09T20:53:00.000+03:00

arkadaşlar lütfen araba kullanırken sakin olun, lütfen azıcık ayağınızı gazdan çekiverin bi zahmet. Ben evvelden çok denedim, tabakhaneye de yetişsen, laylaylom da gitsen değişen çok bir şey yok, 5 dakika bilemedin 10 dakika. En sevdiğim şeylerden biri olan araba kullanmak artık zevk olmaktan çıktı, benim için işgence halini aldı. Zaten çok mecbur kalmadıkça, direksiyona asla geçmiyorum, araba kullanmaya çalışacağıma yürüyorum, yemin ediyorum daha kolay...

Veee, lütfen şiddetle rica ediyorum, arabalarınızda klakson olduğunu unutmaya çalışın, her bi b.ka öttürmeyin şu lanet olası aleti.Saklam samanı, gelir zamanı demilş atalarımız, bibildikleri varmış da söylemişler...Ya, çok samimi söylüyorum, beni trafikteki gürültü hem sağır, hem de kör yapıyor, duyamıyorum, göremiyorum, elim ayağım birbirine dolanıyor, avazı çıktığı kadar bağıran tüm klaksonları üzerime alınıyorum,hepsi bana çalıyor zannediyorum,şaşkın ördek misali kalıveriyorum arabanın içinde...

Veee, aklıma gelmişken, ey güzel ülkemin güzel insanları, sarı ışık yanınca hep bir ağızdan bağırtmayın klaksonları, senin gördüğünü ben de görüyorum, ve hatta inanmayacaksın belki ama, kırmızı yanınca ben de yol almak istiyorum, sarı ışıkta kalıcı değilim yani...

Bugün, hava çok sıcak olduğundan, ve bisürü yere gideceğimizden ve Elma şekeri bunalmasın diye arabayla döküldük yollara, tamam rahat ettik ama, yok yok gerek yok, sokaktaki tüm sarı arabalar bizim, efendi gibi bin götürsün seni istediğin yere...

Yarında teyzemize gideceğiz ama,arabayla değil tabiki, ne güzel vapur var bu memlekette, püfür püfür...

Havalar serinleyene kadar ben araba maraba kullanmam artık, kullanana da mani olmam, ama götüren olursa, baş köşede de yerimi alırım benden söylemesi...

prensesim geldi...

2006-08-08T23:58:00.000+03:00

Bu gün (artık dün olmak üzere gerçi ama ben bugün diyeyim) Elma Şekeri'm ve Çitos geldi. Çirkin Ördek Yavrusu anane ve dedesiyle kaldı yazlıkta, ne yalan söyleyeyim Elma Şekeri ve ben pek bi rahat ettik. Çitos'da rahat etti, ''anne, cucak '' diye mızıldanan yoktu etrafında, ama ana yüreği işte kızımı özledim, keşke onu da getirseydim, ev de serinmiş buralarda dolanırdı'' diye iç geçirdi, ama dedim ya E.Ş. ve ben ve hatta Hakan aynı fikirde değiliz. En azından bugün Zekids'den aldığımız süper oyunu oynadık, acayip de keyif aldık, Ç.Ö.Y.'su bize rahat vermezdi...
(Eğer bu sayfa hala yayında olurda, Ç.Ö.Y. bunu okursa herhalde bana çok kızar, ama,affet Ç.Ö.Y. sen küçükten çok yaramazdın...)

Benim sayfamı hala kimse takip etmiyor ama, ben genede keyifle yazıyorum, sadece ara sıra Ayhan okuyor, hatta Çitos'a benden hiç bahsetmiyor diyormuş. Olur mu Enişte'cim, sen de varsınm benim sayfamda. Kambersiz düğün olur mu?

nerde kaldı ticari ahlak...

2006-08-07T22:15:00.000+03:00

inanamıyorum yaşadıklarımıza...
Kendi halinde iş yapmak isteyen insanları kazıklamak, kandırmak adettenmidir artık,dürüst insanlar hep kazık mı yemek zorunda, eğer ticaret hayatı bunları gerektiriyorsa ben istemiyorum kardeşim, zararın neresinden dönersem kardır...

Nedir bu ya, dürüst iş yapan esnaf yok mudur bu memlekette.Tamam, anlaştık iş senindir diyebileceğimiz bir allahın kulu yok mu?(Çok da haksızlık etmeyeyim, gayet düzgün ustalar da var, ama sayıları o kadar azki.Hüseyin usta, Yaşar Usta,Mehmet Usta, var, başka da bilmiyorum.) İstemiyorum ya, bana fikir vermeyin, öğretmeye çalışmayın,yapamayacağın projeyi kötüleyip değiştirtmeye çalışmak yerine,göğsünü gere gere bu beni aşar abi deyiverin nolacak,bana sadece malınızı gösterin kardeşim ,sende olmayanı kötülemeyin, elindeki ultra adi çin malını bana ithal Alman, Fransız vs. diye kakalamaya çalışmayın,yemezler, gayet acemice yok etmeye çalıştığın ''made in China'' paşalar gibi duruyor sen farkında değilsin sadece... Aksini yaparsan Allah Baba çarpar bak benden söylemesi...

misafirimiz gitti

2006-08-06T22:27:00.000+03:00

evet, geldi ve gitti...
Dün sabah Hakan gene mağazaya gitti erkenden, ben de mimardan gelecek olan mobilya çizimlerini bekledim evde, bu arada beklerken vakit geçsin diye temizlik yapmaya başladım, kaptırmışım kendimi, öğlene kadar uğraştım, bu arada Züüü mesaj atmış sabahın dokuzunda ben yola çıktım, gelince ararım kuaförde buluşuruz diye. Ben temizliği bitirmek üzereyken Hakan aradı mail'ime bakarmısın gelmiş olması lazım çizimler dedi, o sırada fark ettim ki, Züüü mesaj atmış, Hakan'ın mail işini hallettim, Züüü'yü aradım ne zaman attın mesajı şimdi nerdesin diye, bu arada hava zaten cehennem gibi sıcak, trafiğim karışınca daha bir sıcak geli bana. Züüü yemekteymiş,beni bekliyor, Hakan beni bekliyor ustaya çizimlerigötürmemiz lazım ve pazarlık yapmamız lazım, anında kördüğüm oldum tabi, yani dedim bu kadar olur, teker teker gelsenize, bu arada toz alma işim yarım kaldı onu da halledim evden çıkmam lazım, fena karıştım yani. Dur dedim kendi kendime, sakin ol, no panik... Önce paldır küldür yarım kalan toz alma işini dostlar alışverişte görsün misali hallettim, duş işini de hallettikten sonra, gri eşofman, beyaz t-shirt ve beyaz ayakkabılardan oluşan formamı giyip önce kendimi attım kuaföre, Züü de gelmiş boya badana işi başlamış, hemen programı yaptık, işi biten Alsancak'a gidecek, orda buluşacağız, Züüü'nün malum düğünde giyeceği ciciyi alacağız... Bu arada, Züüü'nün üzerindeki kılık da benimkiyle aynı, sadece ayakkabı renklerimiz farklı, çok güldük halimize...Kızılay giydirmiş gibiydik resmen, ama olsun pek takdığımız söylenemezs bu durumu... Dost olduğumuzu anlasınlar diye böyle giyindik şeklindeki geyiğimizi döndürmeyi de ihmal etmedik tabiki de.
Neyse, Züüü'den ayrılıp kocama koştum Alsancak'a, attım kocayı arabaya ver elini Karabağlar, işimiz tahminimizden kısa sürdü, tekrar Alsancak'a döndüğümüzde Züüü daha gelememişti, bu arada saat akşamın altısı oldu,hava halen cehennem gibi sıcak, bu sıcakta mağaza dolaşmaktan hiç hazzetmeyen kocam bizimle beraber kuzu kuzu dolaştı, gıkını çıkarmadı,sebebi ise, mağazalarla ilgilendi, satılanlarla değil satılmayanlarla, parkelerin rengi, dış çephe, kabinler vs.vs. Bizimki ile karşılaştırmak için , biz de rahat rahat alışverişimizi yaptık...
İzmir'in trendy mağazası Mango, Zara, Home Store, Stefanel,Sisley, İpekyol,Park Pravo, Thop Shop ve daha bisürüsü dolaşıldı ama hiç bir şey bulunamadı, benim bugüne kadar merak edip içine bile girmediğim Ali Erez mağazasında süper bir elbise bulundu ve derhal alındı, Züüü'ye de acayip yakıştı, zaten 38 beden olunce insan her bişey yakışıyor, nazar değmesin k.çını kaşı...
Çok yerinde bir dekoltesi var, mavi ve mavinin tonlarında çizgili bir kumaş ipek gibi, uçuşan türden,pek güzel yani...Önümüzdeki cumartesi gecesi Martı Resort 'de fırtına gibi esecek bizim çıtır.yeni röfleli saçlara dağınık bir topuz, yeni elbisemiz, topuklu pabuçlar daha ne olsun...

Alışveriş bitti, bizim mağazaya gidildi, henüz yıkık dökük olduğundan ve hiç bir şeye benzemediğinden içeri bile girilmeden önünde saygı duruşunda bulunularak arabaya doğru ilerlendi ve ver elini Bostanlı. ne için, bir Züüü klasiği olan ve her İzmir seyahatinde yapılan şey hayata geçirildi ve Altın Kapı'da döner yenildi, ben daha az kalorili olsun diye başka bişey istedim ama döner yesem daha iyi olacaktı... Ben pek döner sevmem ama kırk yılda bir yediğinde de (en son 2-3 sene önce yemişimdir herhalde, Ankara'da HD vardır orda) Altınkapı'yı tercih ederim yediğim zaman, ama herhalde bir daha kolay kolay gitmem, servis çok özensizdi, maalesef bize hizmet veren garson pek bir kaba ve hoyrattı, hoşlanmadık ama lezzet iyiydi, bu sıcakta ağır yemekler çekilmiyor ama, Züüü için çiğ tavuk bile yenir gerekirse.
Sonra, eve geldik, bizim evde kullanılamasın diye yapılan kocaman bir teras var, orda oturduk, pek bi güzeldi, gece bir konuğumuz daha vardı, dört kişiydik, gece 3 ü geçiyordu uyuduğumuzda... Sabahta, aylardır peynir, salatalık,domatesten oluşan sade kahvaltılarımızdan sonra midemize bayram ettiren mükellef bir sofra hazırladık, iyi yedik, yedim pişmanın, ama sabah geri gelse, muhtemelen gene yerim...Kahvaltıdan sonra diğer arkadaşımız LCD TV almak istiyordu, gittik,aldık,iyigünlerde kullanır inşallah. Sonra, İkea'ya gittik, kalabalıktı, ama artık ben keyif almadım bu sefer, çünkü artık, tüm ürünleri ezberledim, yenilik bekliyorum.Züüü Ebru'nun siparişlerini halletti İkea'dan. Sonra da gitti, sadece arkasından baka kaldım... keşke o da burda yaşasaydı, çocukluğumuzdan beri arkadaşız, beraber büyüdük, pek çok konuda aynı kaderi paylaştık, aynı şeyleri beğendik,aynı şeylere güldük, aynı şeyleri tiye aldık, dostluğumuz boyunca hep uzun uzun ayrılıklarımız oldu, ben hep onu terkedip başka başka şehirlere gittim, ama her buluşmamızda hiç ayrılmamışız gibi, kaldığımız yerden devam ettik... Sa'ol arkadaşım herşey için...

Alev'in notu: Arkadaşımın hayatında güzel şeyler oluyor galiba, onun adına çok seviniyorum...

yoğun ve yorgun

2006-08-05T09:19:00.000+03:00

Bu hafta çok yoğun ve de yorgun geçti. zaten dışardaki hava fırını aratmayacak derecede sıcaktı. İşimiz de hep sokaklarda olunca, akşamları eve dayak yemiş gibi döndük karı koca. Bu kadar koşuşturmaya rağmen ortada da hiç bir şey yok. Hoş henüz kullanılacak malzemeleri seçiyoruz,asıl işin zor kısmı bu, malzemeler hazır olunca ustalar tıkır tıkır halledecekler diye düşünüyorum. Mimar da bir türlü çizimleri ginderemedi, o yüzden mobilyacı da raflar vs. için işe başlayamıyor, inşallah bugün çizimler gelir de mobilyacı ile de anlaşırız. Hakan ayın yirmisine kadar açarız diyor ama ben ümitli değilim. İnşallah onun dediği gibi olur.
Hakan gene sabahın köründe gitti, ben mimardan gelecek faksı bekliyorum, eğer bugün akşama kadar gelirse mobilyacıya gidip o işi de halledeceğiz.

Bugün Züüü gelecekti ama aramadı, gelmeyecek mi acaba? Genelde mesengerden konuştuk bu hafta son 2 gündür de hemen hemen hiç online olamadım koşuşturmaktan, araşamadık da, inşallah ters bir saatte aramaz, muhtemelen kuaföre gidince arar onun kuaförde bana yakın , en kötü ihtimalle kuaförde buluşuruz. Önümüzdeki hafta da Muğla'dan bir arkadaşı evlenecekmiş ,havalı da bir tören olacak anlaşılan, kıyafet olayına girmesi lazım, mevcutlardan giymek istemiyor ,kesin bugün burda yani.Bizim asortik hatun saçını boyatmak için buraya gelir, hoş eskiden ben de öyle yapardım, Marmaris'de çalışırken,saçımı boyatmaya Ankara'ya giderdim. Alışkanlık meselese, insanın kuaförü ve terzisi çok önemlidir derlerdi büyüklerim. Hoş terzi tarihe karıştı ama özellikle saçlardaki nazar boncukları yani aklar artınca, kuaför özellikle hanımların en vazgeçemediği şey oluyor haliylen.....

Ayhan (Çİtos''un kocası) pazar akşamı dönüyor Ankara'ya ... Ayhan pazar gideceğine göre, Çitos ve Elma Şekeri'de en geç salıya burda olur herhalde. Çirkin Ördek yavrusu ananeyle kalacak, o yüzden biz rahat olacağız burda.Zaten tadilat ile ilgili benim işim kalmıyor artık, en fazla pazartesi de granit ve parke işini de halledersek ustalarla boğuşma işi Hakan'a kalıyor. Benim gitmeme gerek kalmaz, ya da ara sıra uğramam yeter. Zaten biz de gün boyunca oralarda oluruz, sorun olmaz yani...

Ama bir kere daha anladım annemle babamın ne kadar bunaldığını inşaat işleriyle. Ne zormuş bunlar ya, annemler de hayatları boyunca, en azından yılda bir kere bu tür işlerle uğraştılar, hoş onlar bu işi keyifle yapıyorlar ,zevk alıyorlar ama, zor işlermiş bunlar.

Biraz da diyetten bahsedelim bakalım,hiç gönlüm yok ama, dün Nur'a uğradım, beni acayip incelmiş buldu, ama hala tartıya çıkamadım, sokaklarda olunca, yemek düzenim bozuldu, akşam geç saatlerde yiyoruz, dışarda da makul şeylerle (tost gibi, simit gibi) karnımı doyuruyorum ama, nalet olası bir bünyem olduğu için ne yesem göbek ve yağ olarak geri dönüyor maalesef. Ama, yarın sabah çıkacağımtartının tepesine ve yüzleşeceğim gerçeklerle. Bu arada, evdeki düzenimiz değişecek tamamen. Ben evde iken çok güzeldi düzenim, günde 3 ana, 3 de ara öğünüm vardı ve sebzemi, salatamı, meyvemi hep saatinde ve ev usulu yiyordum, gayet de sağlıklı idi, ama artık zor bir işe giriyorum düzenim de haliyle bozulacak ama ne yapalım artık ilk başlarda biraz düzen bozulur ama sonra oturturuz. Zaten en kısa zamanda da evi iş yerine yakın biryerlere taşıyacağız, zaten şimdi oturduğumuz ev satılınca taşınmak gerekecekti, belki biraz erken taşınırız artık, belki de ev bizden önce satılır belli mi olur.Kısmet işi bunlar.

Ama tüm bunlar hikaye, önemli olan işlerin iyi olması, çok ağır bir yükün altına girdik, hem maddi hem de manevi, inşallah hayırlı olur...

Hayat insanın başına neler getiriyor...

2006-08-03T14:37:00.000+03:00

Hayat gerçekten çok tuhaf, insanın başına neler gelebiliyor, hayat taşıması ağır bir yük aslında, an geliyor insanı zorluyor, an geliyor mutlulukların en büyüğnü yaşatıyor, bu kadar laf salatasını neden yaptım.Yaptım çünkü, bir kaç ay önce teyzeme gittiğim bir gün TV'de bir program izledim,çok etkilendim , ShowTV'de , insanları kavuşturma programı, bu tür programlar benim acayip moralimi bozar,belki de bu programlar dışarda neler var onlardan haberdar ediyor aslında,şükretmeyi hatırlatıyor ve öğretiyor belki ama, ben gene de izlememeyi tercih ediyorum. Neyse, o gün pembe gömlek giymiş, şişman bir adam çocuğunu kaçıranlara sesleniyordu, ağlamamak için kendini zor tutuyor ve sesi titriyordu, bu çocuk Çanakkale'den kutsal topraklardan kaçırıldı vs. dedikçe saçmalıyor diye bile düşünmüştüm o an, o ayrı konu , pembe giydim pembe sayfa bilmemne bişeyler de diyordu , adamın acısını paylaştım o an için, sonra insan unutup gidiyor,ama ara ara teyzeme sordum izliyormusun programı, kaçırılan çocuk bulundu mu diye...
Nihayet bulunmuş.,Neyi, nedeni, nasılı beni ilgilendirmez, kimseyi de ilgilendirmemeli, insanların aile hayatıdır, saygı duymak ve çok kurcalamamak lazım, ne yapacaklarına kendileri karar versinler,önemli olan küçük evine, ailesine kavuşmuş, babası ve annesi yavrusuna kavuşmuş, bunun ötesi yok...

Alev'in başka bir notu:Anne için de hapis cezası gündemdeymiş.Yazık ya, kadın her ne yaptıysa, ve her ne düşünerek yaptıysa, acaba başına bunların geleceğini tahmin etmişmiydi...
Bu olay da Gamze Özçelik vakasına dönüştü bile. Günlerce gazetelerin ilk sayfalarında yerini alacak, haber bültenlerini dolduracak,işin içinde sex ve uygunsuz davranış(tecavüz gibi, yasak aşk gibi) var ya, b.kunu çıkarırlar artık.Keşke medya daha fazla burnunu sokmasa, ve keşke aile aklını başına toplayıp, iyi ve/veya kötü şöhretin büyüsüne kapılıp dengesini bozmasa...Neyse, beğenmezsen okumazsın, izlemezsin Alevciğim...

biten tatilin ardından 2,

2006-08-03T12:42:00.000+03:00

Haydi bakalım,bunlar da sıcağı sıcağına resimler.... Zaten blogda yapabildiğim tek atraksiyon da resim eklemek.Teknoloji özürlü olaraktan ben bunu bile yapabildiğime şaşıyorum aslında. Bankada çalışırken printerla bile boğuşurdum resmen, uğraşsam tabiki yaparım ama, tembellik varya işin ucunda, ondan bu haldeyim zaten...

Burası Ilıca Camping, bungalovların bir kısmı, bunlar küçük olanlar.
Burasıda muhteşem bahçesi, biz burda sabahları uzanıp keyif yaptık, akşam üzerleri kızlarla top oynadık, gece de Çitos'la beraber iğrençlik yapıp, kabak çekirdeği, diyet kola ikilisine takıldık, bir kere yaptık ama sıkı yaptık...
Bunlarda yelkenci gençler, bunlar galiba büyük olanlar...(Laser küçükler optimist büyükler galiba, ama emin değilim.)
Burası Türkiye'nin incisi diye bahsedilen Marmaris plajlarından biri, İçmeler plajı ki,biz burdaydık...Hemen arkamızda Coco Beach oluyordu, oradaki şezlonglara yayılıyorduk... Mayosunu değiştirirken biyerlerim gözükecek diye içi giden Elma Şekeri önce sedir adasında üstsüzleri gördü, ondan sonra da İçmelerdeki üstsüzleri görüp, kendini aşarak, havluya sarıp sarmaladığı bedenini sarıp sarmalamaktan vazgeçerek, etrafa nü görüntüler vermekten hiç rahatsız olmadı.
Alttaki resim de yine Ilıca Camping'den, plajdan bir görüntü,burda da sağda bayraksız taraftaki ilk şezlonglara yayılıyorduk, burdan eve geçmek daha kolaydı da... Kızların ihtiyaçları bitmiyordu çünkü...

Toplu halde olunca, çok güzel görünüyorlar, tekne turunda çok görmüştük bunlardan, insan heves ediyor yapası geliyor, becerebileceğimden emin olsam buradakine başlardım ama ben kabiliyet anlamında sıfır olduğumdan düşünmek istemiyorum. 20 saat tenis dersi aldım yıllar önce topu karşıya geçiremedim, hocada Alev Hanım siz daha fazla para harcamayın dedi. Olay bundan ibarettir yani...

Alttaki resim de ilk göz ağrımız Çınar. Yanındayken kıymetini hiç bilemediğim, uzaklaşınca özlediğim, başka denizlere girdiğimde hiç keyif alamadığım ve ''nerde bizim Çınar''ımız dediğim eşşiz yer... (Cumartesi-pazarları ayrı tutarak söylüyorum tabiki.Özellikle pazar günleri bu eşşiz su çamura dönüyor, ancak pazartesi sabahı kendine gelebiliyor.)

biten tatilin ardından 1,

2006-08-03T10:11:00.000+03:00

Sevgili günlük,tatil bitti, vaktin nasıl geçtiğimi anlamadım ama,nasıl vakit geçirdiğimden pek bahsedemedim sana, aslında çocukluğumdan beri yüzdüğüm koy olan çınar'da bu yaz pek vakit geçiremedim, günler hep yoğun geçti, tam tatilin ortasında da malum dönem devreye girdi ve 5-6 gün evde yatık yuvarlandık, kızlar havuzda vakit geçirmekten memnun oldukları için pek bizi denize götürün de demediler, o yüzden biz de evden pek çıkmadık, önemli olan beraber olmakdı ya. Zaten bu dönemin 3 günü Çitos Ankara'ya gitti,(Elma Şekeri'ne oda alacaklar,Çilek mobilya,'ya gitti seçmek için, son karar Elma Şekeri'nin )Elma şekeri ve çirkin ördek yavrusu bizimle kaldı, (annem,babam ve ben) zaman çabuk geçti, bu üç günlük zamanda birgün yaylaya gittik zaten, kızlar sebze tarlasının içinde mest oldular, hele çirkin ördek yavrusu daha olmamış domates, kabak, biber, patlıcan ne varsa kopardı, daha anlamıyor, ineklere yem verdiler, tavukları beslediler,kuzuyu yemlediler, yaylada çok eğleniyorlar, bu bizim yayla evinin bir bölümünde ,(aynı bahçe içinde 2 bağ evi olduğunu hayal et sevgili günlük) baba tarafından yakın akrabalar kalıyor, nedeni ekonomik sıkıntılar, yani uzun hikaye, kendi evleri satılmak durumunda kalınca, yaklaşık 5 yıldır bizim büyük olan eve onlar taşındılar, biz küçük olanda idare ediyoruz, zaten genelde yatmak için Akyaka'ya döndüğümüzden ve hayat bahçede geçtiğinden sıkıntı olmuyor, zaten orda gecelemek istesek Gül Yenge'lerin evinde de kalırız ama gece dönmek zor olmuyor. Zaten, annem ,babam veiki torun kaldığında sıkıntı yok.Yaylanın havası çok güzeldir aslında, gündüz sıcak olur ama, akşam üzeri serinlik çıkar ve gece yorganla uyunur, güzeldir yani. Babaannem hayattayken ben ve Çitos yazları orda kalırdık, çok keyifli günlerdi, çok severdik yani, şimdi de Elma şekeri ve Çirkin Ördek yavrusu bayılıyor yaylaya. Anlıyorum onları...Ağustos sonuna doğru böğürtlenler çıkar orda, Elma şekeri ve ben bayılırız böğürlen toplamaya, ama o zamanlarda hiç yaylada olamadığımız için toplayamıyoruz yayla böğürtlenlerini, bazen yeşil meşil toplayıp tatmin ediyoruz kendimizi...

Gelelim tatilin devamına...

İlk gün,Çitos ve kızları yıllardır olduğu gibi gene Dağlar'ın özel turist grupları götüren teknesi ile eşsiz güzellikteki koylarda gezinti yaptık. Yine muhteşemdi, yine deniz mükemmeldi. Geçen yıllardan farklı olarak her yaz tıklım tıklım olan tekne bu yaz neredeyse boştu, o yüzden de kimsenin keyfi yoktu teknede. Elma Şekeri'nin Boray abisi keyifsizdi, Dağlar keyifsizdi, inşallah Ağustos ayında mutlu olurlar...
İlk durak sedir adası idi hr zaman olduğu gibi teknede. Adada bir değişiklik yok her zamanki gibi, yine hiç bir hizmet yok, yine şezlongların muhtelif yerleri kırık, denize inişi sağlayan 2-3 basamak yine yosun tutmuş, hiç dikkat etmedim ama, yıllar önce yapılan ama hiç faaliyete geçmeyen restoran hala kapalıydı snırım, açılmış olacağına ihtimal vermediğimden hiç bakmamışım o tarafa. Tek fark artan giriş ücretiydi, geçen yıl 5 ytl veriyorduk bu yıl10 ytl verdik.Evde asla yemeyeceğimiz muhteşem tekne yemeğimizi afiyetle yedikten sonra, benim favori sahillerimden biri olan İncekum'a geçtik tekne ile.Sedir adasının hemen arkası. Verilen mola süresince denizden çıkmayarak hakkını verdik molanın. Her mola yerinde, kaptan düdük çalıyor ''hadi gidiyoruz'' diye, bizim bıcırıklar panik oluyor, bizi unutmayın diye, çok şekerler ya, Elma Şekeri ne yaparsa, Çirkin Ördek Yavrusu aynısını yapıyor ve ortaya çok komik görüntüler çıkıyor. Ama, Ç.Ö.Y. bazen insanın tahammül sınırlarını zorluyor, çok kıskanç, E.Ş.'ne rahat ermiyor, E.Ş. konuşmaya başlasın hemen aynı kelimeleri cümleleri tekrar ediyor, bazen de çok sevinsiz oluyor, ama çocuk işte allah Çitos'un yardımcısı olsun. Bu kış işi zor, E.Ş. 1 sınıf okuyacak bu sene, küçükde ona rahta vermeyecek, bari annem alıpgötürsün küçüğü de büyük rahat etsin. Tenke turuna dönersek, en son da Lacivert koya gitti tekne, orası tek kelimeyle muhteşem bir yer, koyu lacivert deniz, çam ağaçları arasında ,karadan yolu yok, kumsalı da yok, tek kelimeyle süper. hatta bir o kadar da korkunç , ben, şahsen, bizzat,kendim, o suya tek başıma giremem, korkarım, ama bir o kadar da nefis bir yer. Normalde daha fazla koy gezerdi ama, her halde işlerin de kesatlığından kestirmeden bitirdiler bu sefer,ama olsun bize yetti, tadında bıraktık yani...

Tekne turunun ertesi günü, daha önceden rezervasyonunu yaptırdığımız Datça'daki Ilıca Camping'e gittik, orda 3 gece kaldık ve bize yetti. Burası, Lİman bölgesi denen yerde, sahilde, şirin bir yer. Kaç tane bilmiyorum ama bungalov evler var, 2 yada 3 tanesinde banyo ve WC var ,diğerleri ortak duş ve WC'yi kullanıyor, restoranı var, şüper bir sahili ve fena sayılmayan denizi var. Bizim için tam biçilmiş kaftandı çünkü, kızlar kumda oynadılar,birsürü arkadaşları oldu, denizi kısmen taşlı olmasına rağmen sorun olmadı. Bungalovlar iyiydi,ben ilk defa bungalovda kaldım sıcak da değildi, babam gitmeden önce defalarca tembihlediği için haşereye karşı odaları ilaçlattık, ama zaten hiç bir şey de olmadı. E.Ş. ve ben 2 kişilik banyo ve WC siz de kaldık, Çitos ve Ç.Ö.Y.'da banya ve WC lide kaldı, zaten yan yana evlerdeydik o yüzden biz Çitos'ların evini kullandık, kendsi evimizde sadece uyuduk, güzeldi, çok keyif aldık.
Evlerin önüne çim yapmışlar, şemsiyeler ve minderler atmılşar, sabah kahvaltıdan sonra bu minderlerde keyif yapıyorduk 4 kişi, sonra çimin hemen önü olan sahile gidip akşama kadar denizde kalıyorduk, hemen sahilde campingin restoranı vardı, öğle yemeğini orda halledip, akşam 4 kız süslenip püslenip Datça'ya gidiyorduk, aslında sahilden yürüyerek Datça'ya merkeze gitmek daha kolay ama, kızlar olduğundan biz arabayla gitmeyi tercih ettik hep.
Ilıca camping'de bungalov dışında karavancılar da vardı,bir kaç çadır da vardı. Hatta karavanlar tatil yapan istanbul'lu bir aile vardı, çok imrendim onlara, hatta kızları E.ş. ile arkadaşlık etti biraz, hatta E.Ş. karavanı çok merak etti, gidip rica etti, içini gösterdiler, beğenmiş.
Ilıca camping genel olarak güzel, Datça'nın yerlileri işletiyorlar, çok yüksek beklentilerle gidilmez ise, keyifli bir tatil geçirilebilir. Sabahları çok erken uyandım ben orda, sahil boyunca yürüdüm, bir fırın keşfettim, simidimiz çok meşhurdur dediler, inandım aldım ama biz pek beğenmedik.
Datça'da da esnaf mutsuz, huzursuz, hele fırında yaşlı bir amca var, neden geldin git başka yerden al ne alacaksan diyecek nerdeyse.Garip... Ama, sahilde hediyelik eşya dükaknını hemen yanındaki kumpirci tek kelimeyle süper, hem servis hem de lezzet tek kelimeyle harika. çok beğendim, hediyelik eşya satan amca da pek bir asabiydi, bizim kızlar bileklik almak istediler, ona dokunma, bırak bi dakka şeklinde, garip davranışlar içindeydi, on karış da suratlıydı zaten.Ben olsam o adamdan hayatta alışveriş yapmazdım ama konu çocuklar olunca insan katlanmak zorunda kalıyor galiba, bir sürü de para verdiler adama. Na'palım kardeşim turist yoksa yok biz mi geri gönderdik gelen turistleri. Bir akşam da sahilde balık yedik, restoranın adını hatırlamıyorum ama, kalamarları nefisti. Meşhur İzmir Lokmacısı Ali Amca, lokmada süperdi... (Görüldüğü üzere diyeti pek takan olmadı tatilde, ama, şaka bi yana çok yemedim ben) Datça dönüşünde de Büyük Aktur'a uğradık, Aktur'u da hep çok sevmişimdir. Gene kalabalıktı ama oranın kalabalığı dışardan daha farklı oluyor kesinlikle...

Datça tatilinden sonra, bazen akşam bazen gündüz Marmaris'lerimiz oldu, genel olarak turist yok Marmaris'te. İçmeler de sahilde bu tarihlerde şezlong bulmak mümkün olmaz, 5-6 metre yürüdük 5 kişi geldi, şezlong verelim indirim yapalım diye. Garip ama gerçek....Normal şartlarda yerli turistle muhatap olmayan, yüzlerine bile bakmayan genç turizmci arkadaşlar nerdeyse önümüzde diz çökeceklerdi allahaşkına bize gelin diye.Kendimi acayip önemli hissettim ve şöhretlerin ruh halini kısmen de olsa anladım... İçmeler sahilinde COCO BEACH'de yemek yedik gayet başarılıydı, CAFE ANNE'nin de pastaları çok iyigörünüyordu ama, E.Ş., COCOBEACH'i istedi, nedeni ise,kapıdaki görevli bizim kızı tavladı da ondan... ''NO HASSLE'' afişleri asmışlar her yere, ama pek takan yok sanki, hoş turist de yok ama...
Marmaris'e plaja gittiğimiz bir gün, tesadüfen plajda akşam genç türkcell partisi olduğunu gördük, Yalın ve Nil konseri vardı, hazır Ç.Ö.Y.'da yanımızda değil, anane ile kaldı,biz de eve dönmedik plajdan sonra, amele bir şekilde plaj hali ile gece yarısına kadar türkcell partisine dahil olduk, ama çok eğlendik, E.Ş. mest oldu, tam bir Nil hayranı, önce Yalın sahne aldı, sonra Nil,Nil'in ancak ilk 3 şarkısına kadar dayanabildik,zaten E.Ş. sahneyi göremiyordu o yüzden Çitos ve ben dönüşümlü olarak kucaklamak zorunda kaldık onu,ama olsun ilk defa konser gördü, hem de çok beğendiği sarkıcıyı izledi, değer...Bir ara E.Ş: ni yere indirdik, ve sahil tarafına gittik daha serin diye, çok kalabalık olduğundan,çok da sıcak oldu maalesef, E.Ş. ayakta uyuyordu, Nil sahneye çıkmadan da gitmek istemedi,resmen uyumamak için direndi yavrucuk... Her zaman makina ile dolaşan Çitos bu sefer makina almamış yanına, cep telefonunun şarjı da bitti aksi gibi, Nil'i resimleyemedik, E.Ş.'nin ik konseri ölümsüzleşemedi...

En son maceramız da Gökova Yelken Club' deydi... Bizim Akyaka'dayan komşumuz Eren yelken kursuna katılmıştı bir kaç sene evvel. Eren'in anne babası söyledi E.Ş.'ni neden göndermiyorsunuz diye. Tabi, dedemiz hemen olaya el attı ve ertesi gün Karacasöğüt'teki Gökova yelken CLub'''üne gidildi. Nefis bir yer, süper bir ortam. Çocuklar cıvıl cıvıl, her yaş grubundan genç var. Laser ve optimist'ler için kurslar veriliyor, ister yatılı,ister gündüzlü katılıyor çocuklar. 4-5 kişilik karavan evlerde kalıyorlar antrönerleri ile beraber. Rüzgarın durumuna göre denize çıkıyorlar, 7 yaş itibariyle çocuklar kayıt ediliyor. Son dönem Ağustos2da başlıyor, ancak E.Ş.seneye gelsin dediler. İyi yüzmesi ve okuma yazma bilmesi gerekiyor dediler. E.Ş. kabul edilmeyince mutsuz oldu, ama oranın sorumlusu hanımla konuşunca (adı Elif'di galiba)ikna oldu sanırım. Akyaka'dan Karacasöğüt'e hergün gitmek zor olur, o yüzden seneye vazgeçmez giderse yatılı kalacak, ama 2 sene sonra gitmesi daha uygun diye düşündü anne babası. Çünkü, jkendine bakabilmek için henüz küçük. 3. sınıfa geçtiğinde daha mı iyi olur acaba?E.Ş. geçtiğimiz yaz kolluklarnı atıp yüzmeye başlamıştı, ama bu yaz geldiğimde tekrar kollukları takmış, ama iyiyüzmesi gerekiyor dediler ya, anında attı gene kollukları baya da iyi yüzüyor, havuzda sorun yok, derin olması önemli değil,kendisi yüzüyor ,ama deniz'de kıyıda yüzüyor ,derin yerlere tek başına gitmiyor, bizimle beraber yüzeceği zaman açılıyor, bu iyibişey aslında, tek başına alıp başını gitmesin bu iyi değil şimdilik. Club içinde minik bir Butik otel var ancak daha çok Tekneciler kalıyormuş, ancak velilere haftasonlarında öncelikli rezervasyon yapılıyormuş, ancak önümüzdeki yaz, pansiyonları açılacakmış, belki ailecek orda kalıp E.Ş. yatılı verirler,ama Karacasöğüt'de de 3 hafta hayatta geçmez, ama babam çok heveslendi, Akyaka'da deniz çok dalgalı olduğundan teknesini iştediği gibi kullanamıyor, sabahın çok erken saatleri dışında deniz genelde dalgalı, hemen Karacasöğüt'e tekneyle geliriz demeye başladı ama, babam orda 3 hafta hayatta kalamaz, her halde 2. gün sonunda eve döner.

Tatilin bitimine son 2 gün kalan benim canım arkadaşım Züüü de geldi Akyaka'ya. Biz Züüüü ile beraber büyüdük, daha önceki yazılarımda Japonya anlatmıştım, Züüüü Japonya'daki Korkut'un ablası. 1 gün ve 1 gece geçirdik beraber. Çınar'da öyle güzel vakit geçirdik ki anlatamam, Züüü'nün yanında kuzeni Şahide de vardı, hep birlikte çok eğlendik. Akşam geç saatlere kadar Çınar'da kalmayı hayal etmiştik ama, ZÜÜ'nün arkadaşları geldi Akyaka'ya. Kızlardan birinin babası geçen yıl intihar etmiş Akyaka'da ve maalesef Çınar'da bulunmuş , tabiki gelemiyor Çınar'a , o yüzden eve erken döndük 16,00 gibi, ama tek tesellimiz erken gitmiştik, buna da şükür dedik. Gökova'nın eğlence sektörünün tek ismi olan Sami, Çınar'ı akşamları gece clubumtırak bir yere dönüştürmüş bu yaz. Sezlongları toplayıp, minderler atıyorlar gece olunca, ağaç dallarına kandil gibi toplar takmışlar e şu Koçtaş'ta filan satılan bahçe meşaleleri varya onlardan koymuşlar etrafa, gayet güzel olmuş. Genelde latin çalıyor, ortama çok uyuyor, bizim gittiğimiz akşam, biz den başka bir grup daha vardı başka kimsecikler yoktu ama, ZÜÜÜ'nün diğer kuzeni Evren söyledi çok kalabalık oluyormuş, Akyaka'da muzik gece 1 .00'de bitiyormuş, çınar'da sabaha kadarmış o yüzden insanlar Akyaka'yı bitirip ondan sonra geliyorlarmış. Gençlik işte, biz insanların geldiği saate kadar kalamadık maalesef.Evren'in ddiğine göre, önümüzdeki yaz , gündüzleride Sami işletecekmiş orayı, inşallah alır ve işletir. Şimdi, gündüzleri belediye işletiyor, özel olursa, tüpüyle mangalıyla gelen piknikçiler kendilerine başka çınar bulmak zorunda kalırlar. Olsun, bulurlar, çünkü, Akyaka'da bir sürü yer var Çınar gibi, Çınar'ın avantajı Akyaka'ya en yakın olanı... Akyaka'dan Ören'e kadar sahil yolu boyunca birbirinden güzel koylar var...Aslında en güzeli tatil anlayışımızı değiştirmek, daha doğrusu tatilde yeme alışkanlığımızı değiştirmek, bir gün de mangal yapmayıp evden getirdiğimiz sandwiçleri yersek ölmeyiz ve hatta o gün karpuz da yemesek olur ama, bu konu beni aşar maalesef.

İşte böyle geçti benim tatilim, arasıra, babamla, bazen akşam, bazen sabah, denizde ya da Azmak'da tekneyle dolaştık, hatta son gün, blog'um için kamera ile kayıt yaptık, pek becerememişim ama, olduğu kadarıyla, blog'da paylaşmak istiyorum çekimlerimi. Ama, bunu yapabilmek için Hakan'dan yardım almam lazım, o da bu aralar tadilat işleriyle boğuşuyor, kış gelmeden becerebilirim umarım. Ama, kışa da iyi gelir aslında, kışı mı beklesem, bilemedim şimdi...

Gittiğim ,gezdiğim, gördüğüm yerlerin resimlerini bulabilirsem google'dan, bir sonraki postumda da resimleri paylaşayım seninle...

en ütücü,son ütücü...

2006-08-02T10:32:00.000+03:00

Dün gece tesadüfen TV'de Armağan Çağlayan'ın programına rastladım.Bu programı ilk başladığı zaman da merak edip izlemeye çalışmıştım ama, ilk bölüm hiç ilgimi çekmemiş ve 10 dakika filan dayanabilmiştim. Ama dün akşam, muhtemelen konuklar yüzünden tam anlamıyla mükemmeldi.Ben programın ortalarında başladım izlemeye.Bu sefer Armağan şakır şukur terlemiyordu, stüdyonun havalandırma problemi hallolmuş gibi görünüyordu. Ben izlemey başladığımda Nükhet Duru vardı ve onu uğurlarken aynı zamanda da beklettikleri için özür diliyrdu Armağan. Allahtan bitti diyip kapatmamışım TV'yi. Çünkü, benim dün akşam itibariyle favoriikilim ilan ettiğim safiye Soyman ve nişanlışı Faik Abi geldi programa. Öyle komik, öyle şeker, öyle samim, öyle matrak ki ikisi de bayıldım, Allah mutluluklarını bozmasın.Hele Faik Abi, öyle içten, samimi ve doğal ki, onunla arkadaş olasım ve arkadaş sohbetleri yaşayasın geldi valla. Uzun zamandır hiç böyle keyifli bir program izlememiştim, tekrar söylüyorum, programı keyifli yapan format değil, tamamen konuklardı.Acaba, reyting kaygışından mı böyle bir imaj çiziyorlar bu bir kurgumudur diye düşünmeden edemesim,ama,izlemeye devam edince her ikisinin d ne kadar doğal ve ev halleriyle orda olduklarını hissediyor ve samimiyetlerine inanıyor insan. En azından ben öyle hissettim.
ASafiye Soyman, şaka gibi bir kadınmış meğer. Saf desem saf değil, cin desem cin değil, kendi halinde halimselim bir tip sanki.Acayip şeker ve bir o kadar da komik bir kadın. Safiye'nin maceraları diye sit com yapsa herhalde Avrupa Yakası kadar tutar. Ama Faik Abi'nin anlatımıyla olacak. Ortada dolaşan bir türü medyatik insandan daha samimi ve oldukları gibiydiler ki dün akam, gülmekten yanaklarım ağrıdı, karnıma kramplar girdi, hatta Armağan bir kaç defa gülme krizine yakalandı ve rekalm arası vermek zorunda kaldı. Çok eğlendim çok...
Aklımda kalan bir kaç macerayı yazayım bari, bu kadar anlattım.

Faik Abi ve Safiye Abla arabayla yolda giderlerken Safiye Abla bir balıkçı görüyor ve burda yiyelim diyor, bu arada her ikisi de yemeyi seviyorlar ve Safiye Abla'da yediğini inkar etmiyor zaten.Mekana girdiklerinde oranın Liberal Parti merkezi olduğunu farkediyorlar,Meğer Liberal partinin amblemindeki yunusu Safiye Abla balıkçı zannetmiş.

Safiye Abla ve Faik Abi Bodrum ya da Antalya'ya konsere gidiyorlar bu arada da 1-2gün tatil yapacaklar. Burda x şehri valisiyle birlikte vakit geçiriyorlar, kaldıkları süre boyunca beraberler, Safiye Abla konser öncesi prova sırasında sazlarının arasında yeni birini farkediyor ve ''yenisiniz galiba'' diyor ,bu yeni zannettiği adam günlerdir beraber vakit geçirdikleri validen başkası değil.

Ankara İstanbul arasını araba ile gidip geliyor muhteşem ikili. Safiye Abla daha gişelere gelmeden acıkıyor Bolû Dağında yemek molası veriyorlar, 2 kişi 2 kilo etim,ideye indirdikten sonra çay içecekler, Safiye Abla garsondan kepekli bisküvi istiyor.

Gene bir seyahatlerinde Ayfon'da yemek molası veriyorlar, Safiye Abla kocaman bir dilim ekmeği Afyon kaymağı ile güzelce döşüyor üzerine de balı sürüyor ve başlıyor beklemeye, Faik Abi soruyor yesene diye, Safiye Abla, garsondan tatlandırıcı bekliyor.

Buna benzer daha ne hikayeler vardı, ama safiye Hanım'ı da takdirettim, sonuçta bu hikayeler Akbulut fıkralarına benziyor, o kadar kompleksiz bir kadınki, kocası bu hikayeleri aktarırken gram sinirlenmedi ve olumsuz hiç br tepki vermedi, o da keyif alarak dinledi maceralarını. Başka kadın olsa, bu kadar kompleksiz olabilirmiydi bilemiyorum.

HELAL OLSUN...

ne zor işlermiş bunlar...

2006-08-01T10:09:00.000+03:00

O kadar çok iş var ki, nasıl yapılacak, nerden başlanacak şaştım kaldım, mimar çizimleri gönderecek öncelikle.
Çizimler geldikten sonra ustalar işe başlayacak, elektrik tesisatı, alçıpan, boya badana işleri, marangozun yapması gerekenler, raf maf işleri vs. vs.
Bu tadilat, tamirat işleri yapılırken bir de diğer ıvır zıvır işler halledilecek. Ivır zıvır işler de kolay işler değil aslında. Elbise askıları sipariş edilecek, vitrin mankenleri sipariş edilecek, yazar kasa işi halledilecek, edilecek de edilecek yani.Sıkıntısı bir sürü, ustaları toplamak dert, işi gününde bitirecek mi o dert . Tadilatın bir an önce bitmesi lazım, eylülden önce açılması lazım, iş çok yani. Bir işe başlarken de para su gibi akıyor, öyle görünmeyen masraflar çıkıyor ki, insan anlamıyor nasıl para gittiğini. Na'palım, hamama giren terler, Allah yüzümüzü kara çıkarmaz ve muvaffak oluruz inşallah.

gittim, gezdim, gördüm ve burdayım.

2006-07-31T15:25:00.000+03:00

evet sevgili günlük, sayılı gün gerçekten çabuk geçiyor, gittim, gördüm ve döndüm. (Bugün döndüm ve dönmüşolmak hiç mi hiç hoşuma gitmedi.)Yetti mi hayır tabiki yetmedi.Tüm sevdiklerimi orda bırakıp geldim. Hayatım boyunca hep böyle oldu zaten, hep ben ayrı oldum ailemden. Ha, her an dip dibe olmak değil istediğim ama aynı şehirde yaşıyor olmak da çok güzel olsa gerek. Annem İzmir'e geldiğinde ya da Çitos buraya geldiğinde İzmir daha sevimli görünür benim gözüme. Güzel olan onlarla birlikte olmak aslında.Bankacılık yaptığım zamanlarda da zaten hayatımı banka ele geçirmiş durumdaydı, ailemle çok az birlikte olabilirdim, tatillerde hep doyamadan geri dönmem gerekirdi .Ben ayrılıkları oldum olası sevmem ve hep ben ayrı kalmak zorunda kalırım. her ayrılık hep boğazımda bir yumru yapar, ağlamamak için kendimi zor tutarım, genelde de başaramaz ağlarım, yani nefret ederim ayrılıklardan.(Elma şekeri'de bana çekmiş, gülegüle demekten hiç hoşlanmaz ,hiç kimseyi uğurlamaz)
Ben her ayrılığı zor atlatırım, eşya değiştirecek olsam gözden çıkardığım bir eşyanın evden gitme zamanı geldiğinde ondan ayrılamam, araba değiştirecek olsam eski arabamla vedalaşırım, son 20 senemi hep taşınarak geçirdim ,her değiştirdiğim evde , evin her odası ile konuşur vedalaşırım böyle de garip tarafım vardır yani. Ama, artık biraz(!) büyüdüm ya, ailem dışındaki ayrılıklar beni eskisi kadar etkilemiyor, ama ailemin yanında olamamak da çok üzüyor beni. Hep bir yarım ya Akyaka'da ya da Ankara'da kalıyor. Ailesi yanında olmayınca insan hep bir yanını eksik hissediyor. Hep bir ümit vardı içimde, eninde sonunda Ankara'ya döneriz ümidim vardı ama artık bu ümidim de kalmadı, çünkü artık aradığımız dükkanı bulduk ve tadilat başladı, en geç Ağustos sonunda açılmış olacak inşallah. Artık İzmir'li olduk resmen.Dedim ya, ufacık da olsa bir ümit vardı içimde Ankara'ya döneriz diye, ama bitti...
Tadilatlar, resmi işlemler, banka işlemleri yoğun ,koşuşturmalı bir ay bizi bekliyor. Önümüzdeki hafta, Çitos ve Elma Şekeri gelecek onlarla biraz nefes alırız artık. Çirkin Ördek Yavrusu anane ve dedesiyle kalacak çünkü Çitos'a hiç rahat vermiyor.
Tatil de bitti benim 2 senedir süren ev hanımlığımda...
Tatilim güzel geçti anlatırım sana bir ara...
Diyet de fena değildi,ara sıra bozdum ama genel olarak iyiydi. Hakan gelince, so ikigün biraz abarttık yeme işini ama o kadar olsun artık, zaten, Çitos, ben, Hakan ve Çitos'un eşi , benim eniştem, kızların da babası Ayhan aynı fikirdeyiz, annemlere gidince insanın aklında sürekli yemek yemek oluyor. Ben bu yüzden 15 gün boyunca mutfağa girmedim, sofraya oturmadım desem uydurmuş olmam. Ama, dedim ya son 2 gün biraz cozuttuk o yüzden tartıya çıkmaya korkuyorum,1-2 gün şok yapıpı öyle çıkayım bari moralim bozulmasın. (Tartıdan korkan kaybeder onu da biliyorum ama belki yarın sabah cesaretlenirim.)

gidiyorum, hem de buraya

2006-07-15T10:23:00.000+03:00

Mayomu da aldım sonunda, ve yarın sabah baba evine uçuyorum.Elma Şekeri ve Çirkin Ördek Yavrusu beni dört gözle bekliyor. Hatta Elma şekeri'm pazartesiden beri kaç gece yatacak ve sonunda Alev gelecek onu sayıyor. Ben de kızları çok özledim, ben de gün saydım onun gibi.

Herhalde, oralardan buraya pek uğrayamam, ama kızlardan fırsat kalırsa, çünkü benim her anımı dolduracaklar,evde nasıl zaman fazla geliyorsa, kızlarla beraberken de zaman bir o kadaraz geliyor, internet kafeden filan da olsa birşeyler bırakmaya çalışırım.Kilo durumundan pek haberdar edemem seni sevgili günlük, çünkü, baba evindeki tartı digital değil, ve yanlış hatırlamıyorsam eksik bile tartıyordu, benimkini de götürmek zor şimdi.Kör topal idare ederim artık. AAaaaaa,şimdi hatırladım annemin eski difital tartısı vardı,hatta elinden düşürünce camı çatlamıştı, o hala ordaydı geçen yaz, herhalde o işimi görür, yani en azından umarım...

Şimdi, son hazırlıkları yapmak için sana bye bye diyorum sevgili günlük, sayılı gün çabuk geçer, bir bakmışsın gitmişim, bir de bakmışsın yine burdayım...(Belki sana kendi çektiğim fotoları getiririm, ben pek ümitli değilim, çünkü foto işini hiç sevmem ben, üşenirim, hele bir de deniz tatillerinde foto,kamera hiç hoşuma gitmez, ıslak bir tatil olduğundan herhalde. Ama, Elma Şekeri'de Çitos'da fotoğrafa çok meraklıdır, ikisinin de elinde birer makina, en azından onlardakileri getiririm.)

Evet, buralar senin de gördüğün gibi cennet gibi yerler, ama maalesef yazın yoğun dönemlerinde, her delikten insan fışkırınca bu doğal hali kalmıyor maalesef. Ben herzaman Nisan ve eylül aylarını tercih ederim burda. Sakin, sessiz, ve hatta ıssız, ve bizbize...

gerildim hem de çok....

2006-07-14T12:41:00.000+03:00

Dün hareketli birgün geçirdim.nasıl mı işte şöyle:

Uzun zamandır organize sanayi bölgesinde çok güzel ihraç fazlası ürünler satıldığını duyuyordum ama , hiç gitmemiştim. Bir kaç gün önce ,tekrar bahsi geçti oranın ve bari ben de gidip göreyim istedim ve dün ordaydım. Ancak, hata etmişim nerelere gideceğini sormamakla. Zaten çok geniş ve dağınıkbir bölgeymiş meğer, tekstil, makina, demir çelik ne ararsan var, ve benim gördüğüm belli bölgelerde değiller, hepsinden heryerde var.Ben birkaç mağazaya uğradım ve umduğumu bulamadım. İstanbul gibi filan hayal etmiştim o yüzden bende hayal kırıklığı yarattı, belki de ben doğru yerlerde dolaşmadım, muhtemelen de öyledir. Bir daha gidersem eğer,bilene sormadan gitmem.

Ordan dönüşte, gaza gelip mayo bakmaya gittim. Karboksi bitti ya kendimi pek bi ince hissettim herhalde ki, planımı anında değiştirdim, bu yılı geçen yılki ile idare edip, yaz sonunda 3-4 kilo daha verebilmiş olursam daha iyi olur düşüncesindeydim. hem de indirime de rastlar,fiyatını çok yüksek bulduğum zeki triko'nun siyah üçgen bikinisini alırdım, güya. Neyse, indirim filan beklemeden daldım zeki triko reyonuna, ama benim beğendiğim modelde benim bedenim kalmamış.(isabet) Zaten benim yıllardır değişmeyen sabit modelim var, siyah olacak, üçgen olacak ve altının kenarları ipli olmayacak. Çok kolay bulunmuyor yani, bulunca da kaçırmıyorum. Başka markalarda ancak 2 tane bulabildim o model ,ama buldum da başım göğe erdi sanki. Denedim ,denedim tabi ama, sonuç bir felaketti, belimde kat olmuş halde yağ birikti resmen, aslında böyle değildi nerden çıktı ki bu şimdi... Anında giyinip kabini terk ettim tabiki, arkama bile bakmadan.Ey salakkızım benim, sen kim, bikini giymek kim, olay burda kapanmıştır artık, ben kendimi plajda görsem çüşşş derim , bir sen kalmıştın bikini giymeyen. Yıllar önce tv'de etimek reklamı vardı, kız havuz kenarında oturuyor, ayaklarını suya sarkıtmış, önce beli kat kat yağlı gösteriyorlar sonra da incecik ... Etimekten önce ve sonra diye. Ben öncesi gibiyim aynen. Ben de etimek yesem faydası olur mu ki?
Velhasıl,bir moral bozukluğu içinde geldim eve, mayo almaya karar verdim, yarın gidip halletmem lazım bu sorunu, yoksa tatilde denizefilan giremem, eskisiyle idare etmeyi düşünürken hale bak, alel acele mayo alınacak şimdi. Mayokini nasıl olur acaba? O da güzel olmaz herhalde, neyse deneyecez artık, nasıl olsa alıştım hüsrana uğramaya, bu sefer dünkü karar acı vermez.

Akşamda sakin huzur içinde evde geçti, bu hafta hiç dışarı çıkmadık, çünkü bir istanbul masalı başladı ,ben sonradan izlemeye başlamıştım o diziyi, izlemediğim bölümleri izlemek istemiştim, ama ilk gün seyrettim sonra izlemedim,oysaki o dönem bu dizi benim için çok önemliydi, Pazartesi günleri hiçbirşey yapmazdım kaçırmamak için, hatta sonraları perşembeye alınmıştı galiba dizi.

Dünde böyle geçti gitti işte...

Bu sabah da saçlarımı boyatmaya gittim, kuaförde bir kıza rastladım şaka gibiydi, anlatmam lazım.Kız Süreyya'nın İzmir versiyonu gibiydi.Galiba Ankara'lıymış, 2 ay Bodrum'da kalacakmış şimdi de iş için İzmir'deymiş.Kızcağızın yaşı en fazla 27-28 ama öğle rüküş ve kokuştu ki, gölerimi kamaştırdı. Sabahın köründe giydiği kılık kıyafeti ben en yakınımın düğünün de filan bile giyemem o kadar yani. Zaten botoktan yüzü gözü bir hoş olmuş, arı sokmuş gibi, güzel bir kız aslında ama kendini hederetmiş, kaş göz birbirine girmiş nerdeyse.
Konuşması ayrı bir fiyasko, Arzum Onan ses tonu ve Deniz Akkaya konuşma şekli, acayip bir karışım yani, ortaya karışık cinsinden. Öyle çok ''çok mersi'' ve lütfen'' dedi ki dumur oldum, bu iki kelimeden nefret ettim bu sabah itibariyle... Bir kaç telefon görüşmesi yaptı, insan ister istemez duyuyor, dinlemek istemesen de salonda ikimiz oluncamutlaka dinliyorsun, kulaklarıma pamuk mu tıkasaydım o an itibariye...Bir de alfabeye yeni harfler eklemiş kendi çapında, ''Ç'' ve ''J'' arası bir harf yaratmış trendy kişilik. Allah akıl ve de fikir versin...

Bu arada sabah tartıldım ve 72,9'um. Önemli olan budur ve gerisi boştur:)
Sabah 2 porsiyon meyve
öğlen kepekli ekmekle yapılmış beyaz peynirli tost ve ayran, domates söğüş
ara öğün 1/2 paket yeşil çaylı bisküvi
akşam balzamik sirkeli salata
gece 1 porsiyon meyve

Birkaç gün böyle yiyeceğim.

vee karboksiterapi bitti...

2006-07-13T11:29:00.000+03:00

veeee sonunda karboksi maceramızda sona erdi sevgili günlük. Gittim ne kazandım,herhalde 1-2 cm incelmişimdir o kadar. Bugün tekrar ölçü alınacaktı ama nasıl olsa bitti gerek yok almayın dedim. Çünkü, 8. seansta ölçü aldılar 5 cm. incelme var dediler. Yok artık daha neler? 5 cm. incelme herhalde 2 beden incelmeye karşılık gelir. Buda 38 beden giymem demektir yok artık, daha neler. Tamam ,inceldim kabul ediyorum herhalde dışardan bakıldığında 5 kilo verdim sanılabilir, 76 ile başladım 73,6 ile bitirdim olay bundan ibaret. Ama, gitmesem hep aklımda kalırdı, gittim ,denedim ve bir daha gördüm ki, bunlar ince insanlara uygulanırsa daha faydalı olan şekil düzelten uygulamalar bana göre. Neyse, ben bir daha almam, alana da mani olmam , olay budur.İsteyen dener ve görür...

Bu sabah hava tam benim istediğim gibiydi. Sonbahar gibi, merkeze giderken çok rahat gürüdüm, gene terledim ama sıcaktan aşırı bunalmadım. Ben günde 3 litre su içiyorum ve su ter yolu ile çıkmayı tercih ediyor, işin asıl bana göre garip olanı ter vücudumdan değil de yüzümden çıkıyor.İnsanın yüzü bu kadar mı terler yüzümü yıkasam da ancak bu kadar ıslanır...

Şimdi saat öğleye yaklaşıyor, sabah bulutların arkasında kalan güneş ağır ağır kendini göstermeye başladı gene...Temmuzun ortasında başka ne beklenebilir ki, bunu birde Ağustosu var... Tam sonbahar çocuğu olduğumdan ve kış aylarını daha çok tercih ettiğimden hava kapalı olursa acayip mutlu oluyorum.her zaman soğuk havayı sıcak havaya tercih ederim. Kendimce hep, üşümenin çaresi var ama sıcağın çaresi yok diye düşünürüm. Zaten Dubai'de yaşarken, mutsuzluğumun en büyük nedeni de sıcaklardı.Allahtan işler istediğimiz gibi gitmedi de planladığımızdan daha kısa sürede döndük.

Bugün beni çok sevindiren bir olay oldu. Yıllardır hasretle aradığım parfümü Tekin Acar getirmeye başlamış.Aslında o dükkana hiç girmem ben. Kendimce bir protesto aslında. Yıllar önce Ankara'da bankada çalışırken bu firmanın Atakule'deki tek mağazası bizim şubeye çok yakındı. Bizde öğle tatillerini Atakule 'de geçirir, ara sıra da ihtiyaçlarımızı alırdık bu mağazadan. Çalışanları da tanırdık. Asık suratlı, sürekli kumaş pantalon ve ekoseli ceketler giyen bir bey vardı. Ben bunu Tekin Acar zannederdim, hala da o mu değil mi bilmiyorum, ama hep kasada durur, gelen hanımlarla pek muhatap olmazdı. Her neyse,birgün o dönem çalıştığım bankanın
bir müşterisinin çekini almış bu kişi, aksilik bu ya çek karşılıksız. Şubenin içinde nasıl bağırıyor, ne hakaretler savuruyor biz çaılşanlara, adam, bağırırken kendi kendini gaza getirdi, gaza geldikçe hızını alamayıp ,ne biçim adamlara çek veriyorsunuz diye çeki benim masama doğru bir fırlattı ki, neye uğradığımı şaşırdım. O günden sonra çok büyüdüler, birsürü mağazaları oldu ama benim ayaklarım hiç o mağazadan içeri girmedi, içimden gelmedi yani. Taki bu güne kadar.... Çünkü, gazete ilanlarında gördüm ve benim taptığım kokuyu getirmeye başlamışlar,gelip gelmediğini sormak için girdim bu sabah. Güzelmiş dükkanların içi, dolaşmadım aslında, ne var ne yok bilmiyorum, sadece kokuyu sordum, elime test ettimi fiyatını sordum ve çıktım olay bundan ibaret. Herhalde tekrar gidip o kokuyu alacağım. Yani, İceBerg Twice sevdasına barıştım o mağazayla....(Ama gerçekten süper bir koku. Yıllar sonra tekrar duydum ve resmen mest oldum. Lanet olası koku Free Shoplarda bile satılmıyor. Ülkesini bulabilsem ben ithal edeceğim nerdeyse.)

ben bile inanamadım yaptıklarıma...

2006-07-12T21:39:00.000+03:00

bu sabah pek bi enerjik uyandım nedense.Genelde buruşuk marul gibi olurum her sabah. sanki bütün gece uyumamışım da , sabaha kadar dayak yemiş gibi uyanırım hep. Ama bu sabah temizlik yapmalıyım diye uyandım resmen.Çalışma hayatım bittiğinden beri, temizliği kendim yapıyorum, bir sürü nedeni var.
1. neden ki en önemlisi, hareket yapmış olurum diye...
2. neden madem evdeyim ne gerek var gündelikçi almaya...
çok da nedenim yokmuş aslında...

Bu sabah, önce tüm evi güzelce temizledim, çamaşırlar yıkandı, nerdeyse 10 gündür beklemekten kirlenmeye yüz tutmuş kılık kıyafetin üzerine yeni ütülenmeyi bekleyenler ilave edildi,na'pim ütü yapmaktan nefret ediyorum, ayrıca toz almayı da hiç sevmiyorum(başkada bişey kalmadı zaten).Sonra çarşamba klasiği pazara gidildi, sebze , meyve alındı, ve akşam saatine kalmamaya karar verildi, yeşillikçi amca da iceberg kalmamış, deniz börülcesi satan amcada gitmiş, domatescimiz vardı, kirazcımız vardı, sebzecimiz vardı ama malları azalmıştı.Bu tecrübe oldu, herzamanki saatte yani öğleden önce giderim artık.

Pazardan sonra, ikincşi çarşamba klasiği markete gidildi, bu hafta pek fazla bişey almadım çünkü, ben pazar günü gidiyorum yazlığa, koca yalnız kalacak, evde salata ve makarna dışında bişey pişmez o yüzden fazla bişey almadım.

O kadar yoğun bir gün geçti ki, bugün yemek bile yemedim. Sabah, şeftali+soda karışımından oluşan Alev usülü içeceğimden hazırlamıştım onu içtim,öğlen herhalde yeryüzünün en tatsız karpuzundan 2 parçacık yedim.Akşama da domates, salatalık,1 adet katı yumurta,biber ve light peynirden oluşan kahvaltı yaptım. Birazcık ekmek fazla yedim ama, zaten günde 4 dilim ekmek hakkım var 4 dilimi etmek yediğim ekmek.

Yemekten sonra bir enerji geldi gene üstüme. Ya bismillah deyip, kendi çapında minik bir tepe oluşturan buruşuklar yığınına el attım ve ütü sorununu da hallettim böylece.Şimdi makinada bugünün son partisi dönüyor onları da asınca bir tek bulaşık makinasını boşaltmak kalacak.

Aslında, pazar günü gidiyor olmasam bu kadar enerjik olurmuydum bilmiyorum.Olmazdım herhalde. Bu arada, misafirlerin de gelip gelmeyecekleri de hala belli değil. Bu sabah aradı Hakan,konuşup bildirelim dediler ama hala aramadılar. Bu gelmiyoruz demek herhalde. Ben de hiç sevmem belirsizliği. Ya gelirsin ya gelmezsin... Çocuklar Bodrum'dan ayrılmak istemediler herhalde. Neyse, sorun değil, gelirlerse biz burdayız, gelmezlerse canları saolsun. sadece benim gidiş tarihim ertelendi yoksa, yarın karboksinin son seansından sonra, boya, badana ve muhtelif tatil öncesi aktiviteleri tamamlayıp Cuma günü giderdim. Na'palım bu seferde böyle olsun.

NOT:Yaklaşık 2 aydır haftanın 2 günü karboksiye gittim,hergün 30-45 dakika arası yürüdüm bazen fazlasını yürüdüm, 3 litre su içtim, ama sonuç pek de basında, TV'de yazılıp çizildiği gibi değil. belki benim bünyede işe yaramadı ...Tamam belli oranda incelme sağladı ama 1,350 YTL'lik de bir fayda sağlamadı. Keşke gaza gelmeseydim, keşke hiç başlamasaydım, kesinlikle parama yazık oldu...(Merak eden olursa sonucu diye, yazmak istedim.)

Bu günlük bu kadar.... Çok yoruldum, uykum geldi...TV karşısına mayısmaya gidiyorum...

diyetten çok sıkıldım artık.

2006-07-11T18:27:00.000+03:00

Diyetten de hep aynı şeyleri döndürüp döndürüp yemekten bıktım usandım yaaaa.
Artık diyet olmayan yiyecekler istiyor midem.Tatlı istiyor, çikolata istiyor, kurabiye istiyor, istiyor da istiyor yani.öööfffff ya, ne olacak benim halim.Bir kaç gündür sürekli aklımda şekerli birşeyler yeme fikri var. Kendimi bundan alıkoyamıyorum, nerdeyse paldır küldür bişeyler yuvarlayıp sonrada hiç bir şey olmamış gibi devam etmek istiyorum. Galiba, sıcakların da etkisiyle yemek düzenim bozuldu, zararlı şeyler yemedim ama hep meyve ile filan geçiştirdim öğünleri, ara öğünlere de dikkat etmedim, o yüzden de obur bünyem cozuttu iyice. en iyisi yarın sabah güne doğru düzgün tabiki diyet anlamında doğru düzgün kahvaltı ile başlayıp, 3 ana 3 de ara öğüne geçmek. Zaten suyumu da düzenli olarak içiyorum, 1 litrelik sürahi günde 3 kere boşalıyor, ayrıcada soda içiliyor. Hatta , şeftali yada kayısıyı robotta iyice yapçalıyorum üzerine soda eklenip bir iki daha karıştırılıyor süper bir içecek oluyor. hatta bazen içine buz bile ilave ediyorum.Ayrıca ayranı da bu şekilde yapıyorum ,salatalıklar robotta parçalanıyor, soğuk su yada soda ekleniyor ve afiyetle içiliyor.

Artık, aklımı başıma toplamam, abuk subuk düşüncelerden kurtulmam ve bir an önce zayıflamam lazım. Artık şişko olmak istemiyorum.

bir de bu çıktı şimdi, çok lazımmış gibi

2006-07-10T11:56:00.000+03:00

yakında çürüğe çıkarılacağım zanırım...

Bu nedir böyle anlamadım ki. Organlarım ayaklanma başlattı. Tırnak mantarı ile uğraşırken bir de ''Ganglion Kisti'' çıktı, aslında beterin beteri var insanlar ne hastalıklarla uğraşıyor benim böyle ıvır zıvır şikayetlerim onların yanında ballı börek kalır ama, ben doktora gitmekten nefret eden biri olduğumdan bana zor geliyor. Geçtiğimiz hafta ayakbileğime yakın bir yerlerde çıkan kemik iyice rahatsız etmeye başlamıştı, artık verdiği rahatsızlık tahammülümü aştığından doktora gitmeye karar verdim ve Cuma günü doktordaydım.Aslında bu kemik geçtiğimz Kasım gibi kendini göstermeye başlamıştı ama ben üzerinde durmadım, herhangi bir sıkıntı da vermiyordu geçen haftaya kadar. Herneyse, bir dizi muayene ve film , ultrasonografi sonucunda ganglion kisti olduğu tespit edildi. Tedavisi ancak ameliyat. Ama, şart da değil. Bu iyi huylu bir tümörmüş, sadece takip gerektirirmiş. 2 durumda ameliyat ediliyormuş, 1. estetik kaygı, görüntü çirkinliği vs. 2. kaygı ise, günlük aktiviteleri kısıtlayacak hal alması ve acı vermesi. Benim şimdilik ameliyat olmama gerek yok. Estetik olarak benden başkası anlamıyor orda kemik çıkıntısı olduğunu, zaten zaman zaman yok olur, zaman zaman da çıkarmış ortaya. Ağrıda doktora gideceğim sabah geçti zaten. Korkudan herhalde. Ameliyat kolay bir ameliyat, sadece o bölge uyuşturuluyor, bayılma ayılma yok yani.30-45 dakika sürüyormuş, aynı gün taburcu olunuyormuş ve en sıkıntılı yanı bana göre, dikiş olacağı için 15 gün suyla temas yok. Şimdilik ameliyat olmayı düşünmüyorum ama, belki yaz sonunda olurum, zaman zaman ağrı yaptığı için... Söylemeyi unututm, bu ganglion kisti denen merek, normalde el ve parmaklarda olurmuş benim bünye gene bir kıllık yaptı, en olmadık yerde ayakta başgösterdi. Aykırılıkta bir numara olan ben gene kaideyi bozmadı yani...

Bu aralar hareketli geçiyor günler, Cumartesi akşamı Teyzem'deydik. Tevfik Abim , eşi ve çocukları da geldi, balık gecesi yaptık,hepbirlikte keyifli bir akşam geçirdik, Tevfik Abim gene her zamanki gibi çok konuşması ile Hakan'ı esir aldı tabi beni de. Ben yemek hazırlama ıvır zıvırla uğraşmak bahenesiyle kaytarabildim amaHakan benim kadar şanslı değildi.Bir ara sırf esir alınmamak için gazete okuyordu , bakma böyle yazdığıma biz Tevfik Abi'yi çok da severiz ama çok konuşması tüm aileyi daraltır o ayrı mesele. Tevfik Abim konuşmaya başlayınca etrafındakiler çaktırmadan teker teker salonu terkeder...

Bu sabah OKS sonuçları açıklandı, hakan'ın büyük yeğeni de girmişti bu yıl sınava.Onlar Bodrum'datatildeler şimdi,ben karboksideyken o da sonuçları almış internetten. Puanı 300 küsürlü bişey , sonuç pek içaçıcı değil galiba, burdadersaneyle konuşacak Hakan öğleden sonra, kendileri de Mert'in Ankara'daki dersanesiyle görüşecekler, bu öğleden sonra telefon trafiği yoğun olacak... Biryerlere giremezse ölüm yok ucunda ama, inşallah puanı biryerlere girmesine yeter...

Benim de tatile gitmeme çok az kaldı, Hakan'ın abisi ve ailesi gelecek belki Bodrum dönüşü, onlar gelirse önümüzdeki hafta eğer gelmezlerse en geç Pazar günü gider,im artık ben...

Deniz, kum, güneş olayına gireceğim artık... İnşallah annemin güzel yemekleri, Çitos'un her daim evde bulundurduğu pasta, kurabiye vs. beni baştan çıkarmaz, çok iddaalıyım bu sefer kilo almadan döneceğim eve, bunu hiçbiryaz başaramadım ama bu yaz ilk olacak...

Bu arada, kilo vermem gene yavaşladı, kağnı hızı ile bile ilerleyemiyorum, ama moralimi bozmak yok, kendimi bildim bileli diyette olduğum için artık bünye zayıflamamak için ısrarcı davranıyor, vaktim bol, kilolar ne kadar inatçıya ben de en az o kadar inatçıyım, Z A Y I FL A Y A C A Ğ I M... iŞTE BU KADAR. Zor dönemi atlattım geriye kaldı 5 küsür kilo, onu halleden bunu da halleder. Şimdi 73,6 yım.

tartıya çıkamıyorum korkudan...

2006-07-05T09:58:00.000+03:00

Dün bişeyden dolayı strese maruz kalmış bünyem yedi bişeyler.Bir tane kayısılı pikolata,Hakan'ın birasına eşlik eden fıstıklardan, hemde tuzlusundan,biraz barbunya, 1-2 dilim ekmek, biraz reçel. Ne bulduysam yedim yani, gece 23,00 civarında bu ağzıma tıktıklarım tabi ki evde bulunabilenler olduğundan hızımı kesmediler tabi, Hakan'a lütfen Ali's den dondurma almaya gidelim diye yalvardım, o da nap'sın gidelim bari dedi, asansörle inerken 3. katta dank etti, ya napıyorum ben, hadi eve gidelim diye aynen 15. kata geri çıktık. Allahtan o saatte apartmanda kimsecikler yoktu, rezil olmuştuk yoksa...
Bu diyet olayı benim dengemi fena bozdu, açta kalmıyorum ama, her bişeye arıza çıkarmaya başladım galiba...
Yüzüp yüzüp kuyruğuna geldim, böyle şaçmalamanın ne alemi var ki şimdi!!!!!!! Çok üzgünüm Tata.....

beslenme planım

2006-07-04T11:58:00.000+03:00

Aslında blog yazmaya başladığımdan beri hep vermeye çalıştığım kilolarımdan bahsettim, ara ara da canım taaa içi olan yeğenlerimden bahsettim. Elma Şekeri ve Çirkin Ördek Yavrusu'ndan bahsetme sebebim, eğer yazmaya devam edersem, kızlar büyüdüğünde ve okumaya başladıklarında bu sayfa belki hoşlarına gider, çocukluklarına dair anılar okurlar diye düşündüm.Çünkü, ben küçükken, halamın kızı çok sevdiğim Aysun Ablam, benim bebekliğimi anlatırdı bana ve mest olurdum dinlerken ve hep anlattırmak isterdim ona. Aynı durumu şimdi Elma Şekeri'nde ben yaşıyorum, birkaç hikayem var onun bebekliği ile ilgili, Çitos beni birgün Elma Şekeri ile başbaşa bırakmıştı ve ben Elma şekeri'ni oyalayamamıştım, uyutamamıştım,baş edememiştim yani onunla, o kadar çok ağlamıştı ki, kan ter içinde kalmıştım onu sakinleştirebilmek için, o zamanlar Hakan'la yeni yeni başlamıştı beraberliğimiz ve o çaresiz halimde imdadıma Hakan yetişmiş ve Elma şekeri'ni o sakinleştirmişti. Bunu anlatırım Elma Şekeri'ne, biraz da içine mizah katarak, yerlere yatar dinlerken gülmekten, hala tekrar tekrar anlattırır bana, kendisi de noktasına virgülüne kadar ezbere bilir anlattıklarımı, ama gene benden dinlemeye bayılır, hatta bazen mızıkcılık yapıp kısaltırsam hikayeyi, ''Alev şunu unuttun'' der bana.İşte, büyüdükleri zamanda bu günleri hatırlayıp gülümserler belki diye yazıyorum.
Zayıflama macerama dönersem eğer, bugüne kadar hep zayıflama maceralarımı da burda anlatmaya çalıştım, ama, neler yediğimi, nasıl yediğimi hiç anlatmadım, biraz da onları anlatayım ne dersin?
Artık diyetisyene gitmiyorum, çünkü, benim bünyemin nasıl bir sistemi olduğunu artık öğrendim, ara ara şeker, kolesterol ve troid ölçümleri de yaptırıyorum, sadece vücudumun yağ,su,kas analizini yaptırmıyorum, yağıma suyuma baktırmıyorum yani,o da kusur kalsın na'pim!Gittiğim doktorlar arasında en güvendiğim daha öncede bahsettiğim İsmet Hoca.Obez olduğum dönemde (170 boy,91,5 kilo)verdiği yemek listesi vardı ama, o durumda değilim artık allaha şükür, o yüzden listeye takılmıyorum, gün içinde mutlaka tüketeceğim şeyler var onları gün içine bölmeye çalışıyorum. İsmet Hoca kesinlikle yağ kullandırmazdı, ama ben farklı olarak tencere yemeği yapacaksam, 1 kilo sebze için 2 yemek kaşığı zeytin yağı kullanıyorum, evde de sadece zeytinyağı var başka da yağ yok.Zaman zaman fındık yağı oluyor onu da kurabiye filan yapmak için kullanıyorum, bazen de Becel margarin. Çünkü, Hakan'ın da tatlıya aşırı bir düşkünlüğü var, ona ender de olsa birşeyler pişiriyorum onun için bulunuyor. Bu aralar yapmıyorum, beni baştan çırakmasınlar diye. Hakan hazır aldıklarıyla idare ediyor artık.
İşte budur...Bir gün boyunca yemem gerekenler:
1/2 litre süt, yoğurt (benim tercihim, öğle ve akşam yemeklerinde yoğurt -yenelde ayran ya da cacık olarak tüketiyorum, bazen de süt de ekliyorum hayatıma, sütü genelde sabah ya da nescafeye ekleyerek tüketiyorum.Bir dönem babam kefir vermişti, ona da Rusya'dan geldi, ama ben kefir olayını biraz abartmıştım galiba, o dönem daha hızlı kilo aldım sanki,o yüzden kefiri çöpe gönderdim.)
1/2 kilo meyve (muz,üzüm hariç, ara ögünlere bölüyoruyum meyveleri, İsmet Hoca öğün araları 3-3,5 saati geçmesin derdi, yoksa metabolizma yavaşlarmış, az ye sık ye mantığı yani, bir de o kuru meyve önermezdi ama, ben gün kurusu yani organik kayısı yiyorum akşam meyvesi olarak,çünkü kabızlık problemim var, gece yediğim kayısı rahatlamamı sağlıyor)
1/2-1 kilo arası sebze (patates, pırasa, bezelye, kereviz hariç,İsmet Hoca patatesi hiç sevmezdi, sebze değil, meyve değil, ne idiğü belirsiz şey derdi. İsmet Hoca, sebzeler yağsız haşlama, közleme tarzı pişirilmeli , baharatlar ile tatlandırılmalı derdi, ama ben artık bıktım yağsız yemekten, artık eğer sebze öğünümü salata ile halledeceksem 1 tatlı kaşığı kadar z.yağı ve balsamik sirke kullanıyorum. Ketçap, hardal, sirke çeşitleri serbest.Bunu daha sonra gittiğim diyetisyenim söylemişti ,İsmet Hocâ böyle şeyler vermezdi, benim de işime geldi bunları kullanmak. Kendi çapımda mix yaptım anlayacağın.Tüm sebze hakkımı, sabah,öğle ve akşam öğünlerinde tüketiyorum)
80-100gr arası et,balık ve ya tavuk.(ben kırmızı et sevmiyorum, tavuk ve balık tercihim. Bu aralar daha çok balıktan yana kullanıyorum hakkımı. Kırmızı etin de haftada 2 tüketilmesi şartı var aslında, kasların zayıflamaması için gerekli, ama ben nerdeyse 1 aydır kırmızı et yemedim, yediğim zamanda köfte tercihim.) Etler hangi tür olursa olsun, ızgara, fırın ya da haşlama olacak.Teflon tavalar etin yağını içinde tutmasına neden olurmuş o yüzden tercih edilmemeli imiş.Ben bir dönem kullanmamıştım ama, şimdi daha kolayıma geliyor ve teflon tavada pişiriyorum herbişeyi.
30-40 gr. peynir (light beyaz peynir ya da tuzsuz çökelek yiyorum.)
Günde 3 dilim kepekli ekmek (İsmet Hoca, ekmeğini fırından al ve çok tazeyken yeme derdi.Nedeni herhalde çok yememek içindir, ama bilmiyorum, şimdi farkettim ki, sormamışım neden diye?)
Bu arada haftada 1 -2 gün yumurta yenmeli.(Yumurta yiyince kahvaltı da peyniri kaldırıyoruz ve/veya et yerine yiyeceksek 100 gr'ı geçmemeli yumurtanın toplamı.Ve mutlaka katı pişmiş olmalı.
Günde 8-10 bardak su içilmeli
Tatlandırıcı tercih edilmemeli, ama onsuz da olmuyorsa sınırlı sayıda tüketilmeli. Ben kullanmıyorum, çayla aram hoş olmadığından tatlandırıcya ihtiyacım olmuyor.

İsmet Hoca'nın söylediği en önemli şeylerden biri de , hep aktif yaşam üzerineydi. Hergün normal tempoda 45 dakikalık yürüyüş, yüzme ki yüzme daha çok tercih edilmeli derdi, o zaman imkanım vardı hergün yüzmeye,bunları yaparsan, kilo verirken vücudun deforme olmaz derdi
Ve beynime kazınan söylediği şey,'' asla yatarak TV izleme'' demesidir.Bir de yemeyip, yemeyip birden bire yemeye başlarsan, vücut kıtlık sinyalleri alırmış ve yediğin herşeyi yağ olarak saklamaya başlarmış, o yüzden diyet yapa yap ondan sonra 1 gün ye, tüm çaban boşa gidermiş.
Oldu olacak bir de yasaklar listesini konduralım şuraya:
I-YAĞLI ETLER
2-TÜM TATLILAR
3-GÜNLÜK EKMEK MİKTARI 3 DİLİM OLACAK
4-YEMEKLER HAŞLAMA TARZINDA PİŞECEK
5-PASTALAR KEKLER YASAK
6-PEYNİR VE SÜT ÜRÜNLERİ YAĞSIZ
7-TATLI VE KURU MEYVELER YENMEYECEK
8-ÇEREZLER YENMEYECEK
9-KOLALI VE HAZIR İÇECEKLER İÇİLMEYECEK
10-SAKATAT YENMEYECEK
11-TAVUK DERİSİZ YENECEK
12-MARMELAT REÇEL BAL YENMEYECEK
13-MAKARNA VE PİLAV 2 KAŞIĞI GEÇMEYECEK
14-UNLU VE KREMALI ÇORBALAR YOK
15-SEBZELER HAŞLAMA OLACAK

Bu listeyi ilk gördüğümde öleyim daha iyi diye düşünmüştüm, sonraki zamanlarda , zayıfladıktan sonra zayıf kalmayı hiç beceremedim.

maalesef, hala nurtopu gibi mantarım var!

2006-07-03T11:46:00.000+03:00

bu sabah güne çok erken ve hareketli başladık. Uyandığımızda saat 6,00 civarıydı.Bugün canım kocam Hakan,(ona neden canım kocam dediğimi de anlamış değilim, onun da bir adı var, diğer bloglara heves edip ben de ona isimler uydurmaya çalıştım, artık sıkıldım, adını kullanmaya karar verdim) kendine bile faydası kalmayan şirketimizin yönetim kurulu toplantısı için güzide tatil beldesine(!) gitti, sabah 7,00 gibi yola çıktılar ortağı ile beraber. Şirketimiz bir zamanlar kartaldı ama, faaliyet konusu değiştiğinden ve turizm de artık geçmiş yıllardaki gibi olmadığından kazancı kalmadığı gibi, sürekli masraf yapmaya da devam ediyor. Herhalde bu günleri de atlatırız.Ben de o gittikten sonra, Çitos ve ekürisi (kızları ve kocası) ile Ekincik'e gitmeye karar vermişler bir kaç günlüğüne, benden internette biraz araştırsana, nerede kalabiliriz diye rica etmişti dün akşam ben de dersimi çalıştım ve deniz kenarında çocuklarında rahat edebileceğini düşündüğüm birkaç otel ismi buldum telefon numaralarını verdim onlara, inşallah giderler ve memnun kalırlar.Akyaka'da evde internet yok, o yüzden ben araştırdım. Elma Şekeri'de ''Alev, ne zaman geleceksin?Ben yüzmeyi de unutmuşum, atlayamıyorum da,havuza oturarak atlayabiliyorum ,senin gelmen lazım, kaç gece yattıktan sonra geleceksin? '' dedi.Daha 6 yaşında ama, gayet güzel yüzüyor, atlayabiliyordu geçen sene, gene yapar da muhtemelen ben çabuk gideyim diye oyun yaptı bana.
DünÇitos telefonda, Alev burası aynı, deniz aynı deniz, sahil aynı, gelemedim diye hiç üzülme,kızlar biraz büyüyünce buraya gelmek istemezler herhalde dedi. Biz bu duygusal çöküntüyü her yaz yaşarız, Akyaka'dan uzaktayken, tüm kış oranın hayali ile yaşar, gidince de hayal kırıklığı yaşarız. Tamam, doğa çok güzel falan filan ama, denizi keyifli değil, eğlence yok denecek kadar az, alternatif yok. Gene telefonda, babam burayı satıp Gündoğan, Türkbükü ve Alaçatı'dan filan ev alsa diye hayal kurduk ayaküstü. Biz bunu hep yaparız,hatta geçen yaz, babamında aklına sokup, Datça Aktur'da, Bodrum Gündoğan'da ve Çeşme'de bir iki araştırma yaptık ama, sonra bizim ev kadar geniş ve rahat olduğuna ev bunun gibisini bulamayacağımıza karar verip oyursduk popomuzun üzerine.Tabiki süper evler var ama onlarında fiyatları çok uçuk.Aslında, bizim evde gayet konforlu ve geniş. En aslından, biz, Çitoslar ve annemler hepberaber kalıyoruz ve biraz çaba sarfedersek birbirimizi görmeden bile yaşayabiliriz evde.yani bizi ancak, Akyaka paklar. Biz geçen yaz, Elma şekeri, Çitos ve ben tekne turuna gitmeye dadanmıştık.Aslında, babam acayip kızıyordu, neden ben götürmüyorum sizi diye?Babamla gidersek, çok erken gidip, kocaman dalgalar çıkmadan dönmemiz gerekiyordu, çünkü, babamın tekne dalgalarda korkunç oluyor, birde ihtiyar delikanlı süratli gitmeyi seviyor, telef oluyorduk yani, babamla kısa mesafelere gitmeyi tercih ettik hep, Çınar'a, ya da sabah erken saatlerde olursa, Kleopatra Adasına gidip daha doğrusu adaya ''ceee'' yapıp dönüyorduk.Ama, Azmak'ta gezmek, Azmak kenarındaki balıkçılarda yemek yiyen insanları Vali gibi selamlamak çok zevki oluyordu.Tekne turuna dönersem eğer, yıllardır tanıdığımız Dağlar'ın teknesini tercih ediyorduk hep,çünkü, o yabancıları taşıyordu, Rus, Moldova, Ukrayna, Belarus allah ne verdiyse,güzel güzel kızlar ve biz.Hem daha zevkli oluyordu, hem de şamata gürültü daha az oluyordu, rahat ediyorduk.Gerçi bu keyifli günlük mavi tur biraz pahalıya patlıyordu, çünkü, gavurların ödediğinden daha fazla ödüyorduk galiba, ama en azından tekne daha demir almadan göbek havası çalmaya başlamıyordu Dağlar'ın teknesinde.Bir de sürekli dans eden bir genç vardı teknede,adı Bora, Elma şekeri'de bayılıyordu ona,çocuk çok estetik dans ediyordu, yabancıca şarkılarla tabiki...Bir çeşit animasyon yani.Çirkin Ördek Yavrusu'da Pınar'la kalıyordu evde, o açıdan da rahat oluyorduk, yani keyfimiz süperdi geçen sene. Bu yaz Pınar yok, o yüzden Çirkin Ördek Yavrusu bizim başımıza kalıyor, gerçi artık 2 yaşını bitirdi, herhalde daha rahat olur.Bu yaz Bora'da olmayacak galiba, geçen yaz son sefer gittiğimizde seneye görüşürüzdeyince, ben seneye askerimdemişti yanlış hatırlamıyorsam.
Neyse, tatil havasına girip, konuyu saptırdım gene,sabah karboksiden sonra, doktora gittim, ayak tırnaklarımda geçen yaz mantar oluşmuştu, tam 6 ay boyunca, hap ve tırnak cilası kullandım ve düzelmişti sonunda, son 3 aydır da ilaç kullanmıyordum, birkaç gündür bir tanesinde gene garip birşeyler olduğunu fark ettim,bu sabah kontrole gittim, maalesef bir tanesinde tekrar oluşmuş, görüntüde bozukluk yok ama ,önlem almazsam artabilir. Doktor, bu sefer hap kullanmayalım, uzun süre hap kullandın bu sefer dışardan tedavi etmeye çalışalım dedi, yazdı gene bişeyler, bu seferki tırnak cilası başka bir çeşit, bir de krem var ilave olarak. Sabah akşam kullanılacak ve bitince kontrole gideceğim, Kaya demişti zaten, tedavisi olan ama biraz uğraştıran bir rahatsızlıktır diye. Ama, pis bir hastalıktır dememişti...Napalım başa gelen çekilir.Doktordan çıkınca efkar bastı, gene mi başlıyor ,onu sür bunu sür trafiği diye, birden kendimi pasta, börek,çörek hayal ederken yakaladım. Karboksiterapiden çıkıp, doktora yürüdüğüm hat üzerinde de birbirinden leziz, baştan çıkarıcı pastane, cafe, fırın ne arasan var, vitrinlerine bakmamaya, ''AAALLLLEEEVVVV, AAAAALLLLLLLLEEEEEEVVVVV'' çığlıklarını duymamaya çalışarak yürüdüm yol boyunca,ama beni öyle ısrarla çağırıyorlardı ki, dayamanayıp daldım bir tanesine, (mayalı ,mayasız, şekerli, şekersiz, kremalı,kremasız her türlü hamur işine bayılırım) allahtan içerisi kalabalıktı, sıram gelene kadar yutkun allah yutkun,fena oldum, ama, satıcı hanım, hoşgeldiniz dediğinde kendime gelip, bol kepekli,tuzsuz diyet ekmek alıp çıktım.(Ne garip bir tip demiştir herhalde, ekmek alana kadarki halimi gördüyse eğer)Karboksiterapiye gitmiyor olsaydım ben görürdüm seni Şİşko papates, aldıklarımın yarısını yolda tüketir, geri kalan yarısını da evde nefes almadan bitirirdim, evel allah.Hep böyle olmuştur çünkü, yemeye başlarsam kimse durduramaz, doyma hissimi kaybederim çoğu zaman, gözüm hiçbirşey görmez, ne var ne yok saldırırım.(Yuh A.. demek geldi içimden.)Dibini bulmadan rahat edemem, dolapta bekleyen tüm atıştırmalıklar beni çağırır avaz avaz.Artık yolunu buldum, dolapta yeşillik, sebze ve meyveden başka hiçbirşey yok, ölüyorum desen yiyecek birşey yok yani. Allahtan Hakan 'da bana benziyor, atıştırmalık alsa bile, anınmda görüntüdurumu var ondada. Onun benden farkı, benim yediklerimi yiyip, ayrıca atıştırmalık da yese, yemeği az yediği için dengeleyebiliyor, hatta kilo bile veriyor.Nerde bende o şans.
Bu etabıda başarıyla geçtikten sonra, yürümeye devam ediyorum tabi, ara sokaklara dalıyorum, bir güzellik salonu görüyorum, kuaför ve ağda salonu gibi duruyordu dışarıdan bakınca, pembiş pembiş bir yer. Bir tabela asmışlar, beni durum olmaktan ileri götüremedi maalesef. Masrafa acımayıp Pembe italik harflerde ''KARBONDİYOTERAPİ'' yazan bir tabela yaptırmışlar,görmeyen göz bile görecek o cinsten, dükkanın camlarında da yine pembe pembe yazılar aşmışlar , karbondiyoterapi ile ilgili....
Bu kadarla kalsa iyi, dolmuşa geldim eve gidiyorum ve hala aklımda yiyemediğim pastalar var, biryandan da dolmuşun canımdan yola bakıyorum, kocaman bir eczanenin camına ,canım dörtte birini kaplayacak şekilde gene kocaman harflerle yazmışlar, nemi yazmışlar, hemen söylüyorum, ''SEDA SAYAN'IN MEŞHUR ZAYIFLAMA BANTI GELDİ''. Zayıflamayla ilgili her bi ürünü bilirim,haa, üstüne atlamam ,en azından son 5-6 yıldır atlamıyorum,eskiden her türlüsünü kullanırdım, selülit hapı, zayıflama korsesi, muhtelif içecekler ne var ne yoksa, ama artık öğrendim, bunlar sadece para tuzağı, uzun vadeli çözümler değil. Şuan yaptırdığımda kesin çözüm değil, onu da öğrendim, az ye, sık ye, yürü, yüz, koş bişeyler yap ve bunu yaşam biçimi haline getir, başka türlüsü boş.Bu ''meşhur zayıflama bantı''ndan haberim yoktu gerçekten. Çok sıcak olmasaydı, inip dolmuştan soracaktım bu nasıl bişeydir diye, yarın sorarım artık.O tarafa yürürüm, iki işi bir arada halletmiş olurum. Eve gelince, evde meyve kalmadığı aklıma geldi, markete gittim, meyveler pek içime sinmedi, daha doğrusu kiraz almaktı niyetim, bulamadım istediğim gibisini, marketin fırın bölümüne hiç bakmadım, yutkunmamak için, gidip bir tane kutu light kola alıp tatlı krizini en acısız şekilde hallettim, mutluyum, gururluyum.Nerdeyse, 3 aydır hiç kola içmemiştim, acayip iyi geldi.uzun zamandır, su, soda dışında hiçbirşey içmiyorum, çayla zaten hiç aram yoktur çocukluğumdan beri,havalar sıcak olunca kahve de içesin gelmez,dolaptan çıkmış hiç birşeyi yiyip içemem,(bunu da sıkıştırıverdim yeri gelmişken) bazen kahvaltı da yeşil çay içiyorum o kadar.Haaa, bi de ayran içiyorum...
Geçen perşembe ,kendi çapımda Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi krizi yaşadım, tam bir komedi filmi tadındaydım, tabi buna krizi atlattıktan sonra karar verdim.Bu da yarına...

hedefe ulaşıyorum, az kaldı...

2006-07-01T10:27:00.000+03:00

Bu sabah tartı 73,8'i gösterdi. Perşembe, Cuma şok yapmıştım,faydası oldu demekki. Yaz sonuna kadar 68'i görürsem başardım demektir. Ama, asıl 68 den sonra onu koruyabilmem önemli. Öyle ya da böyle zayıfladım işte.Her şişmanlama sonunda, kilo verme zorlaşsa ve bu süreç uzasa da, bir şekilde gidiyor kilolar.Önemli olan onu koruyabilmek.Bu güne kadar koruma konusunda başarılı olamadım. Ama bu sefer şeytanın bacağını kıracağım ve başaracağım. Bundan dolayıdır ki,burda yazmaya devam edeceğim. Eğer gidersem, demek ki başaramadım ve kaçtım demektir.
Başarısızlığı kendime yediremem genelde ve herşeyin üstesinden gelmeye çalışırım kendi çapımda ,ama, zayıf kalma konusunda çok başarısızım.Bundan sonra,ne zayıflamaya para vereceğim,ne de şişmanlayacağım. Söz........
Eğer beni okuyanlar varsa, hayatında tartıya çıkmaktan başka birşey yok diyecekler. Evet, bu aralar tüm konsantrasyonum zayıflama üstüne.

moralim bozuk,hem de çok

2006-06-30T10:59:00.000+03:00

günaydın,
sözde bu hafta sonunu Foça'da geçirecektik, özellikle ben çok heves etmiştim, göbek kaşıyarak geçireceğim tatilin hayalini kurmuştum. Ama, dün yaşadığımız bir olumsuzluk nedeniyle iptal etmek zorunda kaldık,ama na'palım kısmet değilmiş, başka haftaya....

Dün Elma şekeri'nin kontrolü vardı, herşey normalmiş, bundan sonraki kontrol Şubat 2007'de...
Onlar Pazar sabahı geliyorlar yazlığa. Yaşasın hareketli günler başlıyor......

Dün emlakçılardan biri aradı, yeni bir dükkan daha çıkmış, 35 m2, 3700 YTL kira, ve 70000 YTL hava parası.yeri fena değil aslında dükkanın ama ,hava parası vermek istemiyoruz.Ben artık ümidimi kaybettim, aradığımız bölgedeki dükkanların abartısız yarısından fazlası devren kiralık, bayağı da boş olan var. Bu piyasa koşullarında, iş yapmaya kalkışmak da ne kadar doğru acaba?Geçen yıl açılan dükkanlar bu yıl kapanıyor.Önceleri 5000 YTL'ya kadar kiralamayı düşünüyorduk ama, şimdi 3000YTL'nin bile çok yüksek bir kira olduğunu düşünüyoruz. Mevcut mağazaların da durumları pek parlak değil aslında.Normal şartlarda, bu bölgede dükkanlar çok kolay el değiştirirmiş, her zaman her dükkanın hazırda bekleyen alıcısı olurmuş, anlatılanlardan biliyorum. Ama, nerdeyse 3 aydır arıyoruz ve hava parası ile el değiştirmeyi bekleyen tüm mağazalar hala bekliyor.Alan satan yok yani. Kuzenlerim T. ve F. Abim, yıllardır bu işin içindeler, her ikisi de acele etme, bekle, çok uygun yer bulmadıkça otur evinde keyfine bak diyorlar.Yıllardır bu işi yapan insanlar bunu söylediğine göre bir bildikleri vardır herhalde.Biz de bekliyoruz zaten.
Moralim bozuk, hem de çok....(Hafta sonu tatilimizin iptalinin bu moral bozukluğu ile alakası yok)

hiç halim yok.

2006-06-29T12:19:00.000+03:00

bu sabah karboksi vardı saat 9,30'da. Dün geceyi öyle kötü geçirdim ki, sıcak bir yandan, hala bitmeyen fırtına bir yandan hiç uyumadım desem uydurmuş olmam.Hal böyle olunca,sabah uyandığımda saat 8,30'u geçiyordu, be nedenle gene yürüyemedim merkeze.Akşam yürürüm artık hava biraz serinleyince. Bu sabah ya bismillah deyip tartıya çıktım 74,1 dedi alet. En son tartıldığımda 74,7 idim.En son hangi gün tartılmıştım hatırlamıyorum, geçen hatfa tartıldım galiba 74,7 idi.Benim gibi çok zor eriyen biri için fena değil. Kendi kendime nazarım çok değer benim, inşallah bir aksilik olmaz ve bu hızla devam ederim. Yazlığa gidene kadar 70 olurmuyum acaba, yok ya o kadar da değil, şurda 20 gün filan kaldı gitmemize, ben 20 günde hayatta 4 kilo veremem.Böyle bir şeyi ummak ve de hayal kurmak hüsranla sonuçlanır benden söylemesi...
(Zayıflama maceramı buraya yazmak iyi fikirmiş gerçekten.Bu günlük de benim diyetisyenim oldu resmen. Bu motivasyonla ben hem 68'i görür ,hem de koruyabilirim inşallah.Artık şişmanlamayacağım,yeter artık,2000 yılından beri böyle, bir inceliyorum bir kalınlaşıyorum.Yalama oldum valla.)
Artık deniz mevsimini açalım deyip, haftasonunu Foça'da gitmeyi planlamıştık, yarın sabah gitmeyi düşünüyorduk. Amma velakin,benim bu uyuşukluğum devam ederse, benim değil Foça'ya yan odaya geçmem imkansız gibi görünüyor. Eğer gitmezsek deniz, kum,güneş olayını evde kendi imkanlarımla hallederim artık...

kızlarını bilmiyorum ama,........

2006-06-28T13:28:00.000+03:00

hep derler ya, İzmir'in kızlarına ve havasına güven olmaz diye, kızları hakkında birşey diyemem ama havasına güven olmadığı kesin.Bu ne sıcaktır sevgili günlük. Sabah uyanıyorsun, sanki olağan bir yaz sıcağı yaşayacağını zannediyorsun, öğleye doğru bir fırtına başlıyor ama öyle böyle değil.Bizim dandik evin her tarafı sallanıyor fırtınadan, camları açamıyorsun, evde klima yok, o fırtınada camları açsan ev kum eve dönecek, normal havada bile yolun tüm tozu, toprağı bizim evde mübarek. Hergün toz mu almak gerekir, bugün sil yarın 1 parmak toz, abartmıyorum, gerçekten çok ciddiyim, baş edemedim evde ne kadar halı varsa hepsini topladım,çünkü, ev kışın ne kadar soğuksa, yazın da bir o kadar sıcak, evde mutlaka ceryan yaptırmak gerekiyor, o yüzden de her yer toprak içinde kalıyor, vileda elimde hergün sil allah sil.Ellerim nasır oldu yemin ederim vileda'dan.Yanlış bilmiyorsam 16 çeşit rüzgar varmış, bunlarn tamamı şimdi burda, hep bir ağızdan bağırıyorlar dışarda.Çıkardıkları gürültü korku filmlerini aratmayacak cinsten,dışardan içerigiren bayıltıcı sıcakla birleşince dayanılmaz oluyor.
Kendimi bildim bileli sıcak beni çok bunaltır ama bu aralar tahammül sınırlarını aştı bu sıcaklık.Haziran böyle olursa, Temmuz, Ağustos nasılolur acaba?Önümüzdeki 3 gün sıcaklıklar 40 dereceye ulaşacakmış. Buna bir de nem ekle, eyvah ki ne eyvah. Alev hapı yuttun kızım sen.

yorumsuz......

2006-06-27T17:11:00.000+03:00

canım kocamın telefonu çaldı. Geçen diyalogu aktarıyorum...

-Adam:Ben ...... bankasından Osman.

-Evet, buyrun.

-Poliçeleri göndermişsiniz güzel kardeşim, ama daini murtehin yok.

-Bir an sessizlik, algılayamama be görüşmeye devam........

Bu nedir böyle yahu. Ve maalesef bu adam, benim 5 asenemi verdiğim, gecemi gündüzüme katarak çalıştığım bankamın aynı şubesinde çalışıyor ve maalesef belkide benim masamdan ve benim telefonumdan konuşuyor.(Tabiki, benim eski masam ve telefonum.)

Bu geçen diyalog bana nostalji yaptıracak anlaşılan. Osman ,ki,kendisini tanımıyorum, benimzamanımda yoktu, bana Müdürünü hatırlattı nedense. Benim de eski Müdürümdü.Hatta kendisine Müdür Bey denmesi konusunda baskı yapardı, hala da yapıyordur herhalde. uzun süre ağzımalışamamıştı, sonra da Ankara'ya tayin olduğumda,sevgili Müdürüm, tatlı insan, A.Bey'e de Müdür Bey demiştim bir kaç kez, hiç bana uygun bir hitap şekli değil ama, alışkanlık ağzımdan çıkıverişti birdenbire.Birdaha asla söylemedim zaten, Eski şubede yadırgamadım birsüre sonra alışıyor insan herşeye,ama Ankara'da kendimden utanmıştım resmen, ilk defa o zaman kendimi taşralı gibi hissettim.

Herneyse konuya dönelim. Bu Müdür Bey,ilk şubeye geldiği gün, eski müdüre güle güle, yeni müdüre de hoşgeldin partisi veriyorduk.Alkol de vardı partide. Adamcağız şarabı da lüpletince, gaza geldi konuşmaya başladı, eski çalıştığı bankadaki Bölge Müdüründen bahsediyor ama, bahsederken de Pe...... müdür diye bahsediyor, bu arada anlattığı Bölge Müdürü benimdayımolur, tabi kendisi bunu bilmiyor. Ben o an, nasıl davranacağımı şaşırmış halde, bu gerçeği söylemeliyim, sonra kendisi öğrenirse durum daha tatsız olur düşüncesiyle, o Pe..... benim dayımolur diyiverdim.O anda, eski müdürümüz M. Hanım kahkahayı bir bastı ama görülmeye değerdi. O günden sonra da adamın benimle yıldızı barışmadı zaten,hep gıcık kaptı benden. Hatta o akşam, dayım annemlerde imiş, adam dayımı cebinden aramış, Sayın Müdürüm, nasılsınız filan falan diye.Annem söyledi, senin müdür dayını tanıyormuş diye. ben tabiki, dayıma hiçbirşey bahsetmedim,ne gerek varki, durup dururken kaşınmaya. Hatta, bu adam benden öyle gıcık kapıyordu ki,Ankara'ya tayinim çıktığını, Cuma akşamı saat 21,00 civarı söyleyip, pazartesi orda başlayacaksın demişti. Bu arada, ben hem evi taşıdım hafta sonu hem de yeniişime gittim. Neyse, böylesine bir anı işte. Yine de kulakları çınlasın, allah yolunu açık etsin.Saygılar Müdür Bey.Yeni elemanlarınızı da takdir ettik ailecek.

köftesine bayılıyorum...

2006-06-27T10:41:00.000+03:00

aslında ben İkea'ya bayılırdım eskiden. Burda yokken. Hala seviyorum ama,şimdi gitmek gelmiyor aklıma. Oturduğumuz muhite uzak olması da etkilidir belki. Haa, tabiki ilk açıldığı zamanlarda zırt cırt gitmiştik canım kocamla, kıtlıktan çıkmış gibi de saldırıp birsürü bişey de almıştım inkar etmeyeyim şimdi.Ama, insanın elinin altında olunca, ulaşabileceği mesafede de olunca cazibesini kaybediyor bazı şeyler galiba. Şu yakın zamanda 2 kere Bornova'ya gitmemize rağmen canım istemedi ikea'ya gitmek.Aslında köftesi acayip lezzetli, sadece köfte almak ya da orda yemek için dahi gidilmeli. Köftesinin ambalajından içindekilere bakıp, yani kopye çekip evde denedim, onlarınki kadar lezzetli olmadı, ama fena da olmadı.Tavsiye ederim.Oysaki,yurtdışı gezilerimizde bile,nerdeyse bütün marketleri dolaşamayı, değişik tatlar denemeyi, denemekle kalmayıp sanki getirdiklerimde bitmeyecekmiş gibi, ne görürsem alır getiririm, birde İkea'lara mutlaka uğrar gerekli gereksiz ne bulursam alırım,sonra onları taşıyıp birde başına birşey gelmeden sağ salim eve ulaştırmak için hem kendimi hem de canım kocamı canından bezdiririm.İnsan oğlu işte garip.Ama seviyorum napiim...Aklıma geldi, en son geçtiğimiz şubatta Japonya'ya gitmiştik, oradan getirdiklerimiz hala bitmedi, mutfak dolaplarından bir tanesi Japanise Food standı şeklinde tüketilmeyi bekliyor. Kulakları çınlasın Kazumi'nin annesinin verdiği norileri dahi kullanmadım. Geçen yıl Ankara'dan taşınmadan evvel,Quick Chine'da suşhi kursu almıştım, o dönem sürekli yapıyordum ama, şimdilerde hiç yapmadım,çünkü Tokyo'da öyle çok suşhi yedik ki, 8 gün boyunca, neredeyse 3 öğün.Ama artık karar verdim, evde hazırlamak daha maliyetli oluyor, git Home Store Cafe'ye,çatlayana kadar yiyemesende, burda Kaiten Suşhi'ciler kadar ucuz değil maalesef,ara sıra git nefsini körelt. Bu aralar gene çok canım çekiyor amma velakin, diyet olayına girdik ya öldürseler yemem.

neden, neden,neden ?

2006-06-26T13:27:00.000+03:00

yaaa, hep böyle mi olmalı? çıkarlar çakışınca, işin ucu sana dokununca hep yan mı çizmeli?
beni kim mi bu kadar karamsarlığa sürükledi? anlatıyorum işte...
Bu sabah karboksi seansıma gittim. Yürüdüm,zaten hava çok sıcak,kan ter içinde kaldım Nutra system'e ulaşana kadar.Allahtan bekletmediler,ben heryere vaktinden bir 15 dakika önce giderim, çocukluğumdan beri bu böyledir. Ne beklemeyi ne de bekletmeyi severim.Hümeyra Hemşire bugün pek bir keyifsizdi, yorgundu sanırım. Dün gece bir akrabasının düğünü vardı, hatta bu yüzden 9,30 olan seansımı 11,00 olarak değiştirdi perşembe günü. Zaten sıcaktan telef olmuşum, Hümeyra'nıın da hali yok, pek sohbet etmedik bugün seans sırasında. Hatta konuşmuyorsunuz bugün diye takıldı bana. Derken konu nasıl olduysa, benim heba olduğunu düşündüğüm seansa geldi konu. Aslına bakarsanız,gerçekten de bunu dile getirmeyi hiç planlamamıştım. Ha, tabiki söyleyecektim ama bugün aklımda yoktu.Bu sefer de bana 2075 mg. karbondioksit verdi, yani yeni doktorun verdiği orandan gene fazla. O, 1500 mg. vermişti, hatta, üst karın, iç bacak, tek kol ve popo bölgesine de hiç vermemişti gaz. Neyse, konu tekrar açılıp, ben mağduriyetimin bir şekilde telafisini istediğimi uygun bir dille anlatmaya çalışırken, Hümeyra ne dese beğenirsiniz.Aslında, 1500 mg. normal bir değermiş,200-300 mg. birşey olmazmış, (200-300 mg. dediği benim hesabımla,2275-1500=775 mg.)benim galiba yeni doktorla yıldızım barışmamış filan falan bir sürü saçmaladı ve önemli değil telafi ederiz dedi.madem normal değer 1500 mg. da neden bana, başladığımdan beri 2000mg. altında uygulama yapmıyorlar o daayrı konu ama, neyse.Bu hanım kızımız 3-4 gün öncesine kadar doktordaki olumsuzluk hakkında benimle hemfikirken,hatta diğer üyelerinde hoşnutsuz olduğunu söylerken şimdi birden bire çark etti,şaşılası bir durum.Bakalım nasıl telafi edecekler merakla bekleyeceğim.
Burdan çıkarılan sonuç nedir? aslında birsürü....
1-Bu tür hizmet veren kuruluşlar, maalesef ,senin paranı kapana kadar,çok titiz ve güven verici oluyorlar, köprüyü geçtikten sonra kendi kafalarına göre at koşturuyorlar.Bu yüzden, kendi işini kendin halledeceksin,eksiden karboksi ve/veya benzeri uygulamalar mı vardı, kesersin boğazını, yaparsın sporunu işte budur...
2-Bu tür durumlarla karşılaşmamak için, tepkini anımda koyacaksın. Öyle, aman ayıp olmasın, belki ben yanlış düşünmüşümdür, sakin kafayla tekrar düşünürüm vs. vs. kibarlık yapmaya kalkarsan,işte karşılaşacağın durum budur. Bırak sen sıkılıp,üzüleceğine karşıdaki üzülsün, sıkılsın. Kız, yıldızın almadı dedi çıktı işin içinden ya. Varmı bunun gibisi...
3-Sonuncusu ve en önemlisi, bu tür uygulamaların yapıldığı merkezlerde, doktor da doktor takıntısı yapmayacaksın. İşte gördün doktoru başın göğe erdimi?Zaten iyi doktorlar bu kıl,tüy, yağ, kilo işlerini küçümsedikerinden bu uygulamaları yapmıyorlar. Yapan tek tük doktorda böyle oluyor.İşini iyi yapan, estetisyen, hemşire vs. daha deneyimli ve başarılı olur. ben bunu geç de olsa öğrewndim. Zaten demezlermi, doktora iğne yaptırılmaz diye.

dondurma yedim. suçluyum!!!

2006-06-24T12:12:00.000+03:00

blog layouts

sadece dondurma mı yedim sanki. utanacak itiraf ediyorum ama daha birsürü bişeyler yedim.

perşembe akşamı teyzem bizde kaldı. akşama doğru annem,teyzem ve ben canım kocamı evde bırakıp civardaki alışveriş merkezlerii talan etmeye çıktık. Annem olayın baş kahramanı olunca talan etmek deyimi pek bi kifayetsiz kalıyor. Eve en yakın olandan başladık. Annem bence ,htiyacı olmasa da ben de ve Çitos'da gördüğü hemen edinmem lazım diye harekete geçtiği ayaklı kek tabağından almaya karar vermiş olduğu için (kıskanç asla değildir, ama alışverişe çarşı acayip bir zaafı vardır. İhtiyacı varmı yokmu hiç düşünmez mutlaka alır. Hatta babam ALIŞVERİŞ KONUSUNDA TEDAVİ EDİLMESİ GEREKTİĞİNİ SAVUNUYOR) Paşabahçe'den almak istedi ama ben kanına girdim ve Carrefour'un mutfak eşyaları bölümünden 3,50YTL'ye bir tane edinmesine ön ayak oldum. Allahtan beğendi de onu aldık. O da Paşabahçe'nin zaten. Gayette de şık. Paşabahçe'deki çok daha pahalı. Teyzemin Paşabahçeden indirim kartı var, %20 galiba. Hatta kart annemde kalıyor, Ankara'da küçük kızıyla beraber oyun haline getirip ne var ne yok dolduruyorlar eve. Çitos da çok meraklı mutfak eşyalarına, çok da zevklidir allah için. Onda yemek yemek çok keyiflidir, insanın göz zevkini okşar her şey. Annem de öyledir aslında. Ben de onlar kadar olmasa da zevkli şeyler alıyorum allah için. Onlar kadar dediğim, herşeyden tek alternatif var bizim evde. Ama annem ve Çitos'da çeşit çok fazla. Her neyse, Carrefour'dan çıkıldı ve M&S 'a dalındı. Annem bahsi geçen mağazanın hiç bir aksiyonunu kaçırmaz, şu kadar al şu kadar bedava ve benzeri her türlü promosyonunu sonuna kadar kullanır. Anneler günü, babalar günü promosyonlarını Çitos'la beraber kullandılar zaten yani demek istediğim yazlık gardrop tamamlandı, bana göre ihtiyaç kalmadı. Ama, annem bisürü bişey aldı gene kaşla göz arası. İyigünlerde kullansın, sözüm ve gözüm yok allah için. Onca yıl çalıştı,didindi durdu, kolay değil bankacılık yaptı yıllarca, en ilkel sartlarda, emekliliğin keyfini sürecek tabiki.Sonra, teyzemin torunu Elif için salıncak bakmak için Praktiker'e gittik ama bulamadık istediğimiz salıncağı. Sonra, diğer büyük olana geçtik. Orda, Boyner'de ve Joker'de salıncak baktık orda da bulamadık, Boyner'den puzzle ve değişik bir oyuncak aldı teyzem. Ama, Boyner insanı çileden çıkarmak için birebir bir mağaza.Yeterli eleman mı yok nedir , hiçbir oyuncak üzerinde fiyat etiketi yoktu nerdeyse, fiyatlar olmadığı gibibilgi alabileceğimiz eleman da yok, 3 kasa dolaştım üçünde de bir allahın kulu yoktu görevli. Tepemin tası öyle bir attı ki, bir hışımla bulduğum elemana yapıştım, hiç bir şey söylemedim ama, kız yüzifademden tırstı galiba, etrafımda pervane oldu. Neyse, kasalarda inler ve cinler top oynadıkları için üst katta in ve cin dışında başka bir canlı bulunan kasa ararken yorulan altın kızlarda ayakkabı reyonundaki koltuklara attılar kendilerini ben de uzun kuyruklu kasada beklemeye başladım sıramı. Zaten sıcak, klimaların kendine faydası yok, uyku modunda sıramı beklerken önümde her tarafından marka fışkıran hanım kız ,(Zeynep Casalini'ye acayip benziyordu, beni uyandırdığı çığlığı ile farkettim.)
delirmişgibi bağırmaya başladı, afallamış halde ben önce kasaya bağırdığını zannettim, meğer kızına bağırıyormuş, kız da orta son filan kocaman yani. Yanında da bir arkadaşı vardı,pek anlayamadım ama, hiçbirşeye dokunma diye bağırıyordu galiba.Ama kadın kafayı yedi zannettim resmen. Ama kızını görünce anladım ki, kendisi kafayı yemekle kalmamış, kızına da yedirmiş, çocukcağız, resmen embesil bir hale gelmiş. Dişlerinde tel de vardı zaten, (bu teller çocukların salak gibi görünmesinde zaten başlı başına etken) çocuk şaşkın olmuş velhasıl.Çocuğu öyle bir sindirmiş ki kadın o yavrucuğun haline pek bi üzüldüm. Bu durum öyle ilgimi çektiki, kadının sırası gelince, ilgilmeye başladım alışverişiyle. Anlayabildiğim, bir değiştirme yaptı galiba, yeni ürün alınca, para arttı ve kasiyer kız, artan kısım için şeker istermisiniz diye sordu, sevimsiz gucci çantalı, prada terlikli, disel etekli,kırmızı beyaz çizgileri olan tek omuz dekolteli sıkı bir marka olduğu belli olan varlıklı anne, lütfedip kafasıyla onayladı şeker alışverişi, kasiyer kız koşarak 2 tane Haribo şeker paketi getirdi, sümsük bir halde bekleyen kız ,şekeri barkot okunduktan sonra farketti, çünkü kafasını yukarı kaldıramıyor garibim, her neyse annesine şeker mi aldın, hediyemi verdiler siye bikaç soru sordu, anne aldık işte zıkkımlan der gibi verdi şekerleri kızına, kız sevindirik oldu , başka çeşidiyle değiştirebilirmiyim diye sorunca, bir zılgıt daha çekti sevgili anne, ve gittiler.....
O çocuk için gerçekten çok üzüldüm ben. Çocuğum yok ama, çocuklara böyle davranmak ne kadar yanlış. O çocuk büyüyünce ne olabilir bilmiyorum. Ya, gerçekten herkes doğurmasın, doğuran da, çocuk yetirştirmenin ne kadar önemli ve ulvi bir iş, iş demek çok yanlış ama, sorumluluk mu her neyse bunun adı u sorumluluğun bilincinde olsun lütfen.
İş onu doğurmak değil, onu hayata güçlü hazırlamak, onu ruh sağlığı yerinde bir birey olarak hayata hazırlamak, sevgi olmazsa o insanın ne kendisine, ne etrafına, vatan millet ondan vazgeçtim hiç bir şeye faydası olmaz ki.
Ey Kipa Boyner'de gördüğüm, anne müsvettesi, inşallah blogları takip ediyorsundur, ve umarım günün birinde benim blogumdan da haberdar olursun, ve umarım bu potumu okur da, kendinden utanırsın ve umarım ve en önemlisi o badem gözlü kızıma insan muamelesi yapmayı öğrenir ve kızının başı dik dolaşmasını öğretirsin.
Günümüzün devamını yazmak istemiyorum, yine moralim çok bozuldu ağlamak istiyorum!!!!!!

Annem de dün gitti zaten!!!

oley, annem geldi...gerisi boş.....

2006-06-22T11:32:00.000+03:00

yaşasın annem geldi bu sabah.Saat 7,00 civarında geldim diye telefon etti. sabah 8'e 10 vardı servisten indiğinde.ben paldır kültür indim aşağı karşılamak için. ben herzamanki gibi panik halinde asansöre koştuğumdan ne gözlüğümü takmışım ne telefon almışım yanıma, doğru servisin son noktası olan alışveriş merkezinin önüne koştum.Ama etrafımı göremiyorum, annemi bulamıyorum, panik oldum, sersem tavuk gibi ordan oraya koşturmaya başladım. acaba annem apartmana doğru yürümüşmüdür diye geri dönüş yoluna giderken annemin seslendiğini duydum. Bu arada, annem midesini bozmuştu acayip ishal durumları vardı, 2 gündür yemek yemiyordu sadece ekmek, çay belki peynir. Gene acayip sıkıştırmış ishal. Valizi var kendisi gelemiyor, panik halinde beni arıyormuş, sonunda canım kocamda kendini atmış sokağa, ufacık yerde 3 kişi birbirimizi bulamadak yani. Neyse, biz annemle buluşmayı becerebilince, eve geldik,tabi saftirik ben anahtar almamışım, gözlüksüz göremediği halde, gözlüğünü unutan insan, anahtar almayı akıl edebilir mi allsen. Tabiki anahtar yok,ev kapı duvar, kocam yollarda annemi ve beni arıyor biz eve geliyoruz kapıyı açan yok,annem zaten bir fasıl kaçırdı ,ikinci ishal kapıda bekliyor, tuvalet de tuvalet....Velhasıl, allahtan canım kocam telefon almış yanına da, annemin telefonuyla aradık da geldi eve.İçeri girebildik annem attı kendini banyoya.
Böyle bir aksiyon yaşadık sabah sabah.
Bu arada, biber dolması canım kocamın dediğine göre mükemmel olmuş, ben yemedim, malum diyet durumları, ama görüntüsünden anladığım, sanki iç malzemesini biraz daha fazla koysaymışım daha dolgun görünecekmiş gibi geldi. Pirinçler çok şişerde patlarsa diye çok doldurmamıştım. Demeki, zeytinyağlılarda pirinç zaten iç malzemesi hazırlanırken piştiğinden çok fazla şişmiyormuş. Bu vesileyle de tecrübe etmiş oldum, bir müsübet, bin nasihat durumu.Mozaik pasta, malum hep pek bi güzel olur. Onda sorun yok, ama annem yiyemeyecek herhalde. Belki akşam üzerine doğru biraz düzelirse, tadar en azından.
Bugün teyzem gelecek, o buranın karşı tarafında oturuyor, annem de yarın akşam üzeri Akyaka'ya dönecek, ben teyzem bu akşam bizde kalsın istiyorum, abla, kardeş daha fazla görüşürler.Herhalde teyzem'de kalmak ister.
Sabah 9,30da karboksiye gittim. Yeni doktor hanımdan diğer üyeler de memnun değilmiş, herkes onun olmadığı saatleri tercih etmek istiyorlarmış. Zaten topu topu 3 üyeye uygulama yapmış, herhalde şikayetini dile getiren bir tek ben vardım.Ben memnun kalşmadığımı ve uygulamanın kısa sürdüğünü söyledim. Uzun kalmaz herhalde. Kİmse memnun değilmiş çünkü. Bu arada, yeni doktorun seansı masaj filan da dahil, 30 dakika zar zor sürmüştü, arada bekleme filan da vardı. Ama Bugün H. hanımın seansı hiç bekleme olmadan 40 dakka sürdü.Yeni doktor 1500 mg karbondioksit vermişti. H.Hanım 2275 mg verdi. Boşuna kıllanmamışım yani. H.Hanım'a pazartesi seansım heba oldu dedim , o da ne yapsın gülüyor ancak.
Bahsetmeyi unuttum, Elma Şekeri'nin kep töreni güzel olmuş, tüm okul mezunları ile beraber Atatürk Spor salonunda yapılmış galiba, Çirkin Ördek Yavrusu'nu da götürmüşler. O cadıdan hiç beklenmeyen bir performans sergilemiş, gıkını çıkarmamış tören boyunca. Ben nerdeyim, burası neresi bunalımı yaşamış herhalde. Yoksa, o çok cazgırdır, Elma Şekeri ne kadar sakin, iyi huylu bir çocuksa, Çirkin Ördek Yavrusu'da bir o kadar, haylaz, huysuz ve arsızdır.Çok özledim ikisini de. Eylül ayında Çirkin Ördek Yavrusu anneanne ve dedesiyle kalacakmış Akyaka'da. Mağazayı açamamış olursam ben de orda olurum o tarihte. (İnşallah açmış olurum dükkanı, o ayrı mesele. Tek açılsın da , onlar buraya gelir, cadaloz kızı zapt edemezlerse.
Dünkü dükkanda fossss çıktı...İçimden okkalı bir küfür savurmak geçiyor.

becerebilecekmiyim acaba?

2006-06-21T12:02:00.001+03:00

yarın sabah annem geliyor ya, sabah erkenden pazara gittik ve olağan alışverişimizi yaptık, biz genelde ıvır zıvır şeyler alırız, normal evlerdeki gibi yemek pişmez bizde, sebze meyve bol bol yeriz ama, genelde salata tarzında yapıyorum ben. hem havalar o kadar sıcak ki, böylesi daha iyi oluyor.Kışın daha özenli yemek yapıyorum ben, ama yazın genelde her bir sebzeyi salata vari hazırlıyorum, pekçokzamanda kafadan uyduruyorum ve gayet başarılı oluyor,genelde de her bişeyi yemeye bayıldığımdan ve her değişik yediğim şiyen içindekileri aşağı yukarı tahmin edebildiğimden evde uydurarak hazırlayabiliyorum, (eminim mutfakla ilgisi olan ve merakı oılan herkes bunu becerebiliyordur, bu bana has bir durum olmasa gerek)
Annem benim yaptığım yemekleri, tatlıları, pasta ,börekleri görünce pek bi mutlu oluyor, hatta gözlerine inanamıyor,ben eskiden evde çay bile demlemezdim, evlenmeden önce 13-14 sene yalnız yaşadım ama, ev tam takır kuru bakır olurdu, dolapta soda, cola ve meyve dışında hiçbirşey bulunmazdı, annem geldiği zamanlar alır birşeyler koyardı, tabiki bir dahaki gelişinde atardı eski aldıklarını,aslında atmazdı ya..... Annem hiç bir şeyi atmaya kıyamaz, son kullanma tarihi bile geçse, saklar onu.Çitos ne kadarbaşarılıysa ben de o kadar ilgisiz ve meraksızdım. Ama artık çok seviyorum mutfakta değişik şeyler hazırlamayı, Çitos kadar başarılı değilim ama, genelde yaptıklarım beğeniliyor.Bu konuda en çok canım kocama güvenirim ve başkalarına ikram etmeden mutlaka ona tattırırım, kalite kontrol yani,onun onuyından geçerse tamamdır operasyon.Eğer eksik varsa, tadıdında beğenmediği bişey varsa, mutlaka söyler, bi dahaki sefere şöyle yap der. Geçen yaz Akyaka'da içli köfte denemesi yapmıştım,tabiki yalan yanlış bişey oldu, ince yapamadım çünkü, ilk denememdi nede olsa,lezzeti gayet iyiydi ama, yuvarlakları çok kalın olmuştu.Canım kocam çok kalın yapmışsın diye patdadanak söyleyiverince, annem babam pek bi üzülmüşler. Annem canım kocama da ertesi sabah kahvaltı da dökülmüştü resmen, neden öyle dedin hevesini kırmasana diye,velhasıl sonradan itiraf etti çok üzülmüş benim adıma. Aslında bana göre sorun yok, her yaptığım mükemmel olamaz ki, öğreneceğiz zamanla.
Neyse,konumuza dönelim, yarın için, biber dolması yapacağım, evde ilk defa deneyeceğim inşallah güzel olur;güzel olur,güzel olur, çünkü içine sevgimi katacağım ''sahrap Soysal'' gibi...
Daha önce annem yaparken gördüm, içine konulanları az çok kestirebiliyorum, bloglarda mutlaka vardır ama bakmayacağım, kendim uyduracağım, uyduruk dolmam güzel olursa yazarım, hiç bahsetmezsem başarısız demektir.Çok çeşit hazırlamayacağım, annem de az yemeye gayret ediyor, gördüğü tedavi nedeniyle bol miktarda kortizon aldı,yüzü gözü şişmişti, şimdi iyi ama, kilo alma kabiliyeti arttı ilaçlardan. Çok abarmayacağım yani. Ben de diyetteyim zaten.Evde kışkırtıcı gıdalar olursa, kendimi kaybediyorum, bu ara karboksiye para bayıldım hayatta yemem ama, normal şartlarda yemeye başladığım zaman korku filmi kıvamında oluyorum.
Taze börülce aldım bir de onu pişireceğim. O kolay, zeytinyağlı yemeklerde sorun yok. Onu 3 yıldır yapıyorum artık öğrendim. Pişirdiğim tek tencere yemeği de yaz kış zeytinyağlı yemekler.
Bir de mozaik pasta yaptım, bu aralar sürekli yapıyorum, aklıma nerden geldiyse; taaa ilkokul yıllarında, Çitos'la beraber hep yapardık ve çok başarılı olurdu, hala da güzel oluyor.Annem çalıştığı için Çitos'la mutfak denemelerimiz çok olurdu, becerirdek de....Çitos zaten eskiden beri becerir böyle şeyleri.Yemeklerde de başarılıdır ama, pasta konusunda acayip başarılıdır. Canım kocam hep sen bırak öğretmenliği, aç bir pastane, cafe ne olusa, para basarsın derdi Ankara'dayken. Öf yaaaaa, Ankara'yı çok özlüyorum ben. Burası da güzel ama,Ankara'nın havası,suyu herşeyi çok farklı.
Dün akşam üzeri Emlakçı A.Bey yeni dükkan var diye aradı, bakalım canım kocam gidip görecek, yeri tam istediğimiz bölge değil ama bakalım.Zaten fiyatı da bizim vermeyi dülşündüğümüz fiyatın bayağı üstünde. Acayip gıcık oluyorum aslında, kiralar almış başını gitmiş ,bir de hava parası çılgınlığı var,her dükkana kesin tadilat gerekiyor, acaba vazmı geçsek diye düşünüyorum, şimdi saymadım ama 25 tane filan dükkan devretmeye çalışıyor, daha doğrusu, iyisinden bi keriz bekliyorlar, dükkanlar el değiştirmediği gibi, her hafta fiyat artıyor, ya mal sahibi kirayı arttırıyor ya da mevcut kiracı hava parasını,ben anlamıyorum bu işi.Herhalde,buralarda dükkanlar kiralanmayınca fiyatlar artış gösteriyor. Dolar,euro arttığı için artış oluyor desek, 2 ay önce de durum böyleydi, o zaman piyasa bu kadar hararaetli değildi ki....Bazıları da abartıp boş dükkanlara hava parası istiyorlar,haaa aklıma geldi, bi tanesi de işin bokuna çıkarıp ne istese beğenirsin, apartmanın girişini dükkana çevirecek, dükkanı kiracı yapacak (bildiğin inşaat yani), dükkan oluştuktan sonra,belediyeden ruhsat almaya çalışacak, bunu becerebilirse, bilmem kaç milyar (3 rakamlı milyarlardan) hava parası verecek ondan sonrada oturup kek gibi müşteri bekleyecek.Acaba tapuyu verecekler mi bilmiyorum. Tüh keşke sorsaymışım emlakçıya.(çok mu salak görünürdüm ,yoksa dalga geçtiğim anlaşışırmıydı....)Bakalım hayırlısı, bugün akşam canım kocam (artık oburiks demiyorum acayip bozuluyor,iştahı açık ne yapsın)ne havadisle gelecek?

biraz tembelimde...

2006-06-20T17:19:00.000+03:00

aslında, bu blog işi beni pek sarmadı. sıcaklarında etkisi var belki ama içimden hiç bişey yapmak ,araştırmak, kurcalamak gelmiyor.Yani takip ettiğim, zaman zaman göz attığım bloglar var .acayip güzel şeyler yapıyorlar,sayfaları cıvıl cıvıl. benimki nasıl tamamen ruhsuz,dümdüz bir sayfa. hiç hoşuma gitmiyor aslında, ama neler yapabilirim, bunları nerelerden öğrenebilirim hiç bir fikrim yok.Zaten hiç birşey okuyasım ve kurcalayasım da yok. bu üzerimdeki rehavet giderse, ben de kıçımı kaldırıp azıcık araştırırsam bulurum herhalde ben de sayfamı renklendirecek birşeyler.zaten kimsenin de sayfamdan haberi yok, bu da ayrı bir konu.ilk etapta beklentim değil insanların beni ziyaret etmesi ve takip etmesi,ben şimdilik kendi halimde laylaylom takılıyorum ama, ben de birşeyler öğrenince heveslenir ve heyecanlanırım herhalde.(umarım...)
ilk günlerde, yanigeçen hafta blog kardeşliği için form doldurdum ondan sonra da oturdum bekliyorum ,benimbirşeyler yapmam gerekiyormu onu bile bilmiyorum. Yani bu konuda cahillik sınırlarını zorlar haldeyim. Hadi hayırlısı...
Annemin gelmesine 1 gün kaldı. Perşembe sabahı burda. Aksi gibi benim zayıflama zımbırtısı da o sabah 9,30'da.ama allahtan kısa sürüyor. Bu karboksi zırıltısı da sıkmaya başladı, bel ve kalça 5cm incelmişti ya güya, ben ce kesin yanlışlık var, ya ilk ölçü ya da son ölçü hatalı. Dünkü seansta sanki baştan savma yapıldı gibi, çünkü yeni doktor yeterince iğne batırmadı sanki. bakalım perşembe günü seansta dikkat edeceğim ne kadargaz verecekler ordan anlaşılır herhalde.zaten bu tür yerlerde kişiyi bağlayana kadar ilgileniyorlar ,sonrası .....'tan teyyare durumuna geçiyor hemen. Bu tür yerlerde zor müşteri olmak lazım biraz da huysuz olmak lazım galiba, o zaman senden tırsıyorlar ve daha dikkatli davranıyorlar.Güya, 7. seansda ölçü alacaklardı, ben ölçü almanız gerekmiyormu demesem umurları değil. 8. seansta ben söyleyince lütfedip aldılar, ölçü almaları ya da almamaları çok umrumdeğil aslında, benim için sonuç önemli,ben aynada az da olsa eridiğimi gözlemleyebiliyorum bu yapılan işlemin çalıştığını gösteriyor ama kardeşim, eğer anlaşırken 7. seansta ölçü alınacak dedi isen alacaksın, sallamayacaksın. haksızmıyım yani......(maalesef her yerde köprü -ayı-dayı mantığı işliyor .düzen çarpık birkere.)
yarın çok işim var.......
pazara gidilecek,sebze alınacak.....
carrefour'a gidilecek, haftalık alış veriş yapılacak(burası çarşı pazar cenneti;Kipa var,sevmiyorum, aşırı kalabalık,bi de orda aradığımı bulamıyorum çok karmaşık geliyor ;Migros var,sevmiyorum, 3mmm galiba hiç dikkat etmemişim ama, sanki herşey yokmuş gibi geliyor,yanılıyorumdur mutlaka,bir de burasıda günün her saati kalabalık oluyor, bir de kasalar çok yavaş geliyor bana;geriye carrefour kalıyor,burayı tercih ediyorum, çünkü, diğerlerine göre daha az kalabalık, meyveleri daha taze (pazardan meyve almıyorum,hep çürükleri veriyorlar bana,hep kazıklanıyorum,önlere en güzellerini koyuyorlar,arkadaki çürük çarık hepsini bana veriyorlar sanki) eve daha yakın vs.vs. Tek sinir bozucu şey, cırtlak sesiyle satış yapmaya çalışan promosyon görevlisi.Garip kıyafetli, garip garip cümlelerle insanları gaza getirmeye çalışan, ben de pek başarılı olamıyor onun anonsunu duyunca onun bulunduğu reyonlara gitmiyorum ve hatta bulunduğum yeri terk etme hissi uyandırıyor bende.
Neyse, yarın carrefour ve pazar maceralarını anlatırım artık.Bu girizgah olsun.
Haaa, bi de ve tabiki de,anneme yemek hazırlayacağım en güzelinden.

sıradan bir gün...

2006-06-19T17:50:00.000+03:00

bu sabah her zamanki gibi sıradan bir gün gibi başladı aslında. Ama şöyle bir düşününce pek de değer günlerle aynı olmadığını farkettim. Bi kere, oburiks sabah 10,30'da uyandı. Geceleri zaten uyuyamaz evde gece yarısı hayalet gibi dolaşır durur, ben uyandığını her saferinde farkederim ama, uykudan ne oldu? diye soracak gücü kendimde bulamam ve sızarım gene. Neyse, bu aralar gece yarısı kalkıp NTV'de sabaha karşı yayınlanan basket maçlarını seyrediyor,gazetede o gece maç var mı onu kontrol eder durumda, kafayı yedi galiba......
Aslında erkekler futbola çok meraklıdırlar ya, Oburkis allahtan hiç ilgilenmez futbolla, maç varsa ayıp olmasın diye 5 dakika bakar o kadar, zaten acayip konsantrasyon sorunu var, asla 5 dakikadan fazla sabit kalamıyor hiç bir kanalda.... Çok ilgisini çeken film filan olursa izlerancak.Bi aralar DVD izlerdi ondan da vazgeçti.Oysa ben, televizyona bayılırım,dizi, film, belgesel (discovery chanel ilgimi çekiyor bu aralar),magazin, ıvır zıvır herşeyi izlerim. Ama, sabah kuşağı programlarına tahammülüm yok maalesef. Deli saçması gibi, insanlarda o kanal senin bu kanal benim geziyorlar, helal olsun, bilmem kaç senedir aynı şeyi yapıyorlar ve bıkmadılar.Para almadıkları söyleniyor ama kocaman yalan herhalde. Bu iş para ile bile çekilmez yavvvv....
Gene nerelere geldim, ordan oraya atlamaktan ipin ucunu kaçırıyorum. Sabah oburiks uyurken ben vakit geçsin diye, vileda ile yalandan (bu lafda Oburks'ten ağzıma takıldı. Rahmetli annesi uyduruktan temizlik yapacağı zaman yalandan temizledim dermiş.Nur içinde yatsın.) evi sildim,bizim ev maalesef toz üretme çiftliği gibi, bugün temizlik yap yarına sanki 1 ayolmuş temizleneli gibi oluyor.Hiçbir şeyi düz gün olmadığı gibi, kapı pencerede boktan.camlar açık olduğunda, rüzgardan sokağın tüz tozu toprağı içerde, camı kapatsan gene tüm sokağın tozu sanki bizim evde. Sözde burası bu memleketin en iyi sitesi diye biliniyor. Burda oturduğumuzu söyleyince, ooo ordamı oturuyorsunuz diyorlar. Bana saçma ve komik geliyor ama neyse. İçi beni, dışı seni yakar hesabı bu laf böylemiydi yoksa tam tersimiydi ....(her nasılsa)

Bugün karboksi 16,30 daydı. Sözde yürümeye kararlıydım ama, hava bizim esentili evden bile çok sıcak olduğunu belli ediyordu bugün.(normalde bizim evin balkonuna çıkıp hava durumunu almaya çalışırsan 5 derece kadar yanılırsın. Bizim orası şehir merkezine göre bayaa serin oluyor, sürekli bir esinti var yani. Lodosmudur poyrazmıdır her ne ağrıysa o esiyor işte.)Son dakikaya kadar inatla yürüyeceğim diye düşüne ben, son anda arabayla gitmeye karar verdim, ama merkezin civarında seanstan sonra 45 dakika kadar yürüdüm eve döndüğümde kan ter içindeydim. Tam seansa giderken yolda Çitos aradı, annem bugün doktora gitmiş, rahatsızlığı endişe ettiğimiz durumla ilgili değilmiş.Şükürler olsun sana allahım, dualarım kabul oldu. Ters bir durum çıkmadı. Ama pimpirikli ve takıntılı ben, acaba yanlış teshis koymuş olabilirler mi diye endişelendim bir ara ama sonra bu salakça ruh halinden çabuk kurtardım kendimi. Napim, elimde değil, buranın en havalı ve popüler ,piyasa hastanesinde 4 yıldır yanlış tedavi ve ilaç uygulandığından rahatsızlık içinden çıkılamaz hale geliyordu nerdeyse. Allahtan Ankara'daki yeni doktoru durumu farketti de ucuz atlattık.Elma şekerinin kep giyme töreninden sonra, yani perşembe günü annem burda olacak kısmetse. Babam da gelir umarım.Annemi alır birlikte dönerler Akyaka'ya.

Seansa gelelim.....
Yeni birdoktor başlamış merkeze.H.hanım ölçümü alırken yeni doktor bana ne dese beğenirsin,bayaa kilo vermişsiniz demez mi.... Aniden ağzımdan ''siz beni ilk defa gördünüz nasıl anladınız ki?'' cümlesi fışkırıverdi.Çok kilolu değilsiniz ordan tahmin ettim diye toparlamaya çalıştı ama komik oldu.Seansımı bu yeni doktor hanım yaptı bu sefer.Doktorlar aslında çok ukala olurlar, küçük dağları ben yarattım modunda gezerler,ama bu kadıncağız öyle değildi.Sempatikti bile diyebilirim . Alışık olmadığım bir doktor modeliydi yani. Tabiki yanılıyorumdur ama, H.hanım daha iyiydi sanki.Bu sefer gaz çok aşırı yayılmadı diğer zamanlarda acayip hissederdim içimde yol aldığını. Neyse allahtan bu yeni doktor sabahları olmuyormuş benim de randevularım sabah o yüzden H. hanım yapar benim iğnelerimi.
Ölçülerime gelirsem, göğüs ve sırttan 1 cm.(zaten oraya iğne yapılmıyor) bel ve karın 5 cm.(bence o kadar incelme olmadı ama, metrede öyle gösterdi, bilemicemmmm)üst bacak ve alt bacak 2'şer cm.(orası inceldi gerçekten hissediyorım) ve son olarak kol 2 cm. 7 seansta iyi sayılır herhalde.
Pek de sıradan bir gün değilmiş dimi....

Babalar gününün de bir geçmişi varmış.

2006-06-18T10:43:00.000+03:00

Anneler Günü kadar eski olmasa da Babalar Gününün de bir geçmişi varmış. Bazı tarihçiler, Babalar Gününün Antik Roma'da bile kutlandığını biliniyormuş.Bazı araştırmacılar tarih veremiyor ancak, Babalar Gününün Batı Virginia'da ortaya çıktığını savunuyor. Batı Virginia'da yaşayan John Dowdy'nin annesi öldükten sonra onun yerini alan babası için böyle bir gün kutlanmasını istediği söyleniyor. Diğer araştırmacılar ise 1910 yılında Washington'daki John Bruce Dodd'un 6. çocuğunun doğumu sırasında hayatını kaybeden annesinin ardından hayatını çocuklarına adayan babası William Smart'a özel bir gün armağan etmek amacıyla bu fikri ortaya attığını belirtiyor. Dodd, anneler günü kutlanırken babalar gününün olmayışını büyük bir haksızlık olarak nitelendirmiş. Hemen babasının doğum günü olan 5 Haziran'ın babalar günü ilan edilmesi için çalışmalara başlamış. Ama bu çalışmalar bir sonraki yılın 19 Mayıs'ına kadar sürmüş. Babalar Günü ilk kez 19 Haziran 1910'da Washington'un Spokane şehrinde kutlanmış. Daha sonra diğer eyaletlere yayılmış. Ancak Babalar Günü resmi olarak 1924 yılında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Calvin Coolidge'in desteğiyle kutlanmış. 1966 yılında ise o dönemin başkanı Lyndon Johnson, her yıl haziran ayının üçüncü pazarının Babalar günü olarak kutlanacağını açıklayan bir bildiri yayımlamış.
Yanımızda olsun veya olmasın ,belki de çok uzaklara gitmiş dahi olsalar, babalarımıza bugün sevgimizi gönderelim. Tüm babaların, baba adaylarının , baba olmayı hayal eden ve hatta baba olmayı hiç düşünmeyen, hayalini bile kurmayan, herkesin babalar gününü tüm kalbimle kutlarım.

bugün babalar günü

2006-06-18T10:20:00.000+03:00

Her zaman söylemesem de biliyorum aslında babamın onu ne kadar çok sevdiğimi bildiğini..
Ve ben ne kadar karışık cümleler yazsam da hepsini deşifre edebileceğini.. Çünkü o benim Babam....
Dün sana kızdıklarımı, bugün kendim yapıyorum baba.Çünkü,aslında senin küçük bir kopyanım ben.Umarım senin kadar bağışlayıcı,hoşgörülü ve sevgi dolu olurum babacım.

Mesafeler ne kadar uzun olursa olsun,sevgisini her zaman üzerimde hissettiğim dün de ,bugün de, yarın da, bana en kızgın olduğun zamanlarda bile, kalbim kadar yakınımda olan babacığım seni çok seviyorum.Allah seni başımızdan eksik etmesin......
Büyük ve asi kızın.....

An English man in İstanbul......

2006-06-15T17:42:00.001+03:00

evet doğru An English man istanbul'da....Hem de boğazda muhteşem bir konser verdi ama ben tabiki orda değildim. Herşey için heves ederim gitmek, orda olmak isterim ama hep ıskalarım.Çocukluğumdan beri hayran olduğum Sting bu kadar yakınıma geldi hoş 600 km uzağıma ama olsun ,bana göre Türkiye'ye gelmesi yakınıma gelmesi demek, ve ben onu görmeye, dinlemeye gitmedim. Yuh olsun bana....Güneş tutulmasında da aynı şey oldu, Oburiks nasıl olsa takmaz böyle şeyleri diye gidelim mi Antalya'ya diye sormamıştım bile,ama burdan bile izlediğimiz görüntü muhteşem olunca keşke gitseydik diye iç geçirirken Oburiks'de
madem gitmek istiyordum gitseydik deyince acayip üzülmüştüm. hatta bu sabah gene Sting konseri için iç geçirirken güneş tutulmasındaki olayı söyleyince Oburiks benimle dalga geçti ,
burdaki görüntü hoşuna gidince o anda heves ettin sonra da gitmedik diye sızlanıyorsun diye.(haklı aslında) Ha bu arada, benim sevgili kocacım, burda kendisinden oburiks diye bahsettiğimi görmüş ve bana neden Oburks diyorsun diye kapris yaptı ben de neden dediğimi söyleyince (burda yazmayayım şimdi nedenini-görürse daha çok bozulur) sesi çıkmadı. Böyle durumlarda Oburiks sessizkalırsa kabul ediyor demektir.Asla kabul ettiğini söylemez ama ben artık anlıyorum.(Eeeeee, 5-6 sene geçirince beraber anlıyor artık insan.)
Konuyu acayip dağıttım aslında kaldığımız yerden devam edeyim bari........
Tabiki, Keremcem çılğını kızlar gibi kendimi yerlere atacak ,paralayacak değilim ama, bu davranış biçimi bana en çıtırken bile çok saçma sapan bir davranış gibi gelirdi.Hala da anlayamıyorum, onlar star işte ,ekranda görürsün, şarkılarını dinlersin, eğer varsa filmlerini izlersin, onlar biHerhalde bundan 10-15 sene evveldi çok net hatırlayamıyorum tarihini ,Micheal Jackson konseri vardı ,resmen bütün paramı verip bilet almıştım ama konser nedeni hatırlamıyorum ama konser iptal olmuştu ve gidememiştim. Bir de ,yine aynı dönemde bu sefer İstanbul'da Madonna konseri vardı be gene gidememiştim ama bu durumun sorumlusu gıcık müdürüm A.Bey'di.Benden pek hazzetmezdi zaten. Ben bankada işe başladığımda benim yerime onun bir akrabası başlayacakmış galiba ,onun yerine ben kabul edilince bana peşin peşin gıcık olmuştu. Benim torpil daha ağır basmış anlaşılan.Bana çin işkencesi yapardı resmen.daha sonra ben başka bir şehire tayin olduktan sonra muhtelif seminerlerde eğitmen olarak katıldığında, bana çok yakın ve samimi davranırdı ama sebebi benden başka tanıdığı kimse olmayışındandı galiba.her neyse, çok uzun zaman geçti üzerinden ve ben o bankadan ayrılıp başka bir bankaya geçmiştim filan falan. İşte bu A.Bey bana izin vermemişti konser için. Konser Cuma akşamıydı galiba ve ben gidememiştim İstanbul'a.Zaten çok konser meraklısı filan değilimdir ama dünya starlarını da burda izlemek keyifli olurdu aslında,bu güne kadar bu fırsatı yakalayamadım ama belki bundan sonra yakalarım inşallah.
Haaaa,en önemli haber ise, bu sabah 74,7'yi gördüm tartıda. Nazar değmesin pek bi hızlandım hayırlısı. Karboksinin mi faydası var bilemiyorum ,yediklerim aynı ama kilo vermeye başladım.
Ben kendi kendime acayip nazar değdiririm ya hadi hayırlısı.Geçen gün muffin yapmıştım fırındayken acayip kabarıyordu ,ben ne güzel kabardılar yaşasın diye sevinmeye başladımki 10 dakika sonra muffinler fooossss diye sönmüşlerdi maalesef. Böyle de uğursuzum yani.

çok canım sıkılıyor aslında......

2006-06-14T14:27:00.000+03:00

yaa, gerçekten canım acayip sıkkın aslında......
neyse, dün öğleden sonra moralım çok bozuldu ,kötü bir haber aldım annemden. Ben çok kötümserimdir aslında hiç bir olayda iyimser olamam en olmadık durumları düşünürüm inşallah bu da böyledir. Aldığım haber annemin rahatsızlığı ile ilgiliydi bütün bir kış zorlu bir tedavi süreci yaşamıştı ve tamamen iyileşmese de en azından rahatsızlık kontrol atlına alınabilmişti. Ama son bir haftadır yine başka şekilde bir durum baş göstermiş ve annem kimseye bahsetmemiş bundan. (ben de şimdilik hastalıktan bahsetmek istemiyorum,iyi haber geldiğinde anlatırım belki.)oysa doktorların söylediği en ufak durumuda bile bizi haberdar edin demişler. Annem de doktorunu filan da aramamış ,şimdi yazlıktalar ve doktor Ankara'da. Gitmek mi zor geldi, önemsemedi mi yoksa, korku ile yokmuş gibi midavrandı bilmiyorum.Ama kız kardeşim (Çitos)ve benim ısrarımla doktordan randevu alındı ve önümüzdeki salı randevu verebildiler. İyi düşünmek ve iyi şeyler çağırmaya kararlıyım. Çünkü, ne düşünürsen o başına geliyor insanın. Sanki felaketleri kendimiz çağırıyoruz gibi.
Allahtan Çitos orda ,babamın da gitmesine gerek kalmayacak.Babam da yaşlı sonuçta ona da kolay olmuyor doktor doktor dolaşmak. Şimdi bir sürü tetkikler yapılacak uzun zaman alacak, babam biraz da tez canlı olduğundan bunalıyor.Annem rahat rahat halleder işlerini.
Bu arada, Çitos'un büyük kızı Elma Şekeri ana sınıfına gidiyor ve önümüzdeki çarşamba (doktor randevusunun ertesi günü) kep giyme töreni var(şaka gibi ,çok hoşuma gidiyor)annem orda bulunacak ,iyi oldu.ben de çok gitmek istiyorum ama,zaten elma şekerinin her durumunda yanında oldum,hatta geçen sene Kolej'e girerken, kura çekilişinde de ben yanlarımdaydım, beklerken kalbim duracaktı sanki, tam artık çıkmayacak derken, Çitos ''ben çok uğursuzumdur, ben dışarı çıkayım bak gör ilk biz çıkarız'' deyip Milli piyango salonundan dışarı çıktı ve 2-3 kişi sonra bizim numaramızı okudular. Hatta ben hayal görüyorum filan zannettim ,şapşal bir halde çitos'u bulmuştum.İnşallah, vakti geldiğinde Elma Şekeri'nin kardeşi Çirkin Ördek Yavrusu için de aynı heyecanı yaşarız.Ne acayip, kurada çıkmasa ne olacak aslında,ama işte insan çocuklarına en iyisini vermek istiyor ve anlamsız streslere giriyorlar.Ama, ben de kendi çocuğum olsa, aynısını yapardım garipsemiyorum yani.
Ya, birden o günü hatırladım da uzattım biraz. Velhasıl, ben de orada olmak isterdim ,ama karboksi filan da var ara verirsem toparlayamam belki. O kadar emek, zahmet ve en önemlisi nakit havaya uçar sonra. Zaten verdiğim paraya acıyorum aslında. Oburluk yapmayıp, boğazıma hakim olabilsem bunlar başıma gelmeyecek. Allahım, inşallah bu zayıflamak için döktüğüm son paracıklardır. Ben de küçük mezunların fotoğraf ve kamera kayıtlarıyla idare edeyim artık.Annesi ve tabiki babası izin verirse belki resimlerini buraya koyarım.(Ama sanmıyorum babamızın izin vereceğini. Geçtiğimiz yıl bir fotograf stüdyosuda Elma Şekeri'nin fotografını büyütüp vitrinde kullanmak istemişti ve baba izin vermemişti. gerçi gene fotografı koymuşlar sonra farkettik .Madem ailenin cevabı çok umurunuz da değil neden izin alıyorsunuz, bunlar da bir hoş yani.)

şeytanın bacağını kırdım

2006-06-13T09:57:00.000+03:00

veeeee bu sabah tartı 75,3'ü gösterdi.
Ben kendimi bildim bileli diyet yaparım o nedenle çok kolay kilo alır ama asla gri vermede başarılı olamam.nerdeyse geçtiğimiz eylülden beri aldığım kiloları vermeye çalışıyordum ama veremediğim gibi diyette olmama rağmen de kilo almayı becerebiliyordum.(nasıl olduğuu bende bilmiyorum)ve ani bir kararla, çok da ani değil aslında, 06,04,2006 tarihinde 80,60 kilo ile başladığım acayip katı diyetin sonunda bu sabah itibariyle, 75,3 kiloyu gösterdi tartı. acayip sevindim ve o gazla oburix'i de zorla ikna edip yürüyüşü çıktık. hava acayip serin olduğu için deniz kenarında 1 saat yürüdük. keşke her sabah yapabilsek ama nerde,ne ben ne de oburix bunu asla başaramayız.neredeyse 1 aydır sabah kalkıp tenis oynamaya gideceğiz sitede 1 blok yanımızda kort var ama, akşam konuşuyoruz sabah gidelim ve başlayalım diye sabah uyandığımızda hiçbir şey konuşmamışız gibi devam ediyoruz.
ben uzun zamandır yanibir yıldır geçen yıl diyetisyenimin verdiği listeye göre yiyordum ama bu artık hiç fayda etmemeye başladı ve 5 sene önce beni 20 kilo zayıflatan tonton doktorumun verdiği yemek listesini uygulamaya başladım ve başarıyı onunla yakaladım.İsmet Hoca keşke burda olsada ondan gene yardım alabilsem.Ama bu sefer kararlıyım diyetisyen yardımı almadan kendim başaracağım. Çünkü neler yapmam gerektiğini çok iyi biliyorum ama uygulayamıyorum. İdeal kilomolan 68'e ulaşınca belki koruma amaçlı ,karboksiterapiye gittiğim merkezin diyetisyeninden yardım alırım.Gerçi onlarda 6 aylık paket program uyguluyorlar ve ücreti kredi kartına taksit yaparak alıyorlar bu da bana uymuyor.Konuşup anlaşmaya çalışırım olmazsa muayenehanesi olan bir diyetisyene giderim artık.Keşke Ankara'daki Aslı Hamın gibi bir diyetisyen bulabilsem.

2006-06-12T12:02:00.000+03:00

bugün karboksiterapinin 6. seansına gittim.ilk defa sabah erken saatte 9,30 daydı randevum. diğer 5 seansta 16,30'da gitmiştim ve pek ağrı hissetmiyordum, h.hanım, bugüne kadar hiç kimseyle benimle çalıştığı gibi rahat çalışmadığını söylüyor, ama bugün acayip canım yandı, hele verilen gaz dağılırken feci acı verdi. ama napalım her nimetin bir külfeti var katlanacağız artık.
bu gün nema'mı almak için önce ziraat bankasına uyradım. gittiğim güzellik merkezinin 2-3 bina yanında şube var cok kalabalık olur diye(diğer zamanlarda ana baba günü oluyor) numara alıp, merkeze gittim aksilik bu ya, 25 dakika sonra seans bittiğinde geldiğimde numaram geçmişti tekrar numara almam gerekti ama, şansım yaver gitti de işim 15 dakikada bitti. bu ziraat bankası için mucize.çünkü acayip kalabalık oluyor.
neyse, seanslara giderken evden merkeze kadar yürüyorum ve yürüyerek de dönüyorum günde yarım saat yürümenin faydalı olacağını soylemişti h.hanım.o yüzden seansa gittiğim pazartesi ve perşembe günleri merkeze kadar yürüyorum evden yaklaşık 45 dakika sürüyor. tek kötü tarafı merkeze ulaştığımda kan ter içinde kalıyorum.işimi bitirdikten sonra,gene yürüyerek eve dönerken karşıdan gelen 2 hanımdan bir tanesi gülünseyerek bana yaklaştı ve ''siz p.bank'ta çalışıyordunuz değilmi ?ben meltem isminizi hatırlayamadım'' dedi.hiç beklemediğim bir durum, zaten de acayip canım yanmış,paldırküldür para almışım bankadan ,çantamda da yüklü para var(gaspçılar yüzünden paranoyak oldum artık)alelacele eve gitmeye çalışıyorum, sapşallaştım yani,neyse tanıdık birbirimizi o da p.bank'tan ayrılmış başka bir bankaya geçmiş uğra mutlaka dedi ve öylece ayrıldık. uzun konuşamadık ama, önümüzdeki günlerde uğrarım mutlaka.severim meltem'i. buraya taşınalı nerdeyse 7 ay oldu ama hala kimseyi aramadım artık meltem başlangıç olsunda sırayla aramaya başlayayım eski arkadaşlarımı.